Rogacze (gmina)
| gmina wiejska | |
| 1861–1915[1] | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Okręg |
1861–1915: pow. brzeski |
| Siedziba | |
| Data powstania |
1861 |
| Data likwidacji |
1915 |
| Populacja (1877) • liczba ludności |
|
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba gromad |
17 |
| Liczba miejscowości |
24 |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
Rogacze lub Rohacze (ros. Рогачская волость, lit. Rogačių valsčius) – dawna gmina wiejska (włość) istniejąca w latach 1861–1915 na Białostocczyźnie. Siedzibą gminy były Rogacze[2].
Imperium Rosyjskie
Gmina zbiorowa Rogacze powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w 1861 roku. Była częścią powiatu brzeskiego należącego (od 1801) do guberni grodzieńskiej. W 1877 roku gmina Rogacze obejmowała 24 miejscowości w 17 gromadach, a zamieszkiwało ją 3201 osób[2]. Stanowiła specyficzny klin, wdzierający się w głąb powiatu bielskiego[3].
I wojna światowa
Podczas I wojny światowej została włączona do okupowanego przez Niemcy Ober-Ostu (w okręgu Białystok), gdzie weszła w skład powiatu bielskiego[4], któremu zmieniono granice i podział administracyjny. Siedzibę gminy przeniesiono wktótce do większych Milejczyc, a gminę Rogacze zniesiono, przekształcając ją w gminę Milejczyce. Południową część gminy włączono do gminy Połowce w powiecie brzeskim (m. in. Nurzec, Wólka Nurzecka, Siemichocze, Telatycze, Stołbce, Piszczatka)[5][6][7].
Zmianę tę zachowano, kiedy powiat bielski przeszedł w sierpniu 1919 pod administrację polską[8].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Gmina poza administracją polską.
- 1 2 Волости и важнѣйшия селения Европейский России. Выпускъ V. – Издание Центральнаго Статистическаго Комитета, Санктпетербургъ (Statistics of the Russian Empire).]
- ↑ Карта волостей Гродненской губернии.
- ↑ Deutsche Arbeit in den Verwaltungsgebieten Kurland, Litauen und Bialystok-Grodno. Kowno (Verlag der Presseabteilung Ober Ost) 1917.
- ↑ Befehl- und Verordnungsblatt des Oberbefehlshabers Ost (Dziennik rozkazów i rozporządzeń Głównodowodzącego Wschodu) Nr 1-96
- ↑ Rocznik statystyki Rzeczypospolitej Polskiej. R. 1, 1920/21
- ↑ Jemielity W. (2002). bielskiego, siemiatyckigo i hajnowskiego w latach 1919-1990 "Studia Łomżyńskie", 9, 1998, s. [113]-161
- ↑ Dz. U. z 1919 r. Nr 65, poz. 395 (ISAP)
