Reanne Evans

Reanne Evans
Ilustracja
Reanne Evans (2017)
Data i miejsce urodzenia

25 października 1985
Dudley, West Midlands

Gra zawodowa

2010/2011, od 2021

Najwyższy ranking

96 (2010/2011)

Bieżący ranking 83 (stan na 2026-08-29)
Breaki 100+ pkt.

2

Reanne Evans MBE (ur. 25 października 1985 w Dudley) – angielska profesjonalna snookerzystka i stała komentatorka w telewizyjnych transmisjach snookera. Powszechnie uznawana za najbardziej utytułowaną zawodniczkę w historii tego sportu, zdobyła rekordowe 12 tytułów mistrzyni świata kobiet w snookerze i jest aktualną mistrzynią świata w grze mieszanej (wraz z Lucą Brecelem). W 2020 otrzymała Order Imperium Brytyjskiego za zasługi dla kobiecego snookera.

Urodzona w Dudley, Evans zaczęła grać w snookera w wieku 13 lat. Pierwszy raz wzięła udział w mistrzostwach świata kobiet w 2002 roku, mając 16 lat i dotarła do półfinału. Zdobyła tytuł mistrzyni świata kobiet rekordowe 10 razy z rzędu w latach 2005–2014 i dodała kolejne tytuły kobiet w 2016 i 2019 roku. Jej inne rekordy w kobiecym tourze obejmują 12 zwycięstw w UK Championship kobiet, 58 tytułów rankingowych i 90 kolejnych zwycięstw w latach 2008–2011. Osiągnęła najwyższy break w kobiecym tourze, dwukrotnie osiągając 140.

Do profesjonalnego World Snooker Tour na sezon 2010/11 dostała się z dziką kartą. Została pierwszą kobietą, która grała zawodowo od czasów Allison Fisher 16 lat wcześniej, ale została zdegradowana pod koniec sezonu po 18 kolejnych porażkach. W 2013 roku zakwalifikowała się do Wuxi Classic jako amatorka, stając się pierwszą kobietą, która dotarła do finału profesjonalnego turnieju rankingowego snookera. Z dziką kartą do rund kwalifikacyjnych World Snooker Championship w 2015 roku oraz od 2017 do 2021 roku, dotarła do drugiej rundy kwalifikacyjnej w 2017 roku, pokonując fińską zawodniczkę Robin Hull 10–8.

W Międzynarodowy Dzień Kobiet w 2021 roku World Snooker Tour ogłosił, że dwie najwyżej notowane zawodniczki w kobiecej trasie – wówczas Evans i Ng On Yee – otrzymają dwuletnie karty profesjonalnego touru, które rozpoczną się w sezonie 2021/22. Jedyne zwycięstwo Evans w ciągu pierwszych dwóch lat miało miejsce, gdy pokonała Stuarta Binghama w Snooker Shoot Out w 2023 roku, stając się pierwszą kobietą, która wygrała mecz transmitowany w telewizji na imprezie rankingowej. Pomimo spadku z profesjonalnego touru pod koniec sezonu 2022/23, zakończyła sezon jako numer jeden na świecie kobiet, co zapewniło jej nową dwuletnią kartę profesjonalną na sezony 2023/24 i 2024/25. Podczas English Open w 2024 roku Evans zmierzyła się z Mink Nutcharut; był to pierwszy raz, kiedy dwie kobiety grały ze sobą w meczu zawodowym. Po porażce w eliminacjach do mistrzostw świata w 2025 roku Evans straciła kartę profesjonalnego touru, ale później przyznano jej nową kartę na kolejne dwa sezony jako jednej z dwóch uprawnionych zawodniczek z kobiecego touru.

Wczesne życie i snooker kobiet

Wczesne życie

Reanne Evans urodziła się 25 października 1985 r.[1] w Dudley w hrabstwie West Midlands. Uczęszczała do katolickiej szkoły Bishop Milner Catholic School w Dudley. Jej rodzice i dwaj starsi bracia grali w snookera, a ona sama zaczęła grać w wieku 13 lat.

World Ladies’ Billiards and Snooker/World Women’s Snooker

Evans po raz pierwszy wzięła udział w mistrzostwach świata kobiet w 2002 roku, mając 16 lat[2] W ćwierćfinale pokonała rozstawioną z numerem trzecim Lynette Horsburgh 4–3, ale w półfinale przegrała 0–4 z późniejszą mistrzynią Kelly Fisher[3] W 2004 roku wygrała swój pierwszy turniej rankingowy, Connie Gough Memorial Championship. Był to jedyny turniej rankingowy kobiet zorganizowany w sezonie 2003/04.

Evans zdobyła swoje pierwsze mistrzostwo świata w 2005 roku, pokonując Horsburgh 6–4 w finale, w którym jedna partia musiała zostać powtórzona z powodu problemów z punktacją. Obroniła tytuł w 2006 roku, zaledwie sześć tygodni przed planowanym porodem, pokonując Emmę Bonney 5–3 w finale. Wygrała również tytuł mistrzyni WLBSA w grze mieszanej w 2006 roku, pokonując w parze z Markiem Allenem Sonię Chapman i Matthew Coucha 3–0.

