Sławomir Kuczkowski

Sławomir Kuczkowski (ur. 22 czerwca 1965 w Gnieźnie zm. 29 kwietnia 2009 tamże) – polski reżyser, aktor, twórca Teatru Wizji i Medytacji „Czerwona Główka” i Teatru Poezji Poetów Różnych, poeta, animator kultury, autor audycji literackich w Radio Gniezno^[1]. Od 2020 przyznawane jest przez UM Gniezno Stypendium im. Sławomira Kuczkowskiego^[2]

Wychowywał się w Gnieźnie, był bratem poety, Krzysztofa Kuczkowskiego^[3]. Debiutował literacko w 1993 roku w Toposie. W 2000 roku zorganizował w Gnieźnie I Mityng Teatralny, jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych w mieście, na którym corocznie występowały teatry niezależne z całej Polski. W latach 2000–2008 w Radio Gniezno prowadził autorską audycję, „Latająca Kawiarnia Literacka”. Członek założyciel Gnieźnieńskiego Stowarzyszenia Konfraternia Teatralna.

W jego teatrze główną rolę odgrywała mistyka, artysta często nawiązywał do Jana od Krzyża czy Simone Weil. O spektaklu „Królewska Droga Krzyża” wspomina dziennikarz, Dariusz Malach:

Do trupy teatralnej założonej przez Kuczkowskiego należeli m.in. Jacek Błaszczyk, Alek Bogusz i Leszek Giżycki. Teatr Wizji i Medytacji „Czerwona Główka” wystawiał sztuki własne, jak „On Jest czyli Szczelina”, „Krzyżowanie czasu” lub „Komorę”.

Równolegle do teatru medytacyjnego, Kuczkowski animował poezję w Teatrze Poezji Poetów Różnych, gdzie razem z Dawidem Jungiem przygotował m.in. spektakl „Pieśń nad pieśniami” w przekładzie Romana Brandstaettera.

Teatr Kuczkowskiego, którego był kierownikiem mieścił się w ówczesnym Młodzieżowym Domu Kultury w Gnieźnie^[5], jednakże artysta wystawiał swoje prace także we franciszkańskich kryptach w Gnieźnie^[6].

W 2008 roku w Nowej Soli za działalność teatralną otrzymał nagrodę Złotego PTAQ-a.

Od 2010 roku Gnieźnieńskie Stowarzyszenie Konfraternia Teatralna organizuje Mityngi Teatralne im. Sławomira Kuczkowskiego. Podczas X mityngu wystąpił m.in. Piotr Zawadzki w monodramie „Z głębokiej wołam otchłani” na motywach „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego^[7].

Również w twórczości poetyckiej Sławomira Kuczkowskiego pojawia się mistyka, o czym wypowiadali się znaczący krytycy, wśród nich m.in. Wojciech Kudyba, Zofia Zarębianka^[8], Janusz Adam Kobierski^[9]

W 2010 roku za tom „Piętno” Kuczkowski został uhonorowany pośmiertnie Nagrodą im. Ks. Jana Twardowskiego^[10].

Należał do ważniejszych postaci artystycznych w powojennej historii kulturalnej Gniezna^[11].

Od 2020 miasto Gniezno przyznaje Stypendium im. Sławomira Kuczkowskiego za działalność artystyczną, upowszechnianie kultury i opiekę nad zabytkami^[12][13].

• Podsumowanie sezonu (antologia Zeszytów Poetyckich pod red. Dawida Junga)^[14].
• Antologia współczesnych poetów gnieźnieńskich (red. Krzysztof Szymoniak, posłowie: Irmina Kosmala, Gniezno 2009, ISBN 978-83-61311-88-1)^[15]
• Piętno (grafika Jacek Soliński, Wyd. Galeria Autorska Sopot-Bydgoszcz 2009, ISBN 978-83-60924-05-1)^[16]

Z inicjatywy Dawida Junga i Irminy Kosmali w dniu 19 grudnia 2025 został odsłonięty w centrum Gniezna Skwer im. Sławomira Kuczkowskiego (u zbiegu ul. Mieszka I i Łubieńskiego, między Miejskim Ośrodkiem Kultury a Biblioteką Publiczną Miasta Gniezna)^[17][18]. W zamierzeniu, jak informuje Urząd Miasta Gniezna: Nowa aranżacja placu stworzyła mieszkańcom centrum Gniezna przyjazną przestrzeń do odpoczynku. Jednocześnie pomoże przeciwdziałać skutkom zmian klimatu, zwiększając powierzchnie zielone i retencję wody. (...) Skwer im. Sławomira Kuczkowskiego w Gnieźnie jest hołdem dla wybitnej postaci.^[19].

• Rozmowa ze Sławomirem Kuczkowskim

• Sławomir Kuczkowski, [w:] Antologia współczesnych poetów gnieźnieńskich, Gniezno 2009, ISBN 978-83-61311-88-1