Roter Frontkämpferbund
| Rotfront! | |
 | |
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1924 |
| Rozformowanie |
1929 |
| Komendanci | |
| Pierwszy | |
Roter Frontkämpferbund (RFB, z niem. Związek Bojowy Czerwonego Frontu[1]) – paramilitarna formacja powstała z inicjatywy Komunistycznej Partii Niemiec w roku 1924. Na jej czele stał Ernst Thälmann. Zawołaniem bojowników było hasło: „Rotfront”, pismem Die Rote Front, młodzieżową odnogą Rote Jungfront.
W okresie Republiki Weimarskiej członkowie Roter Frontkämpferbund wielokrotnie staczali krwawe walki uliczne z bojówkarzami nazistowskiej SA[2]. Czasami obie organizacje zawierały jednak taktyczne sojusze, jak w przypadku strajku pracowników komunikacji miejskiej w Berlinie (listopad 1932), gdy bojówki SA i Rotfrontkämpferbundu wspólnie organizowały pikiety, zrywały szyny tramwajowe oraz biły osoby zgłaszające się do pracy („łamistrajków”)[3].
Przypisy
- ↑ Przymiotnik czerwony w polskojęzycznej prasie wydawanej na Ukrainie sowieckiej w latach 20. i 30. XX wieku, s. 210.
- ↑ Paul Johnson: Historia świata od roku 1917 do lat 90-tych. Londyn: Puls Publications Ltd, 1992, s. 376. ISBN 0-907587-79-8.
- ↑ Paul Johnson: Historia świata... s. 380.
Linki zewnętrzne
- Klaus-Peter Merta und Burkhard Asmuss: „Der Rote Frontkämpferbund” auf LeMO
- Friedbert Mühldorfer: „Roter Frontkämpferbund, 1924-1929”, in: Historisches Lexikon Bayerns
- Am 31. Mai 1924 beschloss die KPD-Zentrale die Gründung des Roten Frontkämpferbundes
- Vitrine in der Thälmann-Gedenkstätte Roter Frontkämpferbund (RFB)