W finale mistrzostw świata w 2007 roku Evans wyrównała wynik 3–3 z Kate Henrick, zanim wygrała kolejne dwie partie i zdobyła swój trzeci tytuł z rzędu. Evans zrobiła najwyższego break turnieju w 2008 roku, 102, i wygrała 5–2 z June Banks w finale. Evans pokonała Marię Catalano w czterech z pięciu kolejnych finałów mistrzostw świata, w tym 5–2 w 2009 roku i 5–1 w 2010. Zwycięstwo 5–1 z Emmą Bonney w finale w 2011 roku było 88. kolejnym zwycięstwem Evans w kobiecych rozgrywkach snookera. Catalano i Evans remisowały 2–2 w finale w 2012 roku, lecz Evans wygrała 5–3. W finale przeciwko Catalano w 2013 roku Evans zanotowała dwa breaki stupunktowe, w tym 117, najwyższy wynik w turnieju, i wygrała 6–3[4]. W 2014 roku zdobyła swój dziesiąty tytuł z rzędu, pokonując w finale Ng On-yee 6–0.

W półfinale mistrzostw 2015, Ng i Evans remisowały 2–2, zanim Ng wygrała 4–2[5]. Stanęły naprzeciw siebie ponownie w finale 2016, kiedy Evans wygrała pierwszą partię, zanim Ng wygrała kolejne trzy. Ng prowadziła 4–3, lecz Evans wygrała trzy partie z rzędu, wygrywając mecz 6-4, co było jej jedenastym zwycięstwem w mistrzostwach świata. W 2017, Ng wyeliminowała Evans 5–4 w półfinale. Evans przegrała ponownie w półfinale 2018, po tym jak Catalano pokonała ją 5-4[6]. Evans wygrała Women’s Tour Championship 2019, które odbyły się w Crucible Theatre, pokonując Mink Nutcharut w półfinale i Ng w finale. W 2019 roku zdobyła swój dwunasty tytuł mistrzyni świata, wygrywając w finale z Mink 6–3.

Za zasługi dla snookera kobiet przyznano jej w 2020 roku Order Imperium Brytyjskiego[7].

We wrześniu 2021 roku, po 18-miesięcznym zawieszeniu Women’s Snooker Tour z powodu pandemii COVID-19, Evans wygrała UK Women’s Championship 2021, pokonując Rebeccę Kennę 4–0[8]. W listopadzie 2021 roku zajęła drugie miejsce za Ng w Eden Women’s Masters, przegrywając finał 3–4 po prowadzeniu 3–1[9]. W styczniu 2022 roku przegrała 3–4 z Mink w finale British Women’s Open[10]. Na Mistrzostwach Świata 2022 Evans była obrończynią tytułu, ale przegrała 1–4 z Belgijką Wendy Jans w ćwierćfinale, po raz pierwszy nie dotarła co najmniej do półfinału turnieju[11]. Utrzymała pierwsze miejsce w światowym rankingu kobiet na koniec sezonu 2021/22, chociaż Ng i Mink zniwelowały różnicę w punktach rankingowych[12]. Po Mistrzostwach Azji i Pacyfiku 2023, Mink zastąpiła Evans na pozycji numer jeden na świecie[13]. Evans przegrała w półfinale mistrzostw świata 2023 z 19-letnią debiutantką z Chin: Bai Yulu, która odrobiła stratę 1–3 i zapewniła sobie zwycięstwo 5–3[14]. Bai ponownie wyeliminowała Evans 5–3 w półfinale mistrzostw w 2024 roku, wygrywając pięć kolejnych partii po tym, jak Evans uzyskała prowadzenie 3–0.

Powszechnie uznawana za najbardziej utytułowaną zawodniczkę w historii tego sportu, z dziesięcioma kolejnymi tytułami mistrzyni snookera kobiet w latach 2005–2014 oraz kolejnymi tytułami w 2016 i 2019 roku, co daje łącznie 12 tytułów mistrzyni świata kobiet, Evans pobiła poprzedni rekord Allison Fisher wynoszący siedem[15][16][17]. Evans wygrała również rekordowe 12 tytułów UK Championship w snookerze kobiet[18] i zanotowała najwyższy break w kobiecym tourze (140 dwa razy)[15]. Przed przegraną z Marią Catalano podczas Northern Classic w 2011 roku, wygrała rekordowe 90 kolejnych meczów snookera kobiet.

Inne zawody międzynarodowe

International Billiards and Snooker Federation

Evans wygrała mistrzostwa IBSF w snookerze kobiet w latach 2004, 2007 i 2008, a przegraną finalistką za każdym razem była Wendy Jans[19]. Nie pojechała na mistrzostwa w 2009 roku do Hajdarabadu, aby bronić tytułu, ponieważ koszty podróży byłyby wyższe niż nagroda pieniężna, którą mogłaby wygrać[20].

European Billiards and Snooker Association

W 2004 roku Evans dotarła do finału mistrzostw Europy Kobiet European Billiards and Snooker Association, gdzie przegrała z Jans 3–5. W 2007 roku zdobyła tytuł, pokonując Jans 5–2 w finale i obroniła go w 2008 roku, pokonując Emmę Bonney 5–3[21].

World Snooker Tour

Po wygraniu 61 kolejnych meczów kobiet i pokonaniu panującego mistrza świata Johna Higginsa 4–3 podczas Six-red World Championship w 2009 roku[22]. Evans otrzymała dziką kartę do profesjonalnego touru na sezon 2010/11, co umożliwiło jej wejście do wszystkich turniejów rankingowych na etapie kwalifikacyjnym. Uczyniło ją to pierwszą kobietą, która grała w World Snooker Tour od czasów Allison Fisher w sezonie 1994/95[23]. Evans nie wygrała żadnego meczu przez cały sezon, ponosząc 18 kolejnych porażek[24]. Wzięła udział w Q School, ale nie udało jej się zakwalifikować do głównej trasy w sezonie 2011/12[25][26][27].

