Royal Rumble (2026)

Royal Rumble (2026)
Motyw muzyczny

„Heavy Is the Crown” – Linkin Park

Informacje
Promocja

WWE

Brandy

Raw
SmackDown

Data

31 stycznia 2026

Hala

King Abdullah Financial District

Miejsce

Rijad, Arabia Saudyjska

Gale WWE Network – chronologicznie
Saturday Night’s Main Event XLIII Royal Rumble (2026) Elimination Chamber (2026)
Royal Rumble – chronologicznie
Royal Rumble (2025) Royal Rumble (2026) —

Royal Rumble (2026), promowany również jako Royal Rumble: Riyadh – trzydziesta dziewiąta gala wrestlingu w chronologii cyklu Royal Rumble wyprodukowana przez federację WWE dla zawodników z brandów Raw i SmackDown. Odbył się 31 stycznia 2026 w King Abdullah Financial District w Rijadzie w Arabia Saudyjska. Był to pierwszy tradycyjny Royal Rumble, który odbył się poza Ameryką Północną, 14. wydarzenie organizowane przez WWE w Arabii Saudyjskiej w ramach 10-letniej współpracy wspierającej Saudi Vision 2030, drugie, w którym odbyło się Royal Rumble match po Greatest Royal Rumble w kwietniu 2018 roku oraz pierwsze z pięciu największych wydarzeń WWE, które odbyło się w tym kraju. Było to również pierwsze Royal Rumble transmitowane na żywo w aplikacji ESPN w Stanach Zjednoczonych.

Gala opierała się na Royal Rumble matchach, a zwycięzca tradycyjnie otrzymuje walkę o mistrzostwo świata na tegorocznej WrestleManii. W przypadku gali w 2026 roku zwycięzcy poszczególnych kategorii mężczyzn i kobiet otrzymują wybór, o które mistrzostwa będą walczyć na WrestleManii 42. Zwycięzca mężczyzn może wybrać walkę o World Heavyweight Championship (brandu Raw) lub Undisputed WWE Championship (brandu SmackDown), podczas gdy zwyciężczyni kobiet miała wybór pomiędzy Women’s World Championship (brandu Raw) lub WWE Women’s Championship (brandu SmackDown). W walce kobiet, który odbyła się jako pierwsza walka w karcie, zwyciężyła Liv Morgan z Raw, natomiast w walce mężczyzn, będąca walką wieczoru, zwyciężył Roman Reigns ze SmackDown.

Oprócz dwóch walk Royal Rumble, w ramach głównej karty rozegrano jeszcze dwie inne walki. W pierwszej z nich Gunther pokonał AJ Stylesa poprzez techniczne poddanie w Career Threatening matchu, zmuszając go do przejścia na emeryturę, natomiast Drew McIntyre pokonał Samiego Zayna, zachowując tytuł Undisputed WWE Championship ze SmackDown. Podczas wydarzenia zadebiutował również Royce Keys, znana wcześniej jako Powerhouse Hobbs, a także powrócili Brie Bella, Tiffany Stratton i Chad Gable (jako oryginalny El Grande Americano).

Produkcja

Tło

Royal Rumble to coroczna gala profesjonalnego wrestlingu organizowana co roku w styczniu przez WWE od 1988 roku. Jest to jedno z pięciu największych wydarzeń roku w tej organizacji, obok WrestleManii, SummerSlam, Survivor Series i Money in the Bank, określane jako „Wielka Piątka”[1][2]. Koncepcja wydarzenia opiera się na Royal Rumble matchu, zmodyfikowanym battle royalu, w której uczestnicy wchodzą na ring w określonych odstępach czasu, a nie wszyscy zaczynają na ringu w tym samym czasie[3][4].

Od 1988 roku do 2025 roku Royal Rumble odbywało się corocznie w Ameryce Północnej, a inauguracyjna gala w 1988 roku miała miejsce w Kanadzie, a pozostałe w Stanach Zjednoczonych. Na początku 2018 roku WWE rozpoczęło 10-letnią strategiczną współpracę wieloplatformową z Ministerstwem Sportu (dawniej General Sports Authority) w ramach wsparcia programu reform społecznych i gospodarczych Arabii Saudyjskiej Saudi Vision 2030. Pierwszą imprezą w ramach tego partnerstwa była jednorazowa gala Greatest Royal Rumble, podczas której odbył się 50-osobowy Royal Rumble match[5][6]. W maju 2024 roku przewodniczący Generalnej Agencji Rozrywki Arabii Saudyjskiej, Turki Alalshikh, ogłosił, że kraj prowadzi rozmowy z WWE w sprawie zorganizowania w 2026 lub 2027 roku gali Royal Rumble lub WrestleMania[7]. 3 stycznia 2025 roku serwis PWInsider poinformował, że WWE zorganizuje Royal Rumble 2026 w Arabii Saudyjskiej, a serwis Fightful potwierdził później, że oficjalne ogłoszenie nastąpi podczas premiery programu Raw w serwisie Netflix[8].

