Sedoheptuloza
| |||||||||
| |||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||
| syrop | |||||||||
| Wzór Hilla |
C7H14O7 | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
210,18 g/mol | ||||||||
| Identyfikacja | |||||||||
| Numer CAS | |||||||||
| PubChem | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Sedoheptuloza – organiczny związek chemiczny, cukier prosty należący do ketoheptoz, posiadających w budowie swojej cząsteczki siedem atomów węgla i ketonową grupę funkcyjną. Należy do jednych z nielicznych heptoz występujących w naturze.
Występowanie
Jest obecna w Sedum spectabile, rośliny z rodzaju rozchodników oraz jest jednym z półproduktów w szlaku pentozofosforanowym. Powstaje pośmiertnie w tkankach ssaków[1]. Najbardziej bogatym warzywem w sedoheptulozę jest marchew, zawierająca 0,14% świeżej masy (zawiera także 0,92% fruktozy, 1,22% glukozy, 2,83% sacharozy)[2].
Właściwości
Wodny roztwór sedoheptulozy w temperaturze 22 °C jest mieszaniną 17% α-sedoheptulopiranozy, 6% β-sedoheptulopiranozy, 13% α-sedoheptulofuranozy i 64% β-sedoheptulofuranozy[1].
Przypisy
- 1 2 P.M. Collins, Dictionary of carbohydrates with CD-RO, Boca Raton: CRC Press, 2006, s. 607, ISBN 0-8493-3829-8 (ang.).
- ↑ T. Kardon, V. Stroobant, M. Veiga-da-Cunha, E.V. Schaftingen, Characterization of mammalian sedoheptulokinase and mechanism of formation of erythritol in sedoheptulokinase deficiency, „FEBS Letters”, 582 (23–24), 2008, s. 3330–3334, DOI: 10.1016/j.febslet.2008.08.024, PMID: 18775706 (ang.).