Seladonit
![]() Kryształy kalcytu, apofyllitu, stilbitu w zbitku seladonitowym tworzącym jego spoiwo, a w który to seladonit odpowiada za ciemnozielone zabarwienie próbki. | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
uwodniony glinokrzemian potasu, glinu, sodu, żelaza i magnezu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
łuseczkowy[2] |
| Przezroczystość | |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa |
zielona/niebieskozielona |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,579–1,662 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,030[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.EC.15[1] |
Seladonit – minerał ilasty z gromady krzemianów. Uwodniony glinokrzemian Na, K, Al, Mg, Fe. Nazwa pochodzi z języka francuskiego celadon czyli zieleń morska. Jego kryształy są zwykle niedostrzegalne gołym okiem. Zazwyczaj występuje w skupieniach zbitych. Minerał ten jest zbliżony pod względem chemizmu i wyglądu do glaukonitu.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Okazy, zwykle drobne, charakteryzują się łuseczkowym pokrojem[2]. Zazwyczaj występuje w skupieniach masywnych, porowatych, proszkowych, ziemistych i drobnołuseczkowych[2]. Tworzy naskorupienia, żyłki, naloty i wypełnienia pustek skalnych[2]. Jest minerałem miękkim, przeświecającym do nieprzezroczystego[1][2]. Posiada matowy połysk i nierówny przełam[2].
Występowanie
Genezą dla tego minerału są procesy hydrotermalne oraz procesy wietrzenia zachodzące w środowisku lądowym[2]. Najczęściej tworzy się w wyniku przeobrażenia minerałów maficznych, głównie oliwinu i augitu, w zasadowych skałach wylewnych, takich jak bazalty i melafiry, a także w ich tufach[2]. Towarzyszą mu zwykle kalcyt, chalcedon, stilbit, kwarc, ametyst, hematyt, heulandyt, zeolity, chloryty oraz montmorylonit[1][2].

Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Celadonite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-09] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Jerzy Żaba, Ilustrowana encyklopedia skał i minerałów, Wydawnictwa Videograf SA, 2024, s. 390-391, ISBN 978-83-8293-231-7.
Bibliografia
- Jerzy Żaba (red.): Ilustrowana Encyklopedia Skał i Minerałów. Videograf II, 2010, s. 390. ISBN 978-83-7183-851-4.
Linki zewnętrzne
- Celadonite. Webmineral. [dostęp 2012-09-14].
- Celadonite. Mindat. [dostęp 2012-09-14].
