Rodanek rtęci(II)

Rodanek rtęci(II)
Nazewnictwo
	Inne nazwy i oznaczenia
półsyst.	rodanek rtęci
Stocka	rodanek rtęci(II)
inne	tiocyjanian rtęci
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	biały lub prawie biały, krystaliczny proszek
Wzór chemiczny	Hg(SCN)2
• zapis Hilla	C2HgN2S2
Masa molowa	316,76 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	592-85-8
PubChem	11615
InChI
	InChI=1S/2CHNS.Hg/c22-1-3;/h23H;/q;;+2/p-2
	InChIKey
	GBZANUMDJPCQHY-UHFFFAOYSA-L
Właściwości
	Gęstość
	3,71 g/cm³ g/cm³; ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	0,069 g/100 ml
	w innych rozpuszczalnikach
	słabo w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonym HCl, KCN i amoniaku
Temperatura rozkładu	165 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
Zwroty H	H300+H310+H330, H373, H410, EUH032
Zwroty P	P262, P273, P280, P301+P310+P330, P302+P352+P310, P304+P340+P310
	NFPA 704
	1 3 1
Temperatura zapłonu	120 °C (zamknięty tygiel)
Dawka śmiertelna	LD50 46 mg/kg (szczur, doustnie)
	Podobne związki
Podobne związki	rodanek potasu
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Rodanek rtęci(II), Hg(SCN)₂ – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu rodanowodorowego i rtęci na II stopniu utlenienia. W temperaturze pokojowej białe ciało stałe, nierozpuszczalne w wodzie. Związek wysoce toksyczny, podobnie jak wiele innych związków rtęci.

Otrzymywanie

Ze względu na jonowy charakter istnieje kilka sposobów, można to zrobić na przykład mieszając roztwory zawierające jony Hg²⁺ i SCN⁻, słaba rozpuszczalność związku spowoduje wytrącenie się go w postaci osadu.

Jako pierwsi, niezależnie od siebie syntezy tego związku dokonali: Jöns Jacob Berzelius i Friedrich Wöhler, wykorzystując następujące reakcje:

2HSCN + HgO → Hg(SCN)₂ + H₂O (Berzelius)

Hg(NO₃)₂_(aq) + 2KSCN_(aq) → Hg(SCN)₂_(s) + 2KNO₃_(aq) (Wöhler)

Rozkład termiczny

Podczas spalania daje popiół o dużej objętości tworzący efektowne wężowate struktury i jest wykorzystywany do pokazu chemicznego o nazwie „wąż faraona”. Produktami reakcji są siarczek rtęci(II), azotek węgla (C₃N₄), azot, pary rtęci i związki organiczne^[4]^[5].

Przypisy

1 2 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .
1 2 3 4 5 Rodanek rtęci [online], Merck Millipore .
1 2 3 4 Tiocyjanian rtęci(II) [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 3 sierpnia 2021, numer katalogowy: 481823 [dostęp 2021-11-07] .
↑ Mały słownik chemiczny, JerzyJ. Chodkowski (red.), wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1976 .
↑ StanisławS. Tołłoczko StanisławS., WiktorW. Kemula WiktorW., Chemia nieorganiczna z zasadami chemii ogólnej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1954, s. 436 .

[FPX-1] 1 2 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769 .

[Merck-2] 1 2 3 4 5 Rodanek rtęci [online], Merck Millipore .

[SA-3] 1 2 3 4 Tiocyjanian rtęci(II) [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 3 sierpnia 2021, numer katalogowy: 481823 [dostęp 2021-11-07] .

[Słownik_chemiczny-4] Mały słownik chemiczny, JerzyJ. Chodkowski (red.), wyd. 5, Warszawa: Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1976 .

[Tolloczko-5] StanisławS. Tołłoczko StanisławS., WiktorW. Kemula WiktorW., Chemia nieorganiczna z zasadami chemii ogólnej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1954, s. 436 .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]