Late of the Pier

Grupa została założona w angielskim Castle Donington w 2004 roku przez czterech 16- i 17-latków^[1], a pomysł na jego założenie podsunął ojciec jednego z nich, który sam w latach 80. XX wieku współtworzył elektropopową grupę My Dog Has No Nose^[4].

Rok później członkowie Late of the Pier udostępnili do ściągania za darmo Zarcorp Demo. Ich debiutancki singel „Space and the Woods” został wydany przez Way Out Records w marcu 2007 roku^[1], wraz z B-sidem „Heartbeat, Flicker, Line”^[6]. Wkrótce potem londyński DJ i autor remiksów Erol Alkan zaproponował pomoc przy produkcji drugiego singla, „Bathroom Gurgle”^[4], który ukazał się w Wielkiej Brytanii 17 września 2007 roku nakładem Moshi Moshi Records. Został na nim umieszczony B-side „VW” i tak jak poprzedni singel wydany został w 500 kopiach^[7].

Ich trzeci singel „The Bears Are Coming” ukazał się w wersji 12" i 7" w marcu 2008 roku przez ich własną wytwórnię Zarcorp^[8]. Pojawiła się na nich, jako B-side, wersja demo utworu „Piss Hands”^[9]. Czwarty, podwójny singel z nowymi wersjami piosenek „Space and the Woods” i „Focker” ukazał się 19 maja 2008 roku^[10][11].

Zespół występował jako support przed Hadouken!^[12], Soulwax^[13], Justice^[14] i Unkle^[15], a także przed zespołem Kaiser Chiefs podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii w 2008 roku^[16].

11 sierpnia 2008 roku^[5][17] premierę miał ich debiutancki album studyjny Fantasy Black Channel^[18][19]. 7 września 2009 roku został on wybrany zwycięzcą nagrody Neptune Music Prize magazynu internetowego Drowned in Sound^[20].

Wokalista Samuel Eastgate wystąpił w utworze „This Rhythm” zespołu Filthy Dukes na ich debiutanckim albumie Nonsense in the Dark wydanym 16 marca 2009 roku^[21]. 14 grudnia tego samego roku został udostępniony do pobrania singiel „Blueberry”, który następnie został wydany w lutym kolejnego roku wspólnie z piosenką „Best In the Class”^[22].

2 lipca 2009 roku Late of the Pier po raz pierwszy wystąpił w Polsce, na festiwalu Heineken Open’er Festival w Gdyni^[23][24], a 27 listopada 2010 roku zagrali w warszawskim klubie „Sen Pszczoły”, prezentując specjalnie przygotowany set DJ-ski^[25][26].

W 2010 roku zespół Late of the Pier został rozwiązany^[2].

Samuel Eastgate w ramach solowego projektu LA Priest wydał album Inji 29 czerwca 2015 roku nakładem wytwórni Domino^[27], a 28 października 2016 roku wspólnie z Connanem Mockasinem wydał album Soft Hair nakładem Weird World^[28]. W 2017 roku był współproducentem debiutanckiego albumu Xenouli^[29].

Sam Potter rozpoczął współpracę ze szkocką grupą Franz Ferdinand i pomagał w wydawaniu pośmiertnych płyt muzyka February’ego Montaine’a^[29]. Prowadził także Blackout, wydarzenie muzyczne odbywające się w londyńskim klubie Oval Space, gdzie anonimowi muzycy grali w całkowitej ciemności^[30].

Andrew Faley po rozwiązaniu zespołu wrócił na uniwersytet^[29].

Ross Dawson grał na perkusji z grupą Zibra oraz muzykami Misty Miller i Kai Fish. Zmarł 15 maja 2015 roku nagłym i tragicznym wypadku w wieku 27 lat^[31][3].

Z okazji 10-lecia wydania albumu Fantasy Black Channel, 18 stycznia 2019 roku premierę miała jego reedycja, wydana za pośrednictwem Phantasy Sound. Została ona uzupełniona o wersje demo utworów Late of the Pier^[29][32].

• Samuel Eastgate – wokal, gitara, keyboard
• Sam Potter – syntezator, sampling
• Andrew Faley – gitara basowa, keyboard
• Ross Dawson – perkusja