Ryan Thomerson
| Obywatelstwo | |
|---|---|
| Reprezentuje kraj |
Australia |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Gra zawodowa |
2022—2024[1] |
| Najwyższy ranking |
89[1] (czerwiec-lipiec 2023) |
| Najwyższy break |
108[1] (UK Championship 2023 kwal.) |
| Breaki 100+ pkt. |
1 |
Ryan Thomerson (ur. 1 października 1994 w Anglii[2]) – australijski snookerzysta . Dzięki zwycięstwu w Asia Pacific Snooker Championship zakwalifikował się na dwa lata do profesjonalnego World Snooker Tour w 2022 roku.
Kariera
Ryan Thomerson urodził się w Anglii. Chociaż jego ojciec Paul brał udział w rundach kwalifikacyjnych najważniejszych turniejów w połowie lat 90., gdy turnieje snookera był otwarty dla wszystkich graczy, Ryan jako dziecko bardziej interesował się wyścigami motocyklowymi. Dopiero po przeprowadzce do Australii w 2006 roku, w wieku 11 lat, zaczął grać. Mieszkali w Montrose, miasteczku na obrzeżach Melbourne. Wkrótce potem wygrał regionalne mistrzostwa Wiktorii do lat 12 i pozostał w tym sporcie do dziś[2]. Jako nastolatek był jednym z najlepszych juniorów Australii i grał w turniejach krajowych. W 2009 roku wygrał mistrzostwa kraju do lat 15, a trzy lata później został mistrzem do lat 18. W 2015 roku zdobył tytuł mistrza Australii do lat 21[3], a następnie tytuł mistrza Oceanii w tej kategorii wiekowej. W 2017 roku wygrał Australian Open Championship, pokonując w finale Steve’a Mifsuda 6–3[4].
Od 2013 roku Australijczyk brał udział także w turniejach międzynarodowych, takich jak Mistrzostwa Świata Amatorów. Choć często przechodził przez fazę grupową, nigdy nie dotarł do ćwierćfinałów. W 2011 roku wziął udział w dwóch turniejach Players Tour Championship w Anglii, a dwa lata później wziął udział w trzech turniejach EBSA Qualifying Tour w Europie, gdzie grano o miejsca w profesjonalnym tourze. W końcu przeniósł się na dłuższy okres do Anglii, aby udoskonalić swoją grę w snookera i został partnerem treningowym najlepszego australijskiego gracza, Neila Robertsona, z którym dzielił również mieszkanie przez kilka miesięcy[5][2].
W 2018 roku Thomerson dostał dziką kartę na kwalifikacje do Mistrzostw Świata i zaprezentował się przyzwoicie, mimo porażki 5-10 z Matthew Stevensem. Następnie podjął poważne wysiłki, aby zakwalifikować się do profesjonalnego touru, biorąc udział w Q School, Challenge Tour i WSF Open. Mimo że udało mu się dotrzymać kroku brytyjskim amatorom, ćwierćfinał był jego dwukrotnie najlepszym wynikiem. Podczas kolejnej szansy na kwalifikację, Mistrzostw Kontynentalnych, aż do 2020 roku trzykrotnie odpadał w półfinałach. W 2022 roku po raz pierwszy dotarł do finału Mistrzostw Azji i Pacyfiku, pokonując Glena Wilkinsona 5-1, a tytuł zdobył po zwycięstwie 6-1 nad swoim rodakiem Justinem Sajichem. Uzyskał dzięki temu status zawodowca i prawo do gry w sezonach 2022/23 i 2023/24[6].
Thomerson odniósł swoje pierwsze zwycięstwo jako zawodowiec w Championship League 2022, pokonując Ng On Lee. W pozostałych turniejach zawodowych tego sezonu odpadał przeważnie już w pierwszej rundzie. Dotarł do drugiej rundy zarówno w German Masters, jak i Welsh Open. W dwóch amatorskich turniejach EPSB Open Series raz dotarł do ćwierćfinału i raz do 1/8 finału. Na Mistrzostwach Świata uległ Ianowi Martinowi 8-10, mimo że w pewnym momencie przegrywał 2-7. Kolejny sezon był podobnie rozczarowujący. W Championship League dwukrotnie zremisował, a w pozostałych turniejach prawie zawsze odpadał już w pierwszej rundzie, choć czasami minimalną różnicą. Tylko na UK Cahmpionship udało mu się odnieść skromne zwycięstwo nad mistrzynią świata kobiet Reanne Evans. Na Mistrzostwach Świata został wyraźnie wyeliminowany przez Liama Daviesa 3-10. W międzyczasie awansował na 89. miejsce w światowym rankingu, ale ostatecznie zajął dopiero 114. miejsce i stracił status zawodowca. Próba ponownej kwalifikacji poprzez Q School nie powiodła się.