Przed debiutem w serwisie Netflix organizacja WWE oficjalnie potwierdziła, że 39. edycja Royal Rumble i 14. gala w ramach partnerstwa z Arabią Saudyjską odbędzie się w Rijadzie w styczniu 2026 roku w ramach Riyadh Season, podczas którego wcześniej odbyła się gala Crown Jewel. W rezultacie gala Crown Jewel 2025 została przeniesiona do Perth w Australii[9]. Później potwierdzono, że odbędzie się ono w sobotę 31 stycznia w King Abdullah Financial District (KAFD). Dzięki Royal Rumble 2026 w Arabii Saudyjskiej w roku kalendarzowym 2026 w kraju odbędą się trzy wydarzenia zamiast dwóch, ponieważ w 2025 roku było tylko jedno. Powraca to również Royal Rumble do tradycyjnego terminu styczniowego, ponieważ wydarzenie w 2025 roku odbyło się w lutym. W wydarzeniu wezmą udział wrestlerzy z brandów Raw i SmackDown[10][11]. Odcinek Friday Night SmackDown z 30 stycznia również odbędzie się w tym samym miejscu[12]. Głównym motywem muzycznym jest utwór „Heavy Is the Crown” zespołu Linkin Park[13].

Tradycją gali Royal Rumble jest zorganizowanie dwóch Royal Rumble matchy, w którym bierze udział 30 wrestlerów w każdym z nich, a zwycięzca otrzyma szansę na walkę o World Heavyweight Championship (brandu Raw) lub Undisputed WWE Championship (brandu SmackDown) na WrestleManii 42, a zwyciężczyni otrzyma szansę na walkę o Women’s World Championship (brandu Raw) lub WWE Women’s Championship (brandu SmackDown) także na WrestleManii 42.

Punkty nadawcze

Oprócz emisji w tradycyjnym pay-per-view (PPV) na całym świecie, będzie on dostępny do transmisji na żywo w serwisie streamingowym ESPN w Stanach Zjednoczonych, Netflix na większości innych rynków międzynarodowych[14]. To oznacza pierwszą galę Royal Rumble transmitowaną na żywo na ESPN, ponieważ umowa WWE z Peacock na emisję głównych PPV oraz wydarzeń na żywo wygasła wraz z zakończeniem Clash in Paris w sierpniu[15][16].

Rywalizacje

Royal Rumble będzie oferowało walki profesjonalnego wrestlingu z udziałem wrestlerów należących do brandów Raw i SmackDown. Wyreżyserowane rywalizacje (storyline’y) były kreowane podczas cotygodniowych gal Raw i SmackDown. Wrestlerzy są przedstawieni jako heele (negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face’owie (pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), którzy rywalizują pomiędzy sobą w seriach walk mających budować napięcie. Kulminacją rywalizacji jest walka wrestlerska lub ich seria[17][18].

Pojedynek o Undisputed WWE Championship

W odcinku SmackDown z 9 stycznia, Generalny Menadżer brandu Nick Aldis ogłosił, że w następnym tygodniu rozpocznie się turniej, w którym ośmiu wrestlerów zmierzy się ze sobą w czterech pojedynkach singlowych, a zwycięzcy awansują do fatal 4-way matchu podczas Saturday Night’s Main Event XLIII, a zwycięzca tego pojedynku zdobędzie walkę o tytuł Undisputed WWE Championship podczas Royal Rumble. Później tego samej nocy Drew McIntyre zdobył tytuł, potwierdzając swój status obrońcy tytułu[19]. Podczas gali Saturday Night’s Main Event XLIII, która odbyła się 24 stycznia, Sami Zayn wygrał fatal 4-way match[20]. Dodatkowo, ponieważ zwycięstwo McIntyre’a nad Rhodesem wiązało się z dodatkowym warunkiem, że Rhodes nie otrzyma automatycznej rewanżowej walki o tytuł, a będzie musiał na nią zasłużyć, Rhodes ogłosił się pierwszym uczestnikiem męskiego Royal Rumble matchu[21].

