Sanija

Sanija
Dane podstawowe
Producent

3mx

Typ

system walki elektronicznej

Przeznaczenie

zagłuszanie FPV

Funkcje

wykrywanie i zakłócanie dronów FPV

Historia
Data konstrukcji

2023

Lata produkcji

2024–obecnie

Lata używania

od 2024

Dane techniczne
Rodzaj anteny

anteny dookólne

Moc

300–400 W

Zasięg

do 1 km (zakłócanie), do 1,5 km (wykrywanie)

Apertura pozioma

360°

Pasmo

UHF, L, S i C

Częstotliwość

433–447 MHz, 1,2–1,4 GHz, 2,4 GHz, 5,2–5,8 GHz

Platforma

system stacjonarny i mobilny

Użytkownicy
 Rosja

Sanija (ros. Сания) – rosyjski system walki elektronicznej przeznaczony do wykrywania i zakłócania dronów FPV, opracowany przez przedsiębiorstwo 3mx na potrzeby jednostek Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej uczestniczących w inwazji Rosji na Ukrainę.

Historia

System przeciwdziałania dronom FPV Sanija został opracowany przez rosyjską firmę 3mx. Publicznie po raz pierwszy poinformowano o nim w październiku 2023 roku, gdy rosyjska telewizja RT opublikowała informacje o trwających testach systemu w rosyjskich wojskach pancernych uczestniczących w inwazji Rosji na Ukrainę. Według przedstawicieli producenta Sanija przechodziła wówczas próby bojowe na rosyjskich pojazdach opancerzonych w warunkach frontowych. Po zakończeniu testów planowano uruchomienie produkcji wielkoseryjnej. Pierwsze egzemplarze systemu zostały przekazane rosyjskim załogom pancernym przy udziale korespondenta wojennego RT Andrieja Fiłatowa[1].

W styczniu 2024 roku rosyjskie media oraz Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej podały informacje o rozpoczęciu instalowania systemu na czołgach używanych podczas inwazji Rosji na Ukrainę. Według rosyjskich źródeł Sanija została zamontowana m.in. na południowodonieckim odcinku frontu przez pododdziały 9 Brygady Strzelców Zmotoryzowanych 1 Korpusu Armijnego. System instalowano na czołgach T-80BWM[2]. Doświadczenia z użytkowania systemu miały wykazać, że zapewnia on ochronę również pojazdom znajdującym się w ruchu[3].

Według deklaracji producenta system został opracowany na podstawie doświadczeń wyniesionych z użycia dronów FPV podczas wojny rosyjsko-ukraińskiej. Konstrukcja miała zostać zoptymalizowana pod kątem ochrony pojazdów opancerzonych przed atakami prowadzonymi z różnych kierunków, w tym przed dronami uderzającymi w tylną część pojazdu[1].

Opis konstrukcji

Kompleks walki elektronicznej Sanija jest automatycznym systemem dookólnego przeciwdziałania dronom, przeznaczonym do wykrywania i zakłócania bezzałogowych statków powietrznych typu FPV. System może być używany zarówno w wariancie stacjonarnym, jak i mobilnym – przeznaczonym do montażu na pojazdach wojskowych i innych środkach transportu[4].

Kompleks składa się z dwóch podstawowych modułów: detektora oraz zagłuszacza. Detektor pracuje jako pasywny odbiornik radiowy stale skanujący eter pod kątem emisji charakterystycznych dla dronów FPV. Po wykryciu sygnału automatycznie uruchamiany jest moduł zakłócający. Emituje on wysokoczęstotliwościowe zakłócenia elektromagnetyczne w pasmach wykorzystywanych przez drony FPV do sterowania i nawigacji. Według producenta prowadzi to do utraty łączności pomiędzy operatorem a dronem, co może skutkować awaryjnym lądowaniem lub opuszczeniem strefy zakłóceń. W skład zestawu wchodzi osiem anten dookólnych zagłuszacza oraz dwie anteny detektora. Producent deklaruje promień wykrywania celów do 1,5 km oraz promień skutecznego zakłócania do 1 km, zależny od warunków terenowych i konfiguracji urządzenia. System ma masę około 27 kg i pobór mocy wynoszący około 1100 W. Obudowa obu modułów spełnia normę szczelności IP66. System wyposażono również w elementy tłumienia drgań oraz zestawy montażowe umożliwiające instalację na pojazdach wojskowych. Instrukcja przewiduje montaż m.in. na pojazdach opancerzonych, przy czym anteny powinny być skierowane pionowo ku górze i nie mogą być zasłonięte przez elementy metalowe pojazdu[5].

Według materiałów producenta deklarowane pasma pracy systemu obejmują m.in. zakresy 433–447 MHz, 1,2–1,4 GHz, 2,4 GHz oraz 5,2–5,8 GHz. W zależności od konfiguracji moc sygnału zakłócającego miała wynosić od 300 do 400 W[6].

Przypisy

Linki zewnętrzne