Jennit
 okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca9(Si3O9)2(OH)8·8H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Gęstość |
2,32–2,33 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, półszklisty, jedwabisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,548–1,571 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,022[1] dyspersja (optyka): silna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.DG.20[1] |
Jennit – bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym[2][1]. Występuje w skupieniach włóknistych[2][1]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada białą rysę oraz szklisty, półszklisty bądź jedwabisty połysk[1].
Występowanie
Występuje w skarnach[2][1]. Towarzyszą mu głównie kalcyt, scawtyt, tobermoryt, ettringit, chabazyt, bultfonteinit, afwillit, spurryt, oyelit, scottyit, olmiit, phillipsyt, willhendersonit[2][1].
Miejsce występowania
Występuje we Francji, Niemczech (Bawaria, Nadrenia-Palatynat), Izraelu, we Włoszech (Lacjum), Japonii, Meksyku, Norwegii, Rosji, na Słowacji, RPA (Prowincja Przylądkowa Północna), Ugandzie i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)[2][1].