AJ Styles vs. Gunther

Podczas gali Saturday Night’s Main Event XLII 13 grudnia 2025 roku Gunther pokonał Johna Cenę w jego ostatnim pojedynku, zmuszając go do poddania się[22]. W kolejnych odcinkach Raw, Gunther nieustannie chełpił się tym, że zmusił Cenę do poddania się. Kilku wrestlerów miało z tym problem, w tym AJ Styles, który kilkakrotnie konfrontował się z Guntherem. Podczas Raw on Netflix Anniversary Show 5 stycznia 2026 roku, Styles przerwał Guntherowi, jednak Gunther nie pozwolił Stylesowi mówić, co spowodowało, że Styles uderzył Gunthera[23]. W następnym tygodniu, Gunther zmierzył się ze Stylesem. Podczas walki Gunther poddał się podczas Calf Crusher wykonanego przez Stylesa, który następnie puścił Gunthera i pomyślał, że wygrał walkę, jednak sędzia nie widział, że Gunther się poddał. Gunther następnie zadał Stylesowi cios poniżej pasa i wykonał Powerbomb, aby wygrać walkę[24]. W następnym tygodniu, Styles przerwał Guntherowi i wyzwał go na rewanż podczas Royal Rumble. Chociaż Gunther początkowo odmówił, zaproponował, że zgodzi się na rewanż tylko wtedy, gdy Styles postawi na szali swoją karierę, ponieważ podczas przedpremierowego show Crown Jewel Kickoff w październiku 2025 roku Styles oświadczył, że w 2026 roku przejdzie na emeryturę. Później tego samego wieczoru, po konsultacji z żoną, Styles zgodził się, a Generalny Menadżer Raw, Adam Pearce, oficjalnie potwierdził walkę[25].

Wyniki walk

Nr Wyniki Stypulacje Czas[26]
1 Liv Morgan wygrała eliminując jako ostatnią Tiffany Stratton 30-osobowy żeński Royal Rumble match o miano pretendentki do światowego kobiecego tytułu na WrestleManii 42[27] 1:07:00
2 Gunther pokonał AJ Stylesa poprzez techniczne poddanie Career Threatening match[28]
Odkąd Styles przegrał, został zmuszony zakończyć karierę ringową.
24:15
3 Drew McIntyre (c) pokonał Samiego Zayna poprzez pinfall Singles match o Undisputed WWE Championship[29] 16:15
4 Roman Reigns wygrał eliminując jako ostatniego Gunthera 30-osobowy męski Royal Rumble match o miano pretendenta do światowego tytułu na WrestleManii 42[30] 56:10
(c) – mistrz/mistrzyni przed walką

Wejścia i eliminacje w żeńskim Royal Rumble matchu

    – członkini brandu Raw
    – członkini brandu SmackDown
    – członkini brandu NXT
    – Hall of Famerka (HOF)
    – zwyciężczyni
Nr Wrestlerka Brand/Status Nr eliminacji Wyeliminowana przez Czas Eliminacje
1Charlotte FlairSmackDown23Lash Legend59:492
2Alexa BlissSmackDown5Charlotte Flair i Nię Jax13:290
3Kiana JamesSmackDown9Raquel Rodriguez27:300
4Nia JaxSmackDown4Charlotte Flair09:291
5Ivy NileRaw3Jordynne Grace06:240
6Lola ViceNXT1Jordynne Grace04:320
7Candice LeRaeSmackDown2Jordynne Grace02:130
8Jordynne GraceSmackDown8Lash Legend14:473
9Becky LynchRaw7Nattie07:351
10Sol RucaNXT28Tiffany Stratton50:471
11Roxanne PerezRaw12Rheę Ripley22:120
12Maxxine DupriRaw6Becky Lynch02:470
13NattieRaw13Liv Morgan23:011
14Liv MorganRaw—Zwyciężczyni43:503
15Lash LegendSmackDown25Rheę Ripley38:465
16ZelinaSmackDown10Giulię10:540
17Raquel RodriguezRaw27Liv Morgan35:292
18Chelsea GreenSmackDown11Rheę Ripley08:350
19GiuliaSmackDown14Lyrę Valkyrię15:151
20Iyo SkyRaw24Lash Legend27:311
21AsukaRaw15Kairi Sane14:360
22Rhea RipleyRaw26Raquel Rodriguez25:403
23BayleyRaw18Nikki Bellę16:220
24Jacy JayneNXT20Sol Rucę16:111
25Nikki BellaRaw (HOF)21Lash Legend14:021
26Lyra ValkyriaRaw17Brie Bellę10:441
27Kelani JordanNXT19Jacy Jayne09:220
28Kairi SaneRaw16Iyo Sky01:361
29Brie BellaHOF22Lash Legend06:501
30Tiffany StrattonSmackDown29Liv Morgan12:481

