Samuel Eastgate

Samuel Eastgate
Pseudonim

Sam Eastgate, Sam Dust, LA Priest

Data urodzenia

1987/1988

Instrumenty

gitara, keyboard, automat perkusyjny

Gatunki

funktronica, hipnagogiczny pop, neo-psychedelia, art pop, indietronica[1], synthpop[2], new rave, dance-punk revival, dance-punk, nowa fala, bitpop[3]

Zawód

muzyk, tekściarz, producent muzyczny

Aktywność

od 2004

Wydawnictwo

Phantasy Sound, Domino

Powiązania

Connan Mockasin

Zespoły
Late of the Pier (2004–2010), Soft Hair (2016)

Samuel Eastgate (ur. 1987/1988[4]) – brytyjski muzyk, autor tekstów i producent muzyczny, w latach 2004–2010 wokalista, gitarzysta i keyboardzista dancepunkowego zespołu Late of the Pier. Działa solowo jako LA Priest, wydając do 2023 roku trzy solowe albumy studyjne.

Życiorys

Samuel Eastgate (drugi z prawej) wraz z członkami Late of the Pier w 2008 roku

Pochodzi z Castle Donington w Anglii[5]. Muzykę grał od 8 roku życia[6], a w wieku 12 lat zaczął używać urządzenia midi Evolution Audio[7]. W 2004 roku współzałożył dancepunkowy zespół Late of the Pier[8], zostając jego frontmanem[9]. W marcu 2007 roku wydał z zespołem debiutancki, 12-calowy limitowany singel „Space and the Woods” nakładem Way Out Records[8]. W tym samym roku pod pseudonimem LA Priest opublikował na płycie 12-calowej singel „Engine”, wydany nakładem wytwórni Phantasy Sound[10][11]. W kolejnym roku wraz z zespołem wydał debiutancki i zarazem jedyny album studyjny Fantasy Black Channel, który spotkał się z pozytywną oceną krytyków. W 2010 roku Late of the Pier zawiesił działalność[12].

Wystąpił gościnnie w utworze „This Rhythm” zespołu Filthy Dukes na ich debiutanckim albumie Nonsense in the Dark wydanym 16 marca 2009 roku[13].

Przez kolejne lata Eastgate podróżował, przebywając m.in. na Grenlandii, gdzie przeprowadzał eksperymenty dźwiękowe i badał zjawiska elektromagnetyczne[12]. W 2014 roku[14] osiadł ostatecznie w Walii, w domu w Llanfair Caereinion, ze swoją dziewczyną i psem[15]. Na początku 2015 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Domino Records jako LA Priest[12].

Pierwszymi singlami były „Oino” i „Party Zute/Learning to Love”, a teledysk do „Oino” nagrał wspólnie z bratem Isaakiem w Maroku[15]. W czerwcu 2015 roku ukazał się jego debiutancki artpopowy album studyjny Inji[12], który wyprodukował samodzielnie. Charakteryzował się on połączeniem płynnie zaaranżowanego retropopu lat 70. XX wieku z ostrym brzmieniem lo-fi[16]. O procesie twórczym w 2015 roku mówił: „Po prostu grzebię w urządzeniach śrubokrętami, aż wydadzą dźwięki, które mi się podobają”[17]. Album Inji znalazł się na 42. miejscu listy UK Independent Albums Chart[18].

12 sierpnia 2015 roku wziął udział w sesji na żywo w studiu BBC Radio 6 Music, wykonując utwory „Lady’s in Trouble With the Law” i „Learning to Love”[19].

W 2016 roku wspólnie z nowozelandzkim artystą psychodelicznym Connanem Mockasinem utworzył wspólny, eksperymentalnopopowy projekt o nazwie Soft Hair, w ramach którego wydali album o tej samej nazwie nakładem Weird World Records. Znalazł się tam m.in. singel „Lying Has to Stop”. Muzycy poznali się oni po raz pierwszy w 2009 roku, kiedy to Late of the Pier supportował Mockasina podczas trasy koncertowej[20].

Eastgate na początku stycznia 2017 roku w górach Sierra Nevada w Kalifornii zaczął nagrywać kolejny swój solowy album studyjny[21]. Premiera albumu Gene miała miejsce w czerwcu 2020 roku. Był on współprodukowany przez Erola Alkana. Jego pierwszym singlem był utwór „What Moves”, do którego powstał samodzielnie wyreżyserowany przez Eastgate’a teledysk[22]. Na całym albumie utwory często zostały prowadzone przez rytmy jego domowej roboty automatu perkusyjnego[12]. Kompaktowa wersja jego automatu perkusyjnego pn. MiniGENE pod koniec 2020 roku została wprowadzona do sprzedaży[23].

