SK Wilchiwci

piłka nożna
SK Wilchiwci
СК «Вільхівці»
Спортивний клуб «Вільхівці»
(Sportowy Klub Wilchiwci)
Państwo

 Ukraina

Siedziba

Wilchiwci

Adres

ul. Centralna, 118
90542 Wilchiwci

Data założenia

1969

Prezes

Mychajło Ciryk

Sponsor techniczny

Joma

Barwy
       
czerwono-niebieskie
I zespół
Przydomek

червоно-сині
czerwono-niebiescy

Liga

Druha liha

Stadion

Wilchiwci-Arena, Wilchiwci

Trener

Jurij Buczok

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe

SK Wilchiwci (ukr. СК «Вільхівці») – ukraiński klub piłki nożnej, mający siedzibę we wsi Wilchiwci w obwodzie zakarpackim, na zachodzie kraju, występujący od sezonu 2024/25 w rozgrywkach ukraińskiej Druhiej lihi.

Historia

Chronologia nazw:

  • 1969: FK Wilchiwci (ukr. ФК «Вільхівці»)
  • 16.08.2017: SK Wilchiwci (ukr. СК «Вільхівці»)

Klub piłkarski FK Wilchiwci został założony we wsi Wilchiwci w 1969 roku[1]. Zespół uczestniczył w rozgrywkach obwodu zakarpackiego, ale bez większych sukcesów. Wraz z odzyskaniem przez Ukrainę niepodległości drużyna zaprzestała funkcjonować, sporadycznie występując w rozgrywkach.

Dopiero 17 lipca 1999 roku klub został odrodzony[2]. Zespół przez kilka lat startował w mistrzostwach obwodu zakarpackiego, w 2015 nawet został absolutnym mistrzem mistrzostw pierwszej ligi obwodu, ale potem z przyczyn finansowych zrezygnował z dalszych występów. 16 sierpnia 2017 roku nastąpiło kolejne odrodzenie klubu z nazwą "SK Wilchiwci"[3]. W 2018 zespół dotarł do finału Pucharu obwodu, a w 2019 zdobył brązowe medale mistrzostw obwodu zakarpackiego[4]. W sezonie 2018/19 startował w ogólnokrajowych rozgrywkach Amatorskiego Pucharu Ukrainy. W 2022 roku piłkarze zostali mistrzami obwodu.

W sezonie 2023/24 zespół startował w rozgrywkach Amatorskiej ligi Ukrainy, zajmując 8.miejsce w grupie 1. Latem 2024 roku klub zgłosił się do rozgrywek Drugiej ligi (D3) i otrzymał status profesjonalny[5].

Barwy klubowe, strój, herb, hymn

Klub ma barwy czerwono-niebieskie. Piłkarki domowe spotkania zazwyczaj grają w czerwonych koszulkach, niebieskich spodenkach oraz czerwonych getrach.

Sukcesy

Trofea międzynarodowe

Do chwili obecnej klub jeszcze nigdy nie zakwalifikował się do rozgrywek europejskich.

Trofea krajowe

Ukraina Zdobyte trofea w rozgrywkach Ukrainy (stan na: 11-07-2024)
RozgrywkiOsiągnięcieRazySezon(y)

Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0

Puchar
zdobywca 0
finalista 0
? 1 2024/25

II liga
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0
  • Druha liha (D3):
    • ?.miejsce (1x): 2024/25
  • Amatorska liga (D4):
    • 8.miejsce (1x): 2023/24 (gr. 1)
  • mistrz obwodu zakarpackiego: 2022
  • brązowy medalista obwodu zakarpackiego: 2019
  • finalista Pucharu obwodu zakarpackiego: 2018
  • finalista Superpucharu obwodu zakarpackiego: 2018

Poszczególne sezony

Rozgrywki międzynarodowe

Europejskie puchary

Nie uczestniczył w rozgrywkach europejskich.

Rozgrywki krajowe

Ukraina Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Ukrainy
(Stan na 31 maja 2024 r.)
PoziomRozgrywkiSezonyMeczeZRPB+B–PktLataAwanseSpadkiNaj.
I Premier-liha 0 0 0
II Persza liha 0 0 0
III Druha liha 1 od 2024/25 0 0 ?
IV Amatorska liha 1 2023/24 1 0 8
Puchar Ukrainy 1 od 2024/25 0 0

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubu

Trenerzy

...

Struktura klubu

Stadion

Klub piłkarski rozgrywa swoje mecze domowe na stadionie Wilchiwci-Arena we wsi Wilchiwci, który może pomieścić 1.500 widzów.

Kibice i rywalizacja z innymi klubami

Derby

Zobacz też

  • Maramuresz Nyżnia Apsza

Przypisy

  1. ↑ СК «Вільхівці» (Вільхівці) [online], zaf.org.ua [dostęp 2024-07-11] (ukr.).
  2. ↑ ФУТБОЛЬНИЙ КЛУБ ВІЛЬХІВЦІ – 25443626 [online], YouControl [dostęp 2024-07-11] (ukr.).
  3. ↑ СПОРТИВНИЙ КЛУБ ВІЛЬХІВЦІ – 41525764 [online], YouControl [dostęp 2024-07-11] (ukr.).
  4. ↑ Спортивний Клуб “Вільхівці” став бронзовим призером Чемпіонату Закарпаття 2019р. у вищій лізі. [online], vilhovecka.gromada.org.ua, 20 listopada 2019 [dostęp 2024-07-11] (ukr.).
  5. ↑ Президент ПФЛ назвав 4 аматорські клуби, які заявляться до Другої ліги [online], UA-Футбол, 10 czerwca 2024 [dostęp 2024-07-11] (ukr.).

Bibliografia