Rogownica drobna
![]() | |
| Systematyka[1][2] | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
rogownica drobna |
| Nazwa systematyczna | |
| Cerastium pumilum Curtis Fl. Londin. 4: t. 30 (1794)[3] | |
Rogownica drobna (Cerastium pumilum Curtis) – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych.
Rozmieszczenie geograficzne
Występuje w dużej części Europy (z wyjątkiem dalekiej północy), w północno-zachodniej Afryce (Maroko, Tunezja) i w południowo-zachodniej Azji. Jako gatunek introdukowany rośnie też w Ameryce Północnej[3]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim, znanym z pojedynczych, rozproszonych w całym kraju stanowisk[4].
Morfologia
- Pokrój
- Niewielka roślina zielna osiągająca od kilku do 20 (rzadko nieco więcej) cm wysokości. Łodyga wzniesiona, u nasady zwykle nierozgałęziona. Pokryta jest tylko włoskami prostymi (rzadziej) lub prostymi i gruczołowatymi (częściej)[5].
- Liście
- Eliptyczne, jajowate lub jajowatolancetowate, długości 0,5–2 cm[5], tępe[6].
- Kwiaty
- Powstają na szypułkach dłuższych od kielicha[5], są 5-krotne. Dolne podsadki zielone i owłosione (podobne do liści); górne – wąsko obłonione. Płatki korony długości kielicha. Działki z błoniastymi i nagimi końcami[6]. Pręcików jest zazwyczaj 10, rzadko 5[5], i są one nagie. Szyjek słupka 5[6].
- Owoce
- Wąskie, przy szczycie nieco wygięte torebki osiągające 7–8 mm długości. Nasiona są jasnoczerwono-brązowe o długości do 0,7 mm, z łupiną delikatnie brodawkowaną[5].
Pęd kwitnący
Wąsko obłoniona podsadka
Kwiat z obłonionym i nagim szczytem działek
Owoc
Nasiona
- Gatunek podobny
- Podobnie niewielka i mająca obłonione i nieowłosione szczyty działek jest występująca w podobnych siedliskach rogownica pięciopręcikowa C. semidecandrum. Różnicami diagnostycznymi jest obecność u tego gatunku wyraźnego obłonienia także na dolnych podsadkach (do ok. 1/3 ich długości), obecność zawsze tylko 5 pręcików i odginające się w dół szypułki w czasie owocowania[5].
Biologia i ekologia
Roślina jednoroczna i dwuletnia. Kwitnie od kwietnia do czerwca[5]. Rośnie w murawach kserotermicznych i w nasłonecznionych siedliskach inicjalnych, także w kamieńcach nadrzecznych[5]. Gatunek charakterystyczny dla zbiorowisk z klasy Festuco-Brometea[7]. Liczba chromosomów 2n = 72[8].
Systematyka
Wyróżnia się dwa podgatunki i odmianę[3]:
- Cerastium pumilum subsp. litigiosum (Lens ex Loisel.) P.D.Sell & Whitehead – Niemcy, Szwajcaria i północne Włochy
- Cerastium pumilum subsp. pumilum
- Cerastium pumilum var. glutinosum (Wahlenb.) Beck – znana z niemal całego zasięgu podgatunku typowego
Zagrożenia
Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[9] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia VU)[10].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-02-12] (ang.).
- 1 2 3 Cerastium pumilum Curtis, [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2026-06-06].
- ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 151, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Adam Zając, Cerastium L., Rogownica, [w:] Adam Jasiewicz (red.), Flora Polski. Rośliny naczyniowe, t. III, Kraków: PAN, 1992, s. 293-294, ISBN 83-85444-06-8, OCLC 749726292.
- 1 2 3 Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
- ↑ Cerastium pumilum na Flora of North America [dostęp 2013-11-25].
- ↑ Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
- ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
- African Plant Database ID: 133592
- BioLib: 38566
- EoL: 588440
- EUNIS: 166863
- Flora of North America: 242416265
- FloraWeb: 1462
- GBIF: 3085469
- iNaturalist: 160341
- IPNI: 152550-1
- ITIS: 19959
- NCBI: 271565
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): kew-2710761
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:152552-1
- Tela Botanica: 15951
- identyfikator Tropicos: 6300877
- USDA PLANTS: CEPU4
- IRMNG: 10203678
- CoL: SKGK