W sezonie 2012/13 Evans wygrała wystarczająco dużo meczów Q School, aby zapewnić sobie „dodatkowe” miejsce w rundach kwalifikacyjnych do Wuxi Classic 2013, rywalizując jako amatorka[28][29]. W swoim meczu kwalifikacyjnym pokonała Thepchaiyę Un-Nooha 5–4, stając się pierwszą kobietą, która dotarła do głównej rundy rankingowego turnieju snookera. Początkowo miała zagrać z numerem dwa na świecie Neilem Robertsonem w 1/64 finału, ale została jedną z czterech zawodniczek wybranych do rozegrania dodatkowej rundy dzikiej karty przeciwko chińskim przeciwnikom. Przegrała 2–5 z chińską nastolatką Zhu Yinghui w rundzie dzikiej karty[30].

W marcu 2015 roku Evans zdobyła miejsce w rundzie kwalifikacyjnej mistrzostw świata 2015[31]. Przegrała swój mecz otwarcia 8–10 z mistrzem świata z 1997 roku Kenem Dohertym[32].

W rundach kwalifikacyjnych do mistrzostw świata 2017 Evans pokonała Robin Hull 10–8 w pierwszej rundzie, nazywając to zwycięstwo najlepszym w swojej dotychczasowej karierze. Przegrała 6–10 z Lee Walkerem w drugiej rundzie kwalifikacji. W kolejnych czterech mistrzostwach świata co roku odpadała w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej, przegrywając 7–10 z Dominikiem Dalem w 2018, 2–10 z Zhang Yong w 2019, 3–6 z Andym Hicksem w 2020 i 2–6 w 2021[33][34].

Podczas turnieju Champion of Champions 2019 Evans została pierwszą zawodniczką, która wzięła w nim udział. W pierwszej rundzie przegrała z Shaunem Murphym 3–4, po tym jak odrobiła stratę 0–3 i wymusiła decydującą partię.

W Międzynarodowym Dniu Kobiet w 2021 roku World Snooker ogłosił, że Evans i Ng On-yee, dwie najlepsze zawodniczki w światowym rankingu kobiet, otrzymają dwuletnie karty zaproszeniowe, które rozpoczną się w sezonie snookera 2021/22. W drugim turnieju rankingowym sezonu, British Open, Evans trafiła w pierwszej rundzie na Marka Allena, swojego byłego partnera i ojca jej córki, z którym miała napięte stosunki po sporze o alimenty[35]. Evans odrzuciła ofertę Allena uściśnięcia dłoni przed rozpoczęciem meczu[36]. Objęła prowadzenie 2–1 i prowadziła 60–22 w czwartej partii, ale Allen wrócił do gry i wygrał 3–2. Evans nie wygrała żadnego meczu podczas sezonu, który zakończył się porażką 2–6 z Lee Walkerem w pierwszej rundzie kwalifikacji do Mistrzostw świata 2022[37]. Po przegranej z Walkerem, Evans opublikowała w mediach społecznościowych, że „ostatni rok lub coś koło tego był trudny zarówno przy stole, jak i poza nim”, ale że „nad tym pracuje”[38]. Później ujawniła, że podczas gry odczuwała okresowy brak czucia w ramieniu oraz drżenie po jednej stronie ciała, co wpływało na jej grę[39]. Pod koniec sezonu 2021/22 Evans została wpisana do Galerii Sław Snookera, wraz z Allison Fisher, za „wybitny wkład w rozwój snookera”[40][41].

Jedyne zwycięstwo Evans podczas jej dwuletniego pobytu w gronie zawodowym miało miejsce podczas turnieju Shoot Out 2023[42], kiedy pokonała Stuarta Binghama 60 do 8 w ich jednoframe’owym spotkaniu w 1/128 finału. Stała się pierwszą kobietą, która wygrała transmitowany w telewizji mecz podczas imprezy rankingowej[43].

Po przegranej w pierwszej rundzie kwalifikacyjnej mistrzostw świata 2023, Evans zakończyła sezon na 126. miejscu w światowym rankingu snookera i została zdegradowana z zawodowej ligi[44]. Jednak w kolejnym miesiącu zajęła drugie miejsce w turnieju British Women’s Open 2023, co pozwoliło jej zakończyć sezon na pierwszym miejscu w rankingu World Women’s Snooker. Zapewniło jej to nową dwuletnią kartę do zawodowej ligi od sezonu 2023/24.

W swojej grupie kwalifikacyjnej w Championship League 2023 Evans pokonała Jimmy’ego White’a 3–1 i zremisowała 2–2 z Xu Si, ale przegrawszy 0–3 z Juddem Trumpem, nie awansowała do następnego etapu[45]. Pokonała Jensona Kendricka 5–4 w rundzie kwalifikacyjnej European Masters 2023, a następnie przegrała 1–5 z Davidem Gilbertem w pierwszej rundzie[42]. Nie wygrała żadnych innych meczów w sezonie 2023/24, chociaż dwa z jej innych meczów w rundach kwalifikacyjnych zakończyły się decydującą partią, przegrywając 5–6 z Ryanem Thomersonem w UK Championship 2023 i 4–5 z Tianem Pengfeiem w German Masters 2024[42].

Podczas Mistrzostw Świata w Grach Mieszanych w 2024 roku Evans i Luca Brecel pokonali w finale Marka Selby’ego i Rebeccę Kennę 4–2, wygrywając tę imprezę po raz pierwszy.

12 września 2024 roku Evans przegrała z Mink Nutcharut 4–2 w pierwszej rundzie turnieju English Open w pierwszym meczu dwóch zawodniczek uczestniczących w profesjonalnej World Snooker Tour[46].

Po porażce 4–10 z Antonim Kowalskim w eliminacjach do Mistrzostw Świata w Snookerze 2025 Evans straciła swoją kartę zawodowego touru[47][48]. Otrzymała jednak nową dwuletnią kartę touru na kolejne dwa sezony jako jedna z dwóch uprawnionych zawodniczek po Mistrzostwach świata Kobiet 2025[49].