Wejścia i eliminacje w męskim Royal Rumble matchu

    – członek brandu Raw
    – członek brandu SmackDown
    – członek brandu NXT
    – AAA
    – wolny agent
    – Hall of Famer (HOF)
    – zwycięzca
Nr Wrestler Brand/Status Nr eliminacji Wyeliminowany przez Czas Eliminacje
1Oba FemiWolny agent18Brocka Lesnara39:045
2Bron BreakkerRaw1Oba Femiego00:100
3Solo SikoaSmackDown3Oba Femiego03:510
4Rey MysterioRaw (HOF)4Oba Femiego02:430
5RusevRaw2Oba Femiego00:320
6Matt CardonaSmackDown5Oba Femiego00:550
7Damian PriestSmackDown10Royce Keysa11:060
8Je'Von EvansRaw22Randy’ego Ortona40:580
9Mr. IguanaAAA6Tricka Williamsa02:050
10Trick WilliamsSmackDown9Cody’ego Rhodesa06:192
11Cody RhodesSmackDown24Drew McIntyre’a[a]36:503
12El Grande Americano (II)Raw7El Grande Americano (I)02:450
13El Grande Americano (I)Raw8Tricka Williamsa01:211
14Royce KeysWolny agent11Bronsona Reeda09:551
15Austin TheoryRaw14LA Knighta10:081
16Bronson ReedRaw15LA Knighta09:023
17Ilja DragunovSmackDown16Brocka Lesnara11:000
18 La Parka AAA12Bronsona Reeda i Austina Theory’ego04:260
19Dragon LeeRaw13Bronsona Reeda03:010
20Logan PaulRaw27Romana Reignsa25:070
21LA KnightRaw21Cody’ego Rhodesa14:253
22Brock LesnarWolny agent19Cody’ego Rhodesa i LA Knighta05:323
23The MizSmackDown20Romana Reignsa07:050
24Rey FenixSmackDown17Brocka Lesnara01:280
25Jey UsoRaw26Romana Reignsa13:080
26Roman ReignsSmackDown—Zwycięzca15:485
27Jacob FatuSmackDown25Romana Reignsa09:010
28PentaRaw23Gunthera06:010
29Randy OrtonSmackDown28Gunthera07:401
30GuntherRaw29Romana Reignsa07:512
  1. ↑ Drew McIntyre nie był oficjalnym uczestnikiem walki.

Turniej o miano pretendenta do WWE Championship

Kwalifikacje
SmackDown
16 stycznia 2026
Finał
Saturday Night’s Main Event
24 stycznia 2026
Randy OrtonPinfall
The Miz4:30[21]
Matt Cardona8:50[21]
Randy Orton—
Trick WilliamsPinfall
Trick Williams—
Damian Priest17:00[20]
Damian PriestPinfall
Sami ZaynPinfall
Solo Sikoa9:45[21]
Sami ZaynPinfall
Ilja Dragunov12:30[21]

