Russian American Line

Russian American Line
Русско-американская линия
Ilustracja
Flaga Russian American Line
Państwo

 Imperium Rosyjskie

Data powstania

1900

Data likwidacji

1917

Forma prawna

spółka akcyjna

brak współrzędnych
Dom emigracyjny Russian American Line w Lipawie
Budynek dawnej głównej siedziby rosyjskiego oddziału Wschodnio-Azjatyckiej Kompanii Żeglugi Parowej na dzisiejszej Kūrmājas prospekts 2/6 w Lipawie

Russian American Line (ros. Русско-американская линия[1]) – rosyjskie przedsiębiorstwo żeglugowe, operujące statkami parowymi, funkcjonujące w latach 1900–1917[2].

Historia

Russian American Line było filią duńskiego armatora Kompanii Wschodnio-Azjatyckiej (duń. A/S Det Østasiatiske Kompagni, ang. The East Asiatic Company Limited, EAC)[2][3][4][5][6][7]. W 1906 roku rozpoczęła transatlantyckie przewozy pasażerskie z Lipawy do Nowego Jorku[2][8][9].

12 listopada 1910 roku przybył do Nowego Jorku nowy statek linii „Kursk”[10].

14 kwietnia 1912 roku jeden ze statków Russian American Line, „Birma”, brał udział w akcji ratunkowej po odebraniu sygnału CQD/SOS z tonącego „Titanica”[11].

Linia przestała funkcjonować na skutek wybuchu rewolucji bolszewickiej w 1917 roku. Niektóre statki linii znalazły się pod kontrolą brytyjskiego przedsiębiorstwa Cunard Line i były wykorzystywane jako transportowce wojskowe w trakcie I wojny światowej oraz w interwencji aliantów w rosyjskiej wojnie domowej[2]. W 1921 roku większość parowców została przekazana Baltic American Line, nowej filii Kompanii Wschodnio-Azjatyckiej. W 1930 roku trzy statki trafiły do nowo utworzonej polsko-duńskiej spółki żeglugowej Gdynia America Line[12][13][14].

Trasy

Lista morskich tras obsługiwanych przez Russian American Line[2]:

  • 1906–1915 Lipawa – Rotterdam – Nowy Jork (okazjonalne przystanki w Kopenhadze i Halifax)
  • 1912–1914 Lipawa – Rotterdam – Halifax – Nowy Jork (okazjonalne przystanki w Kopenhadze)
  • 1914–1917 Archangielsk – Hammerfest – Nowy Jork

Flota

(Lista trzynastu statków floty Russian American Line[2][13][15][16])
RokNazwaFotografia/ObrazTonażStoczniaStatus/Przeznaczenie
1906 (1892)Kowno («Ковно»)4630 BRTHarland and Wolff, BelfastDawniej Allemannia w HAPAG | W 1907 roku wrócił do HAPAG
1906 (1893)Grodno («Гродно»)4634 BRTHarland and Wolff, BelfastDawniej Albingia w HAPAG | W 1907 roku wrócił do HAPAG
1906 (1899)Korea («Корея»)6163 BRTFlensburger Schiffbau-Gesellschaft, FlensburgZatonął na Atlantyku w 1910 roku
1907 (1889)Lituania («Литуаниa»)4248 BRTHarland and Wolff, BelfastDawniej Kina w East Asiatic Company | W 1913 roku sprzedany do Japonii jako Daiten Maru
1907 (1889)Estonia («Эстония»)4269 BRTHarland and Wolff, BelfastDawniej Indien (I) w East Asiatic Company | Spłonął i zatonął w Bur Sudan 1913 roku
1907 (1897)Arconia («Аркония»)4603 BRTBarclay, Curle and Company, GlasgowDawniej Juliette w Reeders M. Jebsen | W 1908 roku sprzedany do Cesarstwa Niemieckiego jako Hittfeld | Od 1913 roku jako Ioannina
1907 (1902)Livonia («Ливониa»)5554 BRTFlensburger Schiffbau-Gesellschaft, FlensburgDawniej Prins Valdemar w East Asiatic Company | W 1907 roku wrócić do East Asiatic Company jako Indien (II)
1908 (1894)Birma («Бирма»)4595 BRTFairfield Shipbuilders, GovanW 1914 roku zmieniono nazwę na Mitawa | W 1921 roku sprzedany do Polish American Line jako Józef Piłsudski
1908Russia («Россия»)8596 BRTBarclay, Curle and Company, GlasgowOd 1921 roku w Baltic America Line jako Latvia | W 1924 roku sprzedany japońskiej Mitsui O.S.K. Lines jako Fuso Maru | Zatopiony w 1944 roku
1910Kursk («Курск»)7858 BRTBarclay, Curle and Company, GlasgowOd 1921 roku w Baltic American Line jako Polonia | Od 1930 roku w Gdynia America Line | Wycofany w 1939 roku
1912Car («Царь»)6503 BRTBarclay, Curle and Company, GlasgowOd 1917 roku w Cunard Line | Od 1921 roku w Baltic America Line jako Estonia | Od 1930 roku w Gdynia America Line jako Pułaski | Wycofany w 1949 roku
1913 (1897)Dwinsk («Двинск»)8173 BRTHarland and Wolff, BelfastDawniej Rotterdam w Holland America Line | Od 1906 roku w Scandinavian America Line jako C. F. Tietgen | Zatopiony przez U-Boota „U 151” w 1918 roku
1915Carica («Царица»)6852 BRTBarclay, Curle and Company, GlasgowOd 1921 roku w Baltic America Line jako Lituania | Od 1930 roku w Gdynia America Line jako Kościuszko | Wycofany w 1950 roku

