Semanotus japonicus

Semanotus japonicus – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1869 roku przez Jean Théodore’a Lacordaire’a pod nazwą Sympiezocera japonicus^[1]. Rodzaj Sympiezocera zsynonimizowany został z Semanotus i stąd obecna kombinacja^[2].

Głowa jest ciemnobrązowa z czerwonobrązowymi czułkami. Czoło wokół panewek czułkowych jest wyraźnie punktowane. Narządy gębowe cechują się nieszczególnie szerokimi u nasady i pozbawionymi środkowego ząbka żuwaczkami o rozwartych kątach zewnętrznych. Ciemnobrązowe przedplecze ma pięć dużych, niepunktowanych guzków, z których nasadowe trzy zlewają się często w jedną nabrzmiałość o kształcie trójzębu. Tarczka jest wyraźnie rzeźbiona, drobno i gęsto punktowana. Na ciemnobrązowych pokrywach widnieją dwie pary poprzecznie owalnych, żółtych kropek. Włoski na pokrywach są przylegające do pokładających się, rzadko rozmieszczone, bardzo delikatne i niewyraźne, tylko przy szwie znajduje się szereg półwzniesionych, średnio długich szczecinek biorący początek u ich podstawy i zakończony w ich wierzchołkowej ćwiartce długości. Owłosienie spodu ciała jest silnie zredukowane, skąpe, złożone z pokładających się lub półwzniesionych, krótkich do średnio długich włosków. Czerwonobrązowe odