Rudolf Ryndak
 przodownik PP | |
| Pełne imię i nazwisko |
Rudolf Piotr Ryndak |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
20 czerwca 1896 |
| Data i miejsce śmierci |
wiosną 1940 |
| Przebieg służby | |
| Formacja | |
| Jednostki |
Posterunek PP w Zagórzu |
| Stanowiska |
komendant posterunku |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
 | |
Rudolf Piotr Ryndak, ps. Żeleźniak[1] (ur. 20 czerwca 1896 w Rzepienniku Strzyżewskim, zm. wiosną 1940 w Kijowie) – przodownik Policji Państwowej, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Piotra i Marii z Kocotów urodzony 20 czerwca 1896 w Rzepienniku Strzyżewskim[1].
W czasie I wojna światowa walczył w Legionach Polskich. Początkowo służył w 2 kompanii IV batalionu 1 pułku piechoty. Ranny lub chory, 8 grudnia 1914 leczył się w szpitalu w szkole męskiej Alleegasse w Cieplicach czeskich. Odnotowany następnie jako sekcyjny w 1 kompanii II baonu 5 pułku piechoty. 7 sierpnia 1915 leczył się w szpitalu wojskowym w Tarnowie[2].
Pełnił funkcję starszego posterunkowego Policji Państwowej w Sanoku. Na początku lat 30. XX w. w Posterunku PP w Oleśnie[1]. W 1939, w stopniu przodownika, był komendantem Posterunku PP w Zagórzu.
Po wybuchu II wojny światowej i agresji ZSRR na Polskę na terenach wschodnich II Rzeczypospolitej został aresztowany przez Sowietów. Jest wymieniony na liście wywózkowej 56 / 1-15 oznaczony numerem 2482. W 1940 został zamordowany w więzieniu NKWD w Kijowie przy ul. Karolenkiwskiej 17.
Jego nazwisko znajduje się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994[3][4]. Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości – 10 grudnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[5][1][6]
Upamiętnienie
18 kwietnia 2009, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w tzw. Alei Katyńskiej na Cmentarzu Centralnym w Sanoku zostało zasadzonych 21 Dębów Pamięci[7][8][9], w tym upamiętniający Rudolfa Ryndaka (zasadzenia dokonał Edward Ząbek, Komendant Powiatowy Policji w Sanoku)[10][11].
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-13].
- ↑ Janusz Cisek, Ewa Kozłowska, Łukasz Wieczorek: Ryndak Rudolf. [w:] Słownik Legionistów Polskich 1914-1918 [on-line]. Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. [dostęp 2026-08-13].
- ↑ Polscy oficerowie i policjanci zamordowani przez NKWD i pochowani w Katyniu, Miednoje i w Charkowie oraz obywatele RP z tzw. Ukraińskiej Listy Katyńskiej. katedrapolowa.pl. [dostęp 2014-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 marca 2016)].
- ↑ Ukraińska Lista Katyńska. policjapanstwowa.pl. [dostęp 2014-02-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 kwietnia 2014)].
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 287, poz. 381 (ISAP)
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-08-13].
- ↑ Krystyna Chowaniec, Patron sanockiego harcerstwa – ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski, Rocznik Sanocki Tom X – Rok 2011, Sanok 2011, s. 17.
- ↑ Krystyna Chowaniec. Uroczystości dnia Katyńskiego w Sanoku. „Góra Przemienienia”, s. 4-13, Nr 17 (299) z 26 kwietnia 2009. Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
- ↑ Marian Struś. Sanok nie zapomni. „Tygodnik Sanocki”, s. 1, 6, Nr 17 (911) z 24 kwietnia 2009.
- ↑ Uroczystości Dnia Katyńskiego w Sanoku. ko.rzeszow.pl. [dostęp 2014-02-23].
- ↑ Krystyna Chowaniec: Dęby Pamięci. Sanok: Komenda Hufca ZHP Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego, 2010, s. 4. ISBN 978-83-931109-3-3.
Bibliografia
- Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 81. [dostęp 2014-02-26].
- Andrzej Brygidyn: Sanocka Lista Katyńska. Jeńcy Kozielska, Ostaszkowa, Starobielska oraz innych obozów i więzień Polski kresowej pomordowani w Rosji Sowieckiej. Sanok: 2000, s. 57.
- Krystyna Chowaniec: Dęby Pamięci. Sanok: Komenda Hufca ZHP Ziemi Sanockiej im. ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego, 2010, s. 25. ISBN 978-83-931109-3-3.
- Rudolf Ryndak. katyn-pamietam.pl. [dostęp 2014-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 kwietnia 2014)].
- Biogram na tablicy przy pomniku Golgota Wschodu na Cmentarzu Centralnym w Sanoku