Życie osobiste

Evans była w związku z północnoirlandzkim zawodowym snookerzystą Markiem Allenem od 2005 do 2008 roku. Mają wspólną córkę, Lauren Sophie Allen, która urodziła się w szpitalu Russells Hall w Dudley w maju 2006 roku, gdy oboje zawodnicy mieli po 20 lat[50]. Koniec związku Evans i Allena został opisany jako „pełen goryczy” i doprowadził do sporów prawnych o alimenty[50]. W 2022 roku Allen oświadczył, że nie widuje już swojej 16-letniej wówczas córki Lauren, ale powiedział: „Wciąż cały czas o niej myślę”[51].

Evans krytykowała niskie nagrody pieniężne w kobiecym snookerze, twierdząc, że zarobiła 450 funtów za zdobycie jednego ze swoich tytułów mistrzyni świata. W 2015 roku, w wieku 29 lat, Evans, wówczas dziesięciokrotna mistrzyni świata kobiet, nadal mieszkała z córką w domu rodziców, ponieważ nie było jej stać na wyprowadzkę.

Występy w turniejach w karierze

World Snooker Tour

Turniej 2010
/11		 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17		 2017
/18		 2018
/19		 2019
/20		 2020
/21		 2021
/22		 2022
/23		 2023
/24		 2024
/25		 2025
/26		 2026
/27
Ranking [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [i] [ii] 93 [iii] 92 [iii] 82
Turnieje rankingowe
Championship League nierankingowy A RR RR RR RR RR RR
China Open LQ A A A A A A A A nie rozegrano LQ
Wuhan Open nie rozegrano LQ LQ 2R LQ
British Open nie rozegrano 1R LQ LQ LQ 1R
English Open nie rozegrano A A A A A LQ LQ LQ LQ LQ LQ
Shenzhen Open nie rozegrano LQ LQ LQ
Northern Ireland Open nie rozegrano A A A A A LQ LQ LQ LQ LQ
International Championship nie rozegrano A A A A A A A A nie rozegrano LQ LQ LQ
UK Championship LQ A A A A A A A A A A 1R LQ LQ WD LQ
Shoot Out nierankingowy A A 1R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 1R
Scottish Open nie rozegrano MR nie rozegrano A A A A A LQ LQ LQ LQ LQ
German Masters LQ A A A A A A A A A A LQ LQ LQ LQ LQ
Welsh Open LQ A A A A A A A A A A LQ LQ LQ LQ WD
World Grand Prix nie rozegrano NR DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Players Championship DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
World Open LQ A A A nie rozegrano A A A A nie rozegrano LQ LQ LQ
Tour Championship nie rozegrano DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ DNQ
Mistrzostwa świata LQ A A A LQ A LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ LQ
Turnieje nierankingowe
Champion of Champions nie rozegrano A A A A A A 1R A A A A A A
Dawne turnieje rankingowe
Saudi Arabia Masters nie rozegrano 1R 3R NH
Wuxi Classic nierankingowy A WR A nie rozegrano
Shanghai Masters LQ A A A A A A A nierankingowy nie rozegrano nierankingowy
Paul Hunter Classic Minor-Ranking Event LQ 1R A NR nie rozegrano
Turkish Masters nie rozegrano LQ nie rozegrano
Gibraltar Open nie rozegrano MR A A A A A 1R nie rozegrano
WST Classic nie rozegrano 1R nie rozegrano
European Masters nie rozegrano A A A A A LQ LQ 1R nie rozegrano
Dawne turnieje nierankingowe
Six-red World Championship A NH A A A A A A A RR nie rozegrano LQ nie rozegrano
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Był amatorem.
  2. ↑ Nowi gracze w Tourze nie mają rankingu.
  3. 1 2 Zawodniczki, które zakwalifikowały się z World Women’s Snooker zaczynają sezon bez punktów rankingowych.

World Women’s Snooker

World Women’s Snooker[52]
Turniej 2001
/02		 2002
/03		 2003
/04		 2004
/05		 2005
/06		 2006
/07		 2007
/08		 2008
/09		 2009
/10		 2010
/11		 2011
/12		 2012
/13		 2013
/14		 2014
/15		 2015
/16		 2016
/17		 2017
/18		 2018
/19		 2019
/20		 2021
/22		 2022
/23		 2023
/24		 2024
/25		 2025
/26
Turnieje rankingowe
UK Championship A 1R NH F W W W W W W W A SF A F W F 1R W W W W F 1R
Australian Open nie rozegrano SF A NH A A A A
Women’s Open nie rozegrano A
Irish Women’s Open nie rozegrano A
WSF Women’s Championship nie rozegrano A A
Belgian Open nie rozegrano W F NH SF SF W SF
British Open A LQ NH W F W A A W W nie rozegrano W nie rozegrano W nie rozegrano F F SF SF
World Championship SF SF NH W W W W W W W W W W SF W SF SF W NH QF SF SF 2R
Dawne turnieje
US Open nie rozegrano A A A NH
Albanian Women’s Open nie rozegrano QF nie rozegrano
Asia-Pacific Championship nie rozegrano A nie rozegrano
Masters nie rozegrano W W W W nie rozegrano W W W W F W W F SF WD W NH
Scottish Open A 1R nie rozegrano W nie rozegrano
Scottish Masters NH 1R nie rozegrano
LG Cup A LQ nie rozegrano
Welsh Open A 1R nie rozegrano
East Anglian Championship nie rozegrano F W A W W W A nie rozegrano
Northern Championship nie rozegrano SF A nie rozegrano SF A nie rozegrano
Southern Championship nie rozegrano W SF W W W A NH A nie rozegrano
Eden Classic nie rozegrano W W nie rozegrano
Connie Gough Trophy A QF W A F SF F W W W 1R A W W W SF nie rozegrano
Paul Hunter Classic nie rozegrano F W nie rozegrano
European Masters A 1R nie rozegrano W nie rozegrano
World Women’s 10-Red Championship nie rozegrano A W W nie rozegrano
World Women’s 6-Red Championship nie rozegrano A W W nie rozegrano
Tour Championship nie rozegrano W nie rozegrano
Winchester Open nie rozegrano SF nie rozegrano

