Rotangowiec
| Cryptophaps poecilorrhoa[1] | |||
| (Brüggemann, 1876) | |||
 | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
rotangowiec | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
 | |||
| Zasięg występowania | |||
 | |||
Rotangowiec[5], garlica szarogłowa[6][7] (Cryptophaps poecilorrhoa) – gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae). Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Cryptophaps[5][8][9]. Gatunek bardzo słabo poznany. Wielkością przypomina grzywacza. Zamieszkuje lasy tropikalne Indonezji. Nie jest gatunkiem zagrożonym. Nie wyróżnia się podgatunków[3][8][9].
Morfologia
Rotangowiec jest gatunkiem bardzo słabo poznanym. Na razie obserwuje się tylko pojedyncze osobniki, zazwyczaj siedzące w koronach drzew. Wielkością podobny jest do grzywacza, ale ogon ma dłuższy i krótsze skrzydła. Osiąga długość ciała około 46 cm[10][11]. Wyglądem przypomina kukułkę. Upierzenie głowy, szyi i piersi jest szare z jaśniejszym czołem. Brzuch jest brązowy z ciemnym rysunkiem. Plecy, skrzydła oraz górna część ogona są szaroczarne. Na końcu ogona widoczny jasny pasek. Obie płcie są do siebie podobne.
Występowanie i biotop
Rotangowiec jest endemicznym gatunkiem występującym tylko na jednej indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Jego naturalne środowisko stanowią tropikalne i subtropikalne lasy deszczowe położone na zboczach gór na wysokości 950–2300 m[4][10][11].
Pokarm
Żywi się owocami palm, zjada także twarde owoce rotanga (Calamus)[10][11].
Rozród
Status zagrożenia i ochrona
IUCN uznaje rotangowca za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Z powodu występowania jedynie na jednej wyspie mającej 189 216 km² powierzchni, gatunek ten może mieć ograniczony zasięg występowania, mimo tego nie uważa się, aby osiągnął próg zagrożenia na podstawie kryterium wielkości zasięgu. Liczebność populacji nie została określona, jednak również uważa się, że nie osiągnęła progu zagrożenia, mimo że nie jest on pospolitym gołębiem i spotyka się go stosunkowo rzadko. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na utratę siedlisk[4][12]. W przypadku sześciu ostoi ptaków IBA BirdLife International uznaje rotangowca za jeden z gatunków kwalifikujących, tj. takich, na podstawie których obecności wyznacza się te ostoje[12].
Przypisy
- ↑ Cryptophaps poecilorrhoa, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Cryptophaps, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2011-07-05] (ang.).
- 1 2 Sombre Pigeon (Cryptophaps poecilorrhoa). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-12)]. (ang.).
- 1 2 3 BirdLife International, Cryptophaps poecilorrhoa, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2026-1 [dostęp 2026-08-28] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Columbidae Leach, 1819 - gołębiowate - Pigeons (wersja 2026-02-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-08-28].
- ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki, Polskie nazewnictwo ptaków świata, „Notatki Ornitologiczne”, Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999, s. 103.
- ↑ Garlica szarogłowa (Cryptophaps poecilorrhoa) (Brüggemann, 1876). Avibase. [dostęp 2011-02-19].
- 1 2 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-08-28] (ang.).
- 1 2 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025b, 2026, DOI: 10.2173/avilist.v2025b (ang.).
- 1 2 3 4 del Hoyo, J., Elliott, A. & Sargatal, J. (red.), Handbook of the Birds of the World, t. 4. Sandgrouse to Cuckoos, Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 242, ISBN 84-87334-22-9.
- 1 2 3 4 L.F. Baptista, P.W. Trail, H.M. Horblit, P.F.D. Boesman, E. Garcia, Sombre Pigeon (Cryptophaps poecilorrhoa), version 1.0, [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020, DOI: 10.2173/bow.sompig2.01 [dostęp 2026-08-28] (ang.).
- 1 2 Species factsheet: Sombre Pigeon Cryptophaps poecilorrhoa [online], BirdLife International, 2018 [dostęp 2026-08-28] (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, nagrania głosów i krótkie filmy. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).