Rudolf Kirchschläger

Rudolf Kirchschläger

Data i miejsce urodzenia	20 marca 1915 Niederkappel
Data i miejsce śmierci	30 marca 2000 Wiedeń
Prezydent Austrii
Okres	od 8 lipca 1974 do 8 lipca 1986
Poprzednik	Franz Jonas
Następca	Kurt Waldheim
Odznaczenia

Rudolf Kirchschläger ([ˈʀuːdɔlf ˈkɪʁçˌʃlɛːɡɐ]^ⓘ; ur. 20 marca 1915 w Niederkappel, zm. 30 marca 2000 w Wiedniu^[1]) – austriacki prawnik, polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych w latach 1970–1974, prezydent Austrii w latach 1974–1986.

Urodził się w rodzinie robotniczej^[2]. W 1935 ukończył szkołę średnią w Horn, a w 1940 studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim^[3]. Studia finansował dzięki stypendium i podejmowanym pracom zarobkowym. Po aneksji Austrii nie przystąpił do partii nazistowskiej^[2]. W trakcie II wojny światowej był żołnierzem Wehrmachtu, ranny na froncie w trakcie działań zbrojnych^[1].

W 1947 pojął praktykę orzeczniczą jako sędzia, pracował w tym zawodzie do 1954. Przeszedł następnie do dyplomacji jako urzędnik resortu spraw zagranicznych. Był ekspertem w departamencie prawa międzynarodowego, od 1963 szefem gabinetu ministra, a w latach 1967–1970 ambasadorem Austrii w Czechosłowacji (w tym w trakcie wydarzeń Praskiej Wiosny)^[1][3]. W kwietniu 1970 nowo mianowany kanclerz Bruno Kreisky powierzył mu funkcję ministra spraw zagranicznych, którą pełnił do lipca 1974^[3].

W 1974 zwyciężył w wyborach prezydenckich jako kandydat Socjalistycznej Partii Austrii, otrzymał w pierwszej turze 57,7% głosów^[4]. W 1980 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję z dodatkowym poparciem Austriackiej Partii Ludowej, uzyskał wówczas 79,9% głosów w pierwszej turze^[3]. Urząd prezydenta objął 8 lipca 1974, zakończył urzędowanie 8 lipca 1986^[3]. Był pierwszym po II wojnie światowej prezydentem Austrii, który pełnił urząd do końca kadencji – czterej jego poprzednicy (Karl Renner, Theodor Körner, Adolf Schärf i Franz Jonas) zmarli w trakcie swoich prezydentur.

Był żonaty z Hermą Kirchschläger^[5], miał córkę i syna^[2]. Pochowany w krypcie prezydenckiej na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.

• Wielka Gwiazda Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii (ex officio, 1974)^[6]
• Order Zasługi Republiki Włoskiej I klasy (Włochy, 1971)^[7]
• Order Domowy Nassauski Lwa Złotego (Holandia, 1975)^[8]
• Łańcuch Krzyża Wielkiego Orderu Białej Róży Finlandii (Finlandia, 1977)^[9]
• Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania, 1978)^[10]
• Łańcuch Orderu Karola III (Hiszpania, 1979)^[11]
• Tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (1986)^[12]