Finały w karierze

Finały kobiet: 92 (76-16)

Legenda
Mistrzostwa Świata Kobiet (12–0)
Women’s UK Championship (12–4)
Women’s Masters (11–2)
Inne (41–10)
Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik Przypisy
Zwycięstwo 1. 2002 LG Cup (Plate) Anglia Tara Hickling 2–0

[53]

Finalistka 1. 2002 British Open (Plate) Belgia Caty Dehaene 1–2 [54]
Zwycięstwo 2. 2003 Scottish Open (Plate) Belgia Candide Binon 2–0 [55]
Zwycięstwo 3. 2004 Connie Gough Memorial Anglia Emma Bonney 4–2
Finalistka 2. 2004 EBSA Snooker Championship Belgia Wendy Jans 3–4
Zwycięstwo 4. 2004 Ladies’ British Open Anglia Katie Henrick 4–0 [56]
Finalistka 3. 2004 Women’s UK Championship Szkocja Lynette Horsburgh 3–4
Zwycięstwo 5. 2004 IBSF Snooker Championship Belgia Wendy Jans 5–1 [57]
Zwycięstwo 6. 2005 Women’s World Championship Szkocja Lynette Horsburgh 6–4 [58]
Finalistka 4. 2005 Ladies’ British Open Anglia June Banks 0–4 [56]
Zwycięstwo 7. 2005 Women’s UK Championship Anglia Maria Catalano 4–0 [56]
Finalistka 5. 2005 East Anglian Championship Anglia June Banks 3–4
Finalistka 6. 2006 Connie Gough National Anglia Maria Catalano 3–4
Zwycięstwo 8. 2006 Women’s World Championship (2) Anglia Emma Bonney 5–3 [58]
Zwycięstwo 9. 2006 Women’s UK Championship (2) Anglia June Banks 4–2 [59]
Zwycięstwo 10. 2006 East Anglian Championship Anglia June Banks 4–3 [60]
Zwycięstwo 11. 2006 Ladies’ British Open (2) Anglia June Banks 4–2 [61]
Zwycięstwo 12. 2007 South Coast Classic Anglia Maria Catalano 4–2
Zwycięstwo 13. 2007 Women’s World Championship (3) Anglia Katie Henrick 5–3 [58]
Zwycięstwo 14. 2007 EBSA Snooker Championship Belgia Wendy Jans 5–2
Zwycięstwo 15. 2007 Wytech Masters Anglia Emma Bonney 4–2
Zwycięstwo 16. 2007 Women’s UK Championship (3) Anglia June Banks 4–2 [56]
Zwycięstwo 17. 2007 IBSF Snooker Championship (2) Belgia Wendy Jans 5–0 [57]
Finalistka 7. 2008 Connie Gough National (2) Anglia Maria Catalano 2–3 [56]
Zwycięstwo 18. 2008 Women’s World Championship (4) Anglia June Banks 5–2 [58]
Zwycięstwo 19. 2008 EBSA Snooker Championship (2) Anglia Emma Bonney 5–3 [21]
Zwycięstwo 20. 2008 Wytech Masters (2) Anglia Katie Henrick 2–0 [62]
Zwycięstwo 21. 2008 Women’s UK Championship (4) Anglia Katie Henrick 3–1 [56]
Zwycięstwo 22. 2008 East Anglian Championship (2) Anglia Maria Catalano 3–0 [63]
Zwycięstwo 23. 2008 IBSF Snooker Championship (3) Belgia Wendy Jans 5–3 [57]
Zwycięstwo 24. 2009 South Coast Classic (2) Anglia Maria Catalano 3–0 [56]
Zwycięstwo 25. 2009 Connie Gough National (2) Anglia Katie Henrick 3–1 [56]
Zwycięstwo 26. 2009 Women’s World Championship (5) Anglia Maria Catalano 5–2 [58]
Zwycięstwo 27. 2009 Wytech Masters (3) Anglia Maria Catalano 3–0 [64]
Zwycięstwo 28. 2009 Ladies UK Championship (5) Anglia Maria Catalano 3–1 [56]
Zwycięstwo 29. 2009 East Anglian Championship (3) Anglia Maria Catalano 3–0 [56]
Zwycięstwo 30. 2009 Ladies British Open (3) Anglia Katie Henrick 3–1 [56]
Zwycięstwo 31. 2010 South Coast Classic (2) Anglia Maria Catalano 3–1 [56]
Zwycięstwo 32. 2010 Connie Gough National (3) Anglia Maria Catalano 3–1 [56]
Zwycięstwo 33. 2010 Women’s World Championship (6) Anglia Maria Catalano 5–1 [58]
Zwycięstwo 34. 2010 Wytech Masters (4) Anglia Maria Catalano 3–1 [65]
Zwycięstwo 35. 2010 Women’s UK Championship (6) Anglia Maria Catalano 3–0 [56]
Zwycięstwo 36. 2010 East Anglian Championship (4) Anglia Emma Bonney 3–0 [56]
Zwycięstwo 37. 2010 British Open (4) Anglia Emma Bonney 3–1
Zwycięstwo 38. 2011 Southern Classic (3) Anglia Emma Bonney 3–1
Zwycięstwo 39. 2011 Connie Gough Memorial (4) Anglia Emma Bonney 3–0
Zwycięstwo 40. 2011 Women’s World Championship (7) Anglia Emma Bonney 5–1 [58]