Dźwięk jego instrumentu zainteresował wielu słuchaczy, że zaczął otrzymywać prośby od fanów o zbudowanie dla nich automatów perkusyjnych[12], w tym z Belize, gdzie w 2021 roku został zaproszony osobiście do pracy w tamtejszym studiu. Gdy dotarł do Meksyku, odmowa wjazdu do Belize z powodu ograniczeń w podróżowaniu związanych z pandemią COVID-19 sprawiła, że utknął tam na jakiś czas, pozostając w Puerto Morelos[17][24]. Skorzystał z tej okazji, by stworzyć tam swój trzeci album studyjny Fase Luna, wydany w 2023 roku[12]. Powstawał on z lokalnymi muzykami, w tym z perkusistą Carlosem Gabrielem Favelą, a sama płyta była w dużej części pozbawiona syntezatorów i elektroniki[24]. Album znalazł się na 33. miejscu listy UK Independent Albums Chart[25].

3 maja 2024 roku nakładem Domino wydał minialbum La Fusion, który został zapowiedziany singlem „City Warm Heart”, do stworzenia którego zaangażował francuskiego producenta Alana Braxego[26]. EP-ka ta powstała pod koniec przebywania Eastgate’a w kostarykańskiej dżungli, gdzie napisał większość utworów na płytę Fase Luna[27].

Dyskografia

Late of the Pier

  • Fantasy Black Channel (2008)

LA Priest

  • Inji (2015)
  • Gene (2020)
  • Fase Luna (2023)

Soft Hair

  • Soft Hair (2016)

Przypisy

  1. ↑ Rate Your Music, LA Priest [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  2. ↑ Rate Your Music, Soft Hair [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  3. ↑ Rate Your Music, Late of the Pier [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  4. ↑ Jared Wilson, Interview: Late of The Pier [online], leftlion.co.uk, 7 października 2008 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  5. ↑ Kim Taylor Bennett, La Priest: „I Stick Screwdrivers In Things Until They Make Weird Sounds”, „Vice”, 9 lipca 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  6. ↑ Lucas Radbourne, ‘I see LA Priest as a character. I know the character I am supposed to be playing’: The story of Sam Eastgate and LA Priest, „Beat Magazine”, beat.com.au, 24 kwietnia 2023 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  7. ↑ Fifteen Questions, Fifteen Questions Interview with LA Priest [online], 15questions.net [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  8. 1 2 AllMusic, Late of the Pier [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  9. ↑ Arielle Castillo, Late of the Pier’s Ice Pop, „Miami New Times”, www.miaminewtimes.com, 19 marca 2009 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  10. ↑ Discogs, LA Priest – Engine [online], www.discogs.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  11. ↑ Killian Fox, LA Priest: Inji review – kitchen-sink eclecticism, „The Guardian”, www.theguardian.com, 28 czerwca 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 7 AllMusic, LA Priest [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  13. ↑ Filthy Dukes announce UK tour and debut album, „NME”, www.nme.com, 22 stycznia 2009 [dostęp 2025-06-07] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-25] (ang.).
  14. ↑ Lisa Wright, La Priest Interviewed: 'I Hope My Music Encourages People To Get Carried Away With Their Imagination’, „NME”, www.nme.com, 15 kwietnia 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  15. 1 2 LA Priest: getting back to being a bit crazy, „Do Music Yourself”, dmy.co, 5 sierpnia 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  16. ↑ ByteFM, LA Priest [online], www.byte.fm [dostęp 2025-08-31] (niem.).
  17. 1 2 LA Priest – „Fase Luna” (Album der Woche), „ByteFM”, www.byte.fm, 7 maja 2023 [dostęp 2025-08-31] (niem.).
  18. ↑ Official Charts, Inji [online], www.officialcharts.com, 9 lipca 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  19. ↑ LA Priest performs session for BBC Radio 6 Music, „DIY”, diymag.com, 12 sierpnia 2015 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  20. ↑ AllMusic, Soft Hair [online], www.allmusic.com [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  21. ↑ LA Priest: Machine head, „Dork”, readdork.com, 1 czerwca 2020 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  22. ↑ Christopher Roberts, LA Priest Announces First New Album in Five Years, Shares Video for New Song “What Moves”, „Under the Radar Magazine”, www.undertheradarmag.com, 15 stycznia 2020 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  23. ↑ Fruit and Grooves Collective, LA Priest’s MiniGENE drum machine is now available to pre-order [online], fruitandgroovescollective.com, 11 października 2020 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  24. 1 2 LA Priest zu Gast, „ByteFM”, www.byte.fm, 27 września 2023 [dostęp 2025-08-31] (niem.).
  25. ↑ Official Charts, False Luna [online], www.officialcharts.com, 1 czerwca 2023 [dostęp 2025-08-31] (ang.).
  26. ↑ Nach außen denken: „City Warm Heart” von LA Priest, „ByteFM”, www.byte.fm, 8 kwietnia 2024 [dostęp 2025-08-31] (niem.).
  27. ↑ Mark Redfern, LA Priest Announces New EP, Shares Video for New Song “City Warm Heart”, „Under the Radar Magazine”, www.undertheradarmag.com, 2 kwietnia 2024 [dostęp 2025-08-31] (ang.).

Linki zewnętrzne