Selenki

Jon selenkowy
Ogólne informacje
Wzór chemiczny

Se2−

Masa molowa

78,97 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

22541-48-6

PubChem

107674

Selenki – grupa związków chemicznych, sole kwasu selenowodorowego H2Se.

Budowa cząsteczki

W przeciwieństwie do tlenków, selenki zazwyczaj nie mają charakteru jonowego[1].

Występowanie

Istnieje wiele różnych minerałów selenkowych, takich jak berzelianit Cu2Se, tiemannit HgSe i naumanit Ag2Se[2].

Otrzymywanie

Rozpuszczony selen łączy się bezpośrednio z metalami, tworząc selenki. Przykładowa reakcja[3.1]:

2Ag + Se → Ag2Se

Inną metodą otrzymywania jest reakcja metalu z selenowodorem[3.2]:

H2Se + Zn → ZnSe + H2

Właściwości

Właściwości chemiczne

Selenki pod względem chemicznym mają właściwości podobne do siarczków.

Zastosowanie

Znajdują zastosowanie w przemyśle szklarskim (zarówno do odbarwiania szkła, jak i do nadawania mu barwy – intensywnie żółtej do czerwonej[2]) oraz w procesie wulkanizacji kauczuków izoprenowych jako katalizator. Selenosiarczki kadmu, będące roztworami stałymi CdSe + CdS, są stosowane jako pomarańczowe i czerwone pigmenty[2]. Selenek bizmutu(III) Bi2Se3 to półprzewodnik stosowany w termoogniwach[4].

Przypisy

  1. ↑ John David Lee, Zwięzła chemia nieorganiczna, wyd. 4, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997, s. 235–236, ISBN 83-01-12352-4.
  2. 1 2 3 Bernd E. Langner, Selenium and Selenium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a23_525 (ang.).
  3. Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
    1. ↑ S. 814.
    2. ↑ S. 378.
  4. ↑ S K Mishra, S Satpathy, O Jepsen, Electronic structure and thermoelectric properties of bismuth telluride and bismuth selenide, „Journal of Physics: Condensed Matter”, 9 (2), 1997, s. 461–470, DOI: 10.1088/0953-8984/9/2/014.