Zwycięstwo 41. 2011 Women’s UK Championship (7) Anglia Emma Bonney 3–2 [66]
Zwycięstwo 42. 2012 Connie Gough Memorial (Plate) Anglia Tina Owen-Sevilton 2–0 [67]
Zwycięstwo 43. 2012 Women’s World Championship (8) Anglia Maria Catalano 5–3 [58]
Zwycięstwo 44. 2013 Women’s World Championship (9) Anglia Maria Catalano 6–3 [58]
Zwycięstwo 45. 2013 Women’s British Open (4) Walia Hannah Jones 4–0
Zwycięstwo 46. 2013 Eden Resource Masters (5) Anglia Maria Catalano 4–0
Zwycięstwo 47. 2013 Connie Gough Memorial (5) Anglia Maria Catalano 4–0 [68]
Zwycięstwo 48. 2014 Women’s World Championship (10) Hongkong Ng On Yee 6–0 [58]
Zwycięstwo 49. 2014 Eden Classic Anglia Maria Catalano 5–3 [69]
Zwycięstwo 50. 2015 Eden Masters (6) Hongkong Ng On Yee 5–1 [70]
Zwycięstwo 51. 2015 Connie Gough Memorial (6) Anglia Jasmine Bolsover 4–1 [71]
Finalistka 8. 2015 Women’s UK Championship (2) Hongkong Ng On Yee 1–5 [72]
Zwycięstwo 52. 2015 Eden Ladies Masters (7) Walia Laura Evans 5–0 [73]
Zwycięstwo 53. 2016 Connie Gough Trophy (7) Anglia Maria Catalano 4–0 [74]
Zwycięstwo 54. 2016 Eden Classic (2) Hongkong Ng On Yee 5–1 [75]
Zwycięstwo 55. 2016 Women’s World Championship (11) Hongkong Ng On Yee 6–4 [58]
Finalistka 9. 2016 Paul Hunter Ladies Classic Hongkong Ng On Yee 1–4 [76]
Zwycięstwo 56. 2016 Women’s UK Championship (8) Łotwa Tatjana Vasiljeva 5–1 [77]
Zwycięstwo 57. 2017 Eden Women’s Masters (8) Hongkong So Man Yan 4–0 [78]
Zwycięstwo 58. 2017 Paul Hunter Ladies Classic Hongkong Ng On Yee 4–1 [79]
Finalistka 10. 2017 Women’s UK Championship (3) Hongkong Ng On Yee 1–4 [80]
Finalistka 11. 2017 Eden Women’s Masters Hongkong Ng On Yee 3–4 [81]
Zwycięstwo 59. 2018 British Open Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–0 [82]
Zwycięstwo 60. 2018 Women’s 10-Red Championship Hongkong Ng On Yee 4–1 [83]
Zwycięstwo 61. 2018 Women’s 6-Red Championship Hongkong Ng On Yee 4–3 [84]
Zwycięstwo 62. 2018. European Women’s Masters Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–1 [85]
Zwycięstwo 63. 2018 Eden Women’s Masters (9) Anglia Rebecca Kenna 4–0 [86]
Zwycięstwo 64. 2019 Belgian Women’s Open Hongkong Ng On Yee 4–1 [87]
Zwycięstwo 65. 2019 Women’s 10-Red Championship (2) Hongkong Ng On Yee 4–3 [88]
Zwycięstwo 66. 2019 Women’s 6-Red Championship (2) Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–1 [89]
Zwycięstwo 67. 2019 Women’s World Championship (12) Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 6–3 [58][90]
Zwycięstwo 68. 2019 Women’s Tour Championship Hongkong Ng On Yee 1–0 [91]
Zwycięstwo 69. 2019 Women’s UK Championship (9) Anglia Maria Catalano 4–2 [92]
Zwycięstwo 70. 2019 Eden Masters (10) Hongkong Ng On Yee 4–2 [93]
Finalistka 12. 2020 Belgian Women’s Open Hongkong Ng On Yee 2–4 [94]
Zwycięstwo 71. 2021 Women’s UK Championship (10) Anglia Rebecca Kenna 4–0 [95]
Finalistka 13. 2021 Women’s Masters (2) Hongkong Ng On Yee 3–4 [96]
Finalistka 14. 2022 Women’s British Open Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 3–4 [97]
Zwycięstwo 72. 2022 UK Women’s Championship (11) Hongkong Ng On Yee 4–3 [98]
Zwycięstwo 73. 2022 Scottish Women’s Open Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–2 [99]
Finalistka 15. 2023 Women’s British Open Chiny Bai Yulu 3–4 [100]
Zwycięstwo 74. 2023 UK Women’s Championship (12) Chiny Bai Yulu 4–1 [18]
Finalistka 16. 2024 UK Women’s Championship (4) Chiny Bai Yulu 0–4
Zwycięstwo 75. 2024 Women’s Masters (11) Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–3
Zwycięstwo 76. 2025 Belgian Women’s Open (2) Tajlandia Nutcharut Wongharuthai 4–3

Finały drużynowe: 10 (9 tytułów)