Występy w turniejach w karierze
| Tournament | 2011 /12 |
2013 /14 |
2016 /17 |
2017 /18 |
2022 /23 |
2023 /24 |
2026 /27 | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ranking[7] | [i] | [i] | [i] | [i] | [ii] | 89 | [i] | ||
| Turnieje rankingowe | |||||||||
| Championship League | nierankingowy | RR | RR | ||||||
| China Open | nie rozegrano | LQ | |||||||
| British Open | nie rozegrano | LQ | LQ | ||||||
| English Open | nie rozegrano | A | A | LQ | LQ | ||||
| Wuhan Open | nie rozegrano | LQ | |||||||
| Northern Ireland Open | nie rozegrano | A | A | LQ | LQ | ||||
| International Championship | NH | A | A | A | NH | LQ | |||
| UK Championship | A | A | A | A | LQ | LQ | |||
| Shoot Out | nierankingowy | A | A | 1R | 1R | ||||
| Scottish Open | nie rozegrano | A | A | LQ | LQ | ||||
| World Grand Prix | nie rozegrano | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | ||||
| German Masters | A | A | A | A | LQ | LQ | |||
| Welsh Open | A | A | A | A | 1R | LQ | |||
| Players Championship | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | DNQ | |||
| World Open | A | A | A | A | NH | LQ | |||
| Tour Championship | nie rozegrano | DNQ | DNQ | ||||||
| World Championship | A | A | A | LQ | LQ | LQ | |||
| Dawne turnieje rankingowe | |||||||||
| European Masters | nie rozegrano | A | A | LQ | LQ | ||||
| WST Classic | nie rozegrano | 1R | NH | ||||||
| Dawne turnieje nierankingowe | |||||||||
| Six-red World Championship | NH | A | RR | A | LQ | NH | |||
| Legenda tabeli wyników | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| LQ | odpadnięcie w kwalifikacjach | #R | odpadnięcie we wczesnej fazie turnieju (WR = runda dzikich kart, RR = faza grupowa) |
QF | przegrana w ćwierćfinale |
| SF | przegrana w półfinale | F | przegrana w finale | W | zwycięstwo |
| DNQ | nie zakwalifikował/a się | A | nie brał/a udziału | WD | zrezygnował/a w trakcie turnieju |
| Legenda oznaczeń w tabelach wyników | |||||
| NH / Nie roz. | Turniej nie odbył się. | ||||
| NR / Nie-rank. | Turniej nie był zaliczany jako rankingowy. | ||||
| R / Rank. | Turniej był zaliczany jako rankingowy. | ||||
| MR / Minor-Rank. | Turniej był zaliczany jako minor ranking. | ||||
Finały w karierze
Finały amatorskie: 7 (2-5)
| Rezultat | Rok | Turniej | Przeciwnik | Wynik | |
|---|---|---|---|---|---|
| Runner-up | 1. | 2011 | Australian Under-18 Championship |  Kurt Brown |
3–5 |
| Finalista | 2. | 2014 | Australian Under-21 Championship | Charlie Chafe |
2–6 |
| Finalista | 3. | 2017 | Oceania 6-red Championship | Adrian Ridley |
0–6 |
| Zwycięzca | 1. | 2017 | Australian Open Championship | Steve Mifsud |
6–3 |
| Finalista | 4. | 2021 | EPSB Open Series - Event 6 (Breakers) |  Luke Simmonds |
0–3 |
| Zwycięzca | 2. | 2022 | Asia Pacific Championship | Justin Sajich |
6–1 |
| Finalista | 5. | 2024 | Q Tour Event 5 |  Zhao Xintong |
2–4 |
Przypisy
- 1 2 3 Ron Florax: Career Total Statistics For Ryan Thomerson - Professional Results. CueTracker. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- 1 2 3 Phil Haigh: Ryan Thomerson’s epic quest to become a snooker professional via Melbourne, a blacksmiths and Neil Roberston’s house. Metro, 2015-05-20. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- ↑ Thomerson Triumphs in Australian Under-21s. World Snooker Federation, 2015-04-15. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- ↑ PAST CHAMPIONS. Australian Billiards & Snooker Council. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- ↑ Estelle Griepink: Young snooker champ Ryan Thomerson will play for world glory in Romania. Herald Sun, 2015-05-20. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- ↑ 2022-03-21: Thomerson Is Pacific Champ. World Snooker Tour. [dostęp 2025-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-25)]. (ang.).
- ↑ Ranking History. Snooker.org. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
Bibliografia
- Ron Florax: Profil na stronie CueTracker. CueTracker. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- Profil na stronie snooker.org. snooker.org. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- Wyniki na stronie snookerscores.net. World Professional Billiards and Snooker Association. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).
- Profil na stronie Snooker Database (archiwalny). Snooker Database. [dostęp 2025-07-13]. (ang.).