Sandra Morán

Morán urodziła się 29 kwietnia 1960 i wychowała w Gwatemali^[1][2]. W wieku 18 lat zaczęła studiować na Universidad de San Carlos de Guatemala, a rok później dołączyła do Ejército Guerrillero de los Pobres^[3].

Od października 1981 do 1994 roku żyła na uchodźstwie w Meksyku, Nikaragui (od 1986 roku) oraz w Kanadzie. Po powrocie do kraju pracowała jako koordynatorka jednej z organizacji walczącej o prawa kobiet, która nadzorowała wątki kobiece w rozejmie, którego podpisanie zakończyło wojnę domową w Gwatemali. Pracowała w kolektywie zrzeszającym kobiety żyjące na uchodźstwie „Nuestra Voz”, lesbijskiej organizacji „Mujeres Somos” oraz w „Colectivo Artesana”. Od 2008 roku pracowała, prowadząc warsztaty artystyczne w więzieniu Santa Teresita^[3][4][5].

W czasie życia na uchodźstwie pozostawała członkinią Gwatemalskiego Zjednoczenia Narodowo-Rewolucyjnego^[3].

Z powodzeniem kandydowała w wyborach parlamentarnych w Gwatemali w 2015 roku z ramienia partii Convergencia, zdobywając jeden z trzech mandatów przypadłych partii^[6]. Uzyskała około 32 000 głosów^[7]. Została pierwszą osobą LGBT w gwatemalskim parlamencie^[3][8]. W parlamencie była członkinią Komisji ds. młodzieży i rodziny oraz Komisji ds. praw człowieka. Była przewodniczącą Komisji ds. osób z niepełnosprawnością oraz wiceprzewodniczącą Komisji ds. ochrony konsumenckiej^[2].

W maju 2019 roku ogłosiła, że nie będzie ubiegać się o reelekcję^[9][10].

Od 14 roku życia angażowała się w działania na rzecz praw człowieka^[4].

W 1995 roku współzałożyła pierwszą lesbijską organizację w kraju, a w 1998 była organizatorką pierwszej parady równości w Gwatemali^[8][11].

Jest lesbijką; dokonała coming outu po powrocie do Gwatemali. Deklaruje się jako feministka^[4][8].