Schalk Willem Burger
Schalk Willem Burger (wym. [sχɐlk vəlɛm bœrχɛr]; ur. 6 września 1852 koło Lydenburga[1], zm. 5 grudnia 1918 w Goedgedacht[2]) – burski polityk i wojskowy.
Jako żołnierz Burger wziął udział w kampanii przeciwko królowi Sekhukhune w 1876 roku oraz w I wojnie burskiej (1880-1881), podczas której służył jako trębacz. W 1885 roku został dowódcą oddziału wojskowego z Lydenburga.
Karierę polityczną rozpoczął w 1887 roku, gdy wybrany został do Volksraadu, gdzie pełnił później funkcję przewodniczącego[1]. W 1898 roku wszedł w skład czwartego gabinetu Paula Krugera[3.1]. Był członkiem delegacji Transwalu na konferencję w Bloemfontein (połowa 1899), na której omawiano drażliwe kwestie w stosunkach bursko-brytyjskich[3.2]. Po wybuchu II wojny burskiej Burger powrócił do armii i walczył m.in. nad rzeką Modder (1899) oraz pod Spion Kop (1900). Ze względu na problemy zdrowotne zakończył karierę wojskową i skupił się na polityce[1].
W 1900 roku objął stanowisko wiceprezydenta[3.3]. Po decyzji rady złożonej z przedstawicieli rządów i wojsk obu burskich republik o wysłaniu prezydenta Krugera z misją dyplomatyczną do Europy[4] (wrzesień 1900), Burger przejął jego obowiązki[3.4]. Pełnił je do końca istnienia Republiki. W kolejnych latach próbował, wspólnie z innymi przywódcami burskimi, doprowadzić do rewizji kończącego II wojnę burską pokoju w Vereeniging (którego był, jako reprezentant ZRA, sygnatariuszem[5]). Jego działania nie przyniosły jednak żadnych rezultatów[3.5].
Przypisy
- 1 2 3 Boer personalities A - B. Anglo Boer War. [dostęp 2011-05-07]. (ang.).
- ↑ This day in History: 5 December. South African History Online. [dostęp 2011-05-07]. (ang.).
- Rafał Matera: Paulus Kruger : biografia burskiego prezydenta. Toruń: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-14-5.
- ↑ Kruger miał podczas tej podróży szukać poparcia dla niepodległości Wolnego Państwa Orania oraz Transwalu.
- ↑ Andrzej Gąsowski: RPA. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2006, s. 67. ISBN 978-83-7436-038-8.