Rezultat Rok Turniej Partner Przeciwnik Wynik Przypisy
Zwycięstwo 1. 2004 EBSA European Team Ladies Championship Anglia Katie Henrick Polska Małgorzata Kłys
Polska Maria Nielubowicz		 7–1 [101]
Zwycięstwo 2. 2005 EBSA European Team Ladies Championship (2) Anglia Katie Henrick Niemcy Natascha Niermann
Niemcy Romana Leiterer		 8–0 [102]
Zwycięstwo 3. 2006 WWS World Mixed Doubles Championship Irlandia Północna Mark Allen Anglia Matthew Couch
Anglia Sonia Chapman		 3–0
Zwycięstwo 4. 2008 EBSA European Team Ladies Championship (3) Anglia Emma Bonney Polska Hanna Mergies
Polska Małgorzata Sikorska		 6–0 [102]
Zwycięstwo 5. 2008 WWS World Mixed Doubles Championship (2) Australia Neil Robertson Anglia Joe Perry
Anglia Leah Willett		 3–1
Zwycięstwo 6. 2009 EBSA European Team Ladies Championship (4) Anglia Maria Catalano Rosja Anna Mażyryna
Rosja Olga Żurawliowa		 6–0 [102]
Zwycięstwo 7. 2009 WWS World Mixed Doubles Championship (3) Anglia Michael Holt Anglia Joe Perry
Anglia Leah Willett		 3–2
Zwycięstwo 8. 2015 WWS World Mixed Doubles Championship (4) Anglia Michael Holt Anglia Hammad Miah
Anglia Maria Catalano		 4–1
Finalistka 1. 2023 WWS Women’s Snooker World Cup Anglia Rebecca Kenna Indie Amee Kamani
Indie Anupama Ramachandran		 3–4 [103]
Zwycięstwo 9. 2024 World Mixed Doubles Belgia Luca Brecel Anglia Mark Selby
Anglia Rebecca Kenna		 4–2 [104]

