SS Birma
![]() SS Birma («Бирма») w 1914 roku | |
| Poprzednie nazwy |
„Arundel Castle” |
|---|---|
| Następne nazwy |
„Mitava”/«Митава» |
| Bandera | |
| Port macierzysty | |
| Armator |
Castle Line |
| Dane podstawowe | |
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Data wodowania |
2 października 1894 |
| Data oddania do eksploatacji |
16 lutego 1895 |
| Data wycofania ze służby |
1924 |
| Dane techniczne | |
| Długość całkowita (L) |
126,49 m |
| Szerokość (B) |
13,92 m |
| Zanurzenie (D) |
8,5 m |
SS Birma – transatlantycki parowy statek pasażerski, produkcji brytyjskiej, użytkowany w latach 1895–1924[1].
Historia
Okręt powstał w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company w Govan w Wielkiej Brytanii jako „Arundel Castle” dla armatora Castle Line. Został zwodowany w 2 października 1894 roku[1].
Statek na przestrzeni lat w trakcie swojej służby przeszedł w liczne zmiany właścicieli oraz nazw. W 1905 roku został sprzedany duńskiej firmie East Asiatic Company i zmieniono mu nazwę na „Birma”. Od 1908 roku służył rosyjskiej Russian American Line pod tą samą nazwą («Бирма»)[1][2]. W tym czasie „Birma” pełniła funkcję statku pływającego głównie na trasach między Stanami Zjednoczonymi a Holandią[3].
W 14 kwietnia 1912 roku „Birma” był jednym z okrętów, które zareagowały na sygnał CQD/SOS z tonącego „Titanica”[4][5][6][7][8]. W 1913 roku przemianowano nazwę na „Mitava” («Митава»)[1]. W trakcie I wojny światowej służył jako statek szpitalny. W styczniu 1921 roku trafił do gdańskiego Polish Navigation Company i otrzymał nazwę „Józef Piłsudski”. Po przejęciu przez niemiecką firmę otrzymał nazwę „Wilbo”. W 1924 roku został zezłomowany we Włoszech[1][2].
Galeria
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Birma (ex-Arundel Castle). titanicinquiry.org. [dostęp 2021-03-16]. (ang.).
- 1 2 Swiggum Sue: East Asiatic Company. theshipslist.com, 2005-02-05. [dostęp 2021-03-16]. (ang.).
- ↑ Russian American Line, $60 to Rotterdam, „The New York Times”, newspapers.com, 30 czerwca 1911, s. 16, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-11] (ang.).
- ↑ Senan Molony, Birma's wireless bears witness [online], Encyklopedia Titanica, 28 grudnia 2006 [dostęp 2021-03-16] (ang.).
- ↑ Lee 2009 ↓, s. 93.
- ↑ Charles E. Walters, Russians to the Rescue – Icefield Described, „The Daily Telegraph”, Encyklopedia Titanica, 25 kwietnia 1912, ISSN 0307-1235 [dostęp 2014-09-14] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-16] (ang.).
- ↑ Padfield 1966 ↓, s. 271.
- ↑ Sinking of the Titanic. nationalarchives.gov.uk, 2004-06-28. [dostęp 2021-04-11]. (ang.).
Bibliografia
- Paul Lee: The Titanic and the Indifferent Stranger. 2009, s. 444. ISBN 978-0-9563015-0-5. OCLC 752457808. (ang.).
- Peter Padfield: The Titanic and The Californian. Nowy Jork: John Day Company, 1966, s. 318. ISBN 978-1-910670-07-1. LCCN 66010514. OCLC 1329840. (ang.).