Przypisy

  1. ↑ Ian Hamilton: Wrestling's Sinking Ship: What Happens to an Industry Without Competition. s. 160.
  2. ↑ Las Vegas to host WWE's Money in the Bank in 2022. KSNV, 2021-08-22.
  3. ↑ Specialty Matches: Royal Rumble. WWE, 2007-12-03. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. ↑ Statistical survival – breaking down the Royal Rumble. SLAM! Wrestling, 2005-02-02. [zarchiwizowane z tego adresu].
  5. ↑ Saudi Arabia to host the Greatest Royal Rumble. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  6. ↑ National Transformation Program 2020. vision2030.gov.sa, 2017-08-28. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-28)].
  7. ↑ Saudi Arabia Hosting WWE WrestleMania Or Royal Rumble Update. [w:] WrestleTalk [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  8. ↑ Report: WWE Royal Rumble 2026 To Be Held In Saudi Arabia. [w:] Fightful [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  9. ↑ WWE Royal Rumble 2026 To Take Place In Saudi Arabia. [w:] Fightful [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  10. ↑ WWE Royal Rumble 2026 Set For January 31 In Saudi Arabia. [w:] Fightful [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  11. ↑ Tickets for Royal Rumble 2026 in Riyadh on sale now. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  12. ↑ Randy Orton Sends Message To Fans: I Will See You At WWE Royal Rumble 2026 Or I Will See You At SmackDown In Saudi Arabia. [w:] Fightful [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  13. ↑ Linkin Park's "Heavy Is the Crown" Used As Offical Theme For WWE Royal Rumble. [w:] numetalagenda.com [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  14. ↑ Where to Watch WWE Premium Live Events, Raw, SmackDown, NXT and more. [w:] WWE [on-line]. [dostęp 2026-01-18].
  15. ↑ WWE Wrestlepalooza Announced For September 20, Will Air On ESPN As WWE-ESPN Partnership Begins. [w:] Fightful [on-line]. [dostęp 2025-08-21].
  16. ↑ WWE Clash In Paris To Be Final PLE Airing On Peacock. s. WrestleTalk. [dostęp 2025-08-21].
  17. ↑ Ed Grabianowski: How Pro Wrestling Works. [w:] HowStuffWorks, Inc. [on-line]. Discovery Communications. [dostęp 2012-03-05].
  18. ↑ Live & Televised Entertainment. WWE. [dostęp 2012-03-21].
  19. ↑ Jason Powell: WWE Smackdown results (1/9): Powell’s live review of Cody Rhodes and Drew McIntyre in a Three Stages of Hell match for the WWE Championship, Trick Williams vs. Rey Fenix. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-09].
  20. 1 2 Jason Powell: WWE Saturday Night’s Main Event results (1/24): Powell’s live review of Randy Orton vs. Trick Williams vs. Damian Priest vs. Sami Zayn for a shot at the WWE Championship, Cody Rhodes vs. Jacob Fatu. Pro Wrestling Dot Net. [dostęp 2026-01-24].
  21. 1 2 3 4 5 Jason Powell: WWE Smackdown results (1/16): Powell’s live review of new WWE Champion Drew McIntyre’s appearance, qualifiers for the four-way for a title shot, Carmelo Hayes’s U.S. Title open challenge. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-16].
  22. ↑ Jason Powell: WWE Saturday Night’s Main Event results (12/13): Powell’s live review of John Cena vs. Gunther in Cena’s last match, WWE Champion Cody Rhodes vs. NXT Champion Oba Femi. Pro Wrestling Dot Net. [dostęp 2025-12-13].
  23. ↑ Jason Powell: WWE Raw results (1/5): Powell’s live review of CM Punk vs. Bron Breakker for the World Heavyweight Championship, The Kabuki Warriors vs. Rhea Ripley and Iyo Sky for the WWE Women’s Tag Titles. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-05].
  24. ↑ Jason Powell: WWE Raw results (1/12): Powell’s live review of Gunther vs. AJ Styles, Penta and Dragon Lee vs. Bronson Reed and Austin Theory, World Heavyweight Champion CM Punk’s appearance. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-12].
  25. ↑ Jason Powell: WWE Raw results (1/19): Powell’s live review of CM Punk vs. Finn Balor for the World Heavyweight Championship, Becky Lynch vs. Maxxine Dupri for the Women’s Intercontinental Title. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. [dostęp 2026-01-12].
  26. ↑ Jason Powell: WWE Royal Rumble results: Powell’s live review of the Royal Rumble matches, Drew McIntyre vs. Sami Zayn for the WWE Championship, AJ Styles putting his career on the line against Gunther. [w:] Pro Wrestling Dot Net [on-line]. 2026-01-31. [dostęp 2026-02-01].
  27. ↑ WWE.com Staff: Women's Royal Rumble Match. [w:] WWE [on-line]. 2026-01-16.
  28. ↑ WWE.com Staff: AJ Styles vs. Gunther (Styles career on the line). [w:] WWE [on-line]. 2026-01-19.
  29. ↑ WWE.com Staff: Undisputed WWE Champion Drew McIntyre vs. Sami Zayn. [w:] WWE [on-line]. 2026-01-24.
  30. ↑ WWE.com Staff: Men's Royal Rumble Match. [w:] WWE [on-line]. 2026-01-16.

Linki zewnętrzne