Przypisy

  1. ↑ Reanne Evans. World Professional Billiards and Snooker Association. (ang.).
  2. ↑ Reanne Evans. World Snooker Tour. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-02)]. (ang.).
  3. ↑ Phil Harlow: Fisher tightens grip. BBC Sport, 2003-04-24. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  4. ↑ 2013 World Ladies Snooker Championship – 30+ Breaks. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  5. ↑ 2015 Eden World Ladies Championship – Matches. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  6. ↑ Hong Kong snooker queen Ng On-yee wins third world title to set up Crucible shot. Hong Kong Free Press, 20 March 2018. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  7. ↑ Queen’s Birthday Honours: Snooker great Reanne Evans made MBE. BBC, 202-10-09. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  8. ↑ Snooker news: Reanne Evans claims record 10th UK women’s title. Eurosport UK, 5 September 2021. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  9. ↑ Ng Comeback Seals Masters Title. World Snooker, 2021-10-29. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-01-01)]. (ang.).
  10. ↑ Wongharuthai Beats Evans In British Final. World Snooker, 17 January 2022. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (17 January 2022)]. (ang.).
  11. ↑ Reanne Evans Out of 2022 Women’s World Championship. SnookerHQ, 13 February 2022. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  12. ↑ World Rankings – Winchester Women’s Open 2022 Update. World Women’s Snooker, 5 April 2022. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 April 2022)]. (ang.).
  13. ↑ David Caulfield: Mink Nutcharut becomes women’s snooker number one. SnookerHQ, 3 February 2023. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  14. ↑ Teenager Bai Reaches Women’s Final. World Women’s Snooker. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  15. 1 2 Reanne Evans. World Women’s Snooker. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  16. ↑ World Champions. womenssnooker.com. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 January 2019)].
  17. ↑ History. womenssnooker.com. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  18. 1 2 Evans Wins 12th UK Title. World Snooker. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-09-27)]. (ang.).
  19. ↑ Past Champions. ibsf.info. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  20. ↑ Title despair for champion Evans. BBC Sport, 20 November 2009. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 October 2020)].
  21. 1 2 European Snooker Championships 2008 – play-off results. stary.snooker.pl. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  22. ↑ John Higgins crashes out of Super 6s – to a woman. Daily Record, 16 December 2009. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  23. ↑ Reanne Evans. World Snooker, 2010-11-30. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-25)]. (ang.).
  24. ↑ Reanne Evans sets up clash with Mike Hallett. World Snooker, 2011-05-15. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-19)]. (ang.).
  25. ↑ Qualifying School – Event One. Snooker.org. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  26. ↑ Qualifying School – Event Two. Snooker.org. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  27. ↑ Qualifying School – Event Three. Snooker.org. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  28. ↑ Reanne Evans Qualifies For Wuxi Classic. World Snooker, 2013-05-28. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-07)]. (ang.).
  29. ↑ Reanne Evans hopes to build profile of women’s snooker ahead of Wixu Classic match against Neil Robertson. The Telegraph, 29 May 2013. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (31 May 2013)].
  30. ↑ Reanne Evans loses in Wuxi Classic snooker wildcard round. BBC Sport, 17 June 2013. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  31. ↑ Reanne Evans To Compete In World Championship. worldsnooker.com, 3 March 2015. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 March 2015)].
  32. ↑ Gritty Evans Denied By Doherty. worldsnooker.com, 2015-04-09. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-13)]. (ang.).
  33. ↑ World Snooker Championship: Andy Hicks knocks out Reanne Evans in first qualifying round. Eurosport, 21 July 2020. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 October 2020)].
  34. ↑ Hicks Beats Evans To Boost Survival Hopes. World Snooker, 2021-04-05. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-05)]. (ang.).
  35. ↑ Snooker news – ‘It was awful’ – Reanne Evans refuses to bump fists with Mark Allen in 'Battle of the Exes’. Eurosport UK, 17 August 2021. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 October 2021)]. (ang.).
  36. ↑ Reanne Evans snubs ex-partner Mark Allen before British Open grudge match. The Guardian, 16 August 2021. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (8 April 2022)]. (ang.).
  37. ↑ Fu edged out at World Championship qualifiers on return. 2022-04-05. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  38. ↑ Reanne Evans Tweet. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (9 April 2022)]. (ang.).
  39. ↑ Evans on overcoming struggles to regain tour card. World Women’s Snooker, 14 June 2023. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  40. ↑ Neil Robertson wins World Snooker Tour’s Player of the Year, Ronnie O’Sullivan wins award voted for by journalists. Eurosport UK, 2022-05-06. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  41. ↑ Robertson Named Player Of The Year. World Snooker Tour, 2022-05-06. [dostęp 2025-02-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-05-06)]. (ang.).
  42. 1 2 3 Reanne Evans. snooker.org. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (19 February 2024)].
  43. ↑ Landmark Win For Evans. World Snooker, 2023-01-26. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-26)]. (ang.).
  44. ↑ Matt Huart: World Championship 2023 | Tour Survival Blog. WPBSA, 8 April 2023. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (31 March 2023)]. (ang.).
  45. ↑ Championship League Stage One Group 2. snooker.org. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  46. ↑ Nutcharut beats Evans in historic English Open match. 2024-09-12. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  47. ↑ Reanne Evans beaten in World Championship qualifiers. BBC Sport, 2025-04-07. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  48. ↑ Matt Huart: World Championship 2025 | Tour Survival Blog. WPBSA, 10 April 2025. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  49. ↑ Ng On Yee to Return to World Snooker Tour. World Women’s Snooker, 2025-02-26. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  50. 1 2 Birmingham Live: Snooker champ’s potty about Lauren. BirminghamLive, 30 May 2006. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  51. ↑ Hector Nunns: Mark Allen Speaks Of Crazy 15-Month Turnaround Which Led To UK Title Win. The Sportsman, 2022-11-21. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-15)]. (ang.).
  52. ↑ WPBSA Snooker Scores – Player: Reanne Evans. World Women’s Snooker. [dostęp 2026-05-04]. (ang.).
  53. ↑ 2002 Ladies LG Cup Results. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-0-24)].
  54. ↑ 2002 Ladies British Open. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-06-26)].
  55. ↑ 2003 Scottish Open (Plate). [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  56. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 WLBSA Hall of Fame. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-21)]. (ang.).
  57. 1 2 3 Past Champions. ibsf.info. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  58. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Past Champions. womenssnooker.com. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (3 January 2019)].
  59. ↑ 2006 UK Ladies Championship – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  60. ↑ 2006 East Anglian Championship – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  61. ↑ 2006 British Open – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  62. ↑ 2008 Wytech Masters – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  63. ↑ 2008 East Anglian Championship – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  64. ↑ 2009 Wytech Masters – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  65. ↑ 2010 Wytech Masters – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  66. ↑ 2011 UK Ladies Championship – Knockout. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-12)]. (ang.).
  67. ↑ 2012 Connie Gough Memorial (Plate) – Knockout. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  68. ↑ 2014 Connie Gough Memorial – Knockout. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  69. ↑ 2014 Eden Classic – Knockout. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  70. ↑ 2015 Eden Masters – Knockout. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  71. ↑ 2015 Connie Gough Memorial – Knockout. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  72. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2015 UK Ladies Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  73. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2015 Eden Ladies Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  74. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2016 Connie Gough Trophy. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  75. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2016 Eden Classic. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  76. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2016 Paul Hunter Ladies Classic. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  77. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2016 LITEtask UK Ladies Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  78. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2017 Eden Women’s Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (12 October 2020)].
  79. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2017 Paul Hunter Women’s Classic. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  80. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2017 LITEtask UK Women’s Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  81. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2017 Eden Women’s Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  82. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2018 British Open. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  83. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2018 World Women’s 10-Red Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  84. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2018 World Women’s 6-Red Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  85. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2018 European Women’s Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  86. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2018 Eden Women’s Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  87. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 Belgian Women’s Open. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  88. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 World Women’s 10-Red Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  89. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 World Women’s 6-Red Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  90. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 World Women’s Snooker Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  91. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 Women’s Tour Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  92. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 UK Women’s Snooker Championship. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  93. ↑ Player Reanne Evans’s matches in the 2019 Eden Women’s Masters. snookerscores.net. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  94. ↑ 2020 Belgian Women’s Open – Knockout. WPBSA Tournament Manager. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  95. ↑ Perfect Ten For Evans At UK Championship. WWS, 2021-09-06. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  96. ↑ James Walker-Roberts: Ng On-Yee stages dramatic comeback to beat Reanne Evans in Women’s Masters Final. Eurosport, 29 November 2021. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (4 April 2022)].
  97. ↑ Wongharuthai Beats Evans In British Final. World Snooker Tour, 17 January 2022. [zarchiwizowane z tego adresu (17 January 2022)].
  98. ↑ 2022 UK Women’s Championship – Knockout. WPBSA Tournament Manager. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  99. ↑ Evans Claims Scottish Crown. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).
  100. ↑ Victory For Bai / Evans Keeps Tour Card. World Snooker Tour, 15 May 2023. [zarchiwizowane z tego adresu (15 May 2023)].
  101. ↑ 2004 European Team Cup. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-04-19)]. (ang.).
  102. 1 2 3 EBSA: Past champions. [dostęp 2026-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-29)]. (ang.).
  103. ↑ Incredible India are World Cup Zwycięstwos. World Women’s Snooker, 2023-02-27. (ang.).
  104. ↑ Evans and Brecel crowned in Manchester. [dostęp 2026-05-05]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.