SS Birma

SS Birma
Бирма
Ilustracja
SS Birma («Бирма») w 1914 roku
Poprzednie nazwy

„Arundel Castle”

Następne nazwy

„Mitava”/«Митава»
„Józef Piłsudski”
„Franck Hellmers”
„Wilbo”

Bandera

 Imperium Rosyjskie

Port macierzysty

Lipawa

Armator

Castle Line
East Asiatic Company
Russian American Line
Polish Navigation Company

Dane podstawowe
Typ

statek pasażerski

Historia
Stocznia

Fairfield Shipbuilding and Engineering Company

Data wodowania

2 października 1894

Data oddania do eksploatacji

16 lutego 1895

Data wycofania ze służby

1924

Dane techniczne
Długość całkowita (L)

126,49 m

Szerokość (B)

13,92 m

Zanurzenie (D)

8,5 m

SS Birma – transatlantycki parowy statek pasażerski, produkcji brytyjskiej, użytkowany w latach 1895–1924[1].

Historia

Okręt powstał w stoczni Fairfield Shipbuilding and Engineering Company w Govan w Wielkiej Brytanii jako „Arundel Castle” dla armatora Castle Line. Został zwodowany w 2 października 1894 roku[1].

Statek na przestrzeni lat w trakcie swojej służby przeszedł w liczne zmiany właścicieli oraz nazw. W 1905 roku został sprzedany duńskiej firmie East Asiatic Company i zmieniono mu nazwę na „Birma”. Od 1908 roku służył rosyjskiej Russian American Line pod tą samą nazwą («Бирма»)[1][2]. W tym czasie „Birma” pełniła funkcję statku pływającego głównie na trasach między Stanami Zjednoczonymi a Holandią[3].

W 14 kwietnia 1912 roku „Birma” był jednym z okrętów, które zareagowały na sygnał CQD/SOS z tonącego „Titanica”[4][5][6][7][8]. W 1913 roku przemianowano nazwę na „Mitava” («Митава»)[1]. W trakcie I wojny światowej służył jako statek szpitalny. W styczniu 1921 roku trafił do gdańskiego Polish Navigation Company i otrzymał nazwę „Józef Piłsudski”. Po przejęciu przez niemiecką firmę otrzymał nazwę „Wilbo”. W 1924 roku został zezłomowany we Włoszech[1][2].

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Birma (ex-Arundel Castle). titanicinquiry.org. [dostęp 2021-03-16]. (ang.).
  2. 1 2 Swiggum Sue: East Asiatic Company. theshipslist.com, 2005-02-05. [dostęp 2021-03-16]. (ang.).
  3. ↑ Russian American Line, $60 to Rotterdam, „The New York Times”, newspapers.com, 30 czerwca 1911, s. 16, ISSN 0362-4331 [dostęp 2021-04-11] (ang.).
  4. ↑ Senan Molony, Birma's wireless bears witness [online], Encyklopedia Titanica, 28 grudnia 2006 [dostęp 2021-03-16] (ang.).
  5. ↑ Lee 2009 ↓, s. 93.
  6. ↑ Charles E. Walters, Russians to the Rescue – Icefield Described, „The Daily Telegraph”, Encyklopedia Titanica, 25 kwietnia 1912, ISSN 0307-1235 [dostęp 2014-09-14] [zarchiwizowane z adresu 2021-03-16] (ang.).
  7. ↑ Padfield 1966 ↓, s. 271.
  8. ↑ Sinking of the Titanic. nationalarchives.gov.uk, 2004-06-28. [dostęp 2021-04-11]. (ang.).

Bibliografia