Scottyit
 okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
BaCu2Si2O7[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4–5[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
ziarnisty, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,654 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnoniebieska[1] |
| Rysa |
jasnoniebieska[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,750–1,765 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,015[1] pleochroizm: X = Z = niebieski; Y = ciemnoniebieski |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.BC.40[1] |
Scottyit – bardzo rzadki minerał z klasy krzemianów[1].
Nazwany na cześć Michael Scott (ur. 1945 r.), pierwszego dyrektora generalnego Apple i znaczącego sponsora projektu Rruff[1][2].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju masywnym i ziarnistym[1]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1]. Posiada szklisty połysk i jasnoniebieską rysę[1].
Występowanie
Najprawdopodobniej ma pochodzenie hydrotermalne i występuje w metamorficznie przeobrażonych złożach manganu[2]. Towarzyszą mu zwykle lavinskyit, pektolit, richteryt, sugilit, wesselsyt, effenbergeryt, nefelin, sodalit, jennit, braunit oraz colinowensyt[2][1]. Spotykany jedynie w Południowej Afryce (Prowincja Przylądkowa Północna) i Niemczech (Nadrenia-Palatynat)[1].