S-13 (1939)
 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Krasnoje Sormowo |
| Położenie stępki |
19 października 1938 |
| Wodowanie |
25 kwietnia 1939 |
 Marynarka Wojenna ZSRR
| |
| Wejście do służby |
31 lipca 1941 |
| Wycofanie ze służby |
7 września 1954 |
| Los okrętu |
złomowany w 1957 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
77,8 m |
| Napęd | |
| silnik wysokoprężny o mocy 4000 KM, silnik elektryczny o mocy 1100 KM | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Uzbrojenie | |
| 1 działo kaliber 100 mm 1 działo kaliber 45 mm | |
| Wyrzutnie torpedowe |
6 wyrzutni torpedowych kaliber 533 mm |
| Załoga |
50 |
 | |
S-13 (ros. С-13) – radziecki okręt podwodny typu S z okresu II wojny światowej.
Historia
Stępkę pod 13 okręt typu Staliniec położono 19 października 1938 roku w stoczni Krasnoje Sormowo w Gorkim. Wodowanie miało miejsce 25 kwietnia 1939 roku, a wejście do służby 31 lipca 1941 roku.
Pierwszym dowódcą okrętu był Paweł Malantienko. We wrześniu 1942 roku „S-13” pod jego dowództwem zatopił dwie fińskie i jedną niemiecką jednostkę o łącznym tonażu 4000 ton. 15 października „S-13” podczas ładowania baterii na powierzchni został zaskoczony przez fińskie ścigacze okrętów podwodnych. W wyniku awaryjnego zanurzenia okręt uderzył w dno i doznał uszkodzeń rufowej części kadłuba, w tym steru. Zrzucone przez ścigacze bomby głębinowe dodatkowo uszkodziły okręt, jednak ostatecznie udało mu się bezpiecznie wrócić do bazy w Kronsztadzie. Po wyremontowaniu dowództwo nad okrętem objął kapitan III rangi Aleksandr Marinesko. 9 listopada 1944 roku „S-13” uszkodził (przy pomocy artylerii) niemiecki statek „Siegfried” o pojemności 536 BRT.
30 stycznia 1945 roku okręt pod dowództwem kapitana III rangi Aleksandra Marineski napotkał i storpedował na północ od Łeby niemiecki statek MS Wilhelm Gustloff, ewakuujący uchodźców niemieckich z Prus Wschodnich. Wraz ze statkiem utonęło 9343 niemieckich cywilów, marynarzy i żołnierzy, przez co jego zatopienie stało się jedną z największych, a według niektórych największą katastrofą w dziejach żeglugi[1].
W dalszym ciągu tego samego rejsu, 10 lutego 1945 roku „S-13” storpedował i zatopił u polskich wybrzeży transportowiec SS General von Steuben. Z około 4300 osób (żołnierzy, lekarzy, pielęgniarek i cywilów) uratowano jedynie 600 osób.
Przypisy
- ↑ A Memorial To The Wilhelm Gustloff [online], www.feldgrau.com [dostęp 2017-11-26] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-30] (ang.).
Linki zewnętrzne
- S-13. Facta Nautica. [dostęp 2025-10-26]. (pol.).