Przypisy

  1. ↑ Редкие календари из коллекции Андрея Михайлова (Санкт-Петербург). narod.ru. (ros.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Russian American Line. theshipslist.com, 3 luty 2005. [dostęp 2021-02-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-05-16)]. (ang.).
  3. ↑ A Russian-American Line: San Diego May Be The Terminus of an Important Venture, „Los Angeles Times”, 2 kwietnia 1894, ISSN 0742-4817 (ang.).
  4. ↑ New Ocean Carriers: The Russian-American Line's Plans, „San Francisco Chronicle”, 19 maja 1894, s. 2, ISSN 1932-8672 (ang.).
  5. ↑ Russian-American Line: Steamships to Run Between Baltic Ports and New York, „Leader-Telegram”, Eau Claire, Wisconsin, 21 grudnia 1898, s. 1 (ang.).
  6. ↑ For A Russian-American Line. Italian Proposal to the Russian Volunteer Fleet Committee, „The New York Times”, 4 sierpnia 1902, s. 5, ISSN 0362-4331 (ang.).
  7. ↑ A Russian-American Line: Plan for Steamship Service Finds Favor in St. Petersburg, „The New York Times”, 5 października 1905, s. 6, ISSN 0362-4331 (ang.).
  8. ↑ Rival to Russian Line. „The New York Times”, s. 5, 25 czerwca 1906. Nowy Jork: The New York Times Company. ISSN 0362-4331. [dostęp 2025-03-04]. (ang.).
  9. ↑ Refuses German Concessions: Russia Will Not Permit Competition In Carrying Emigrants from Baltic Ports, „New-York Tribune”, 17 listopada 1906, s. 4 [dostęp 2025-03-04] (ang.).
  10. ↑ Russian-American Line's New Steamship, „Boston Daily Globe”, 16 listopada 1910, s. 4, ISSN 0743-1791 [dostęp 2025-03-03] (ang.).
  11. ↑ Charles E. Walters, Russians to the Rescue – Icefield Described, „The Daily Telegraph”, Encyklopedia Titanica, 25 kwietnia 1912, ISSN 0307-1235 [dostęp 2021-03-16] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-14] (ang.).
  12. ↑ Baltic American Line. theshipslist.com, 5 luty 2005. [dostęp 2024-09-02]. (ang.).
  13. 1 2 Miciński, Huras i Twardowski 1999 ↓, s. 17–27.
  14. ↑ Jan Piwowoński, Adam Werka, Brunon Nowicki: Flota spod biało-czerwonej. Warszawa: Nasza Księgarnia, 1989, s. 358. ISBN 83-10-08902-3. OCLC 834682944. (pol.).
  15. ↑ Kursk. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. uboat.net. [dostęp 2016-01-12]. (ang.).
  16. ↑ Guðmundur Helgason: Dwinsk. [w:] Ships hit during WWI [on-line]. uboat.net. [dostęp 2023-06-06]. (ang.).

Bibliografia

  • Jerzy Miciński, Bohdan Huras, Marek Twardowski: Księga statków polskich 1918–1945.. T. 3. Gdańsk: Polnord Wydawnictwo Oskar, 1999. ISBN 83-86181-45-1. OCLC 749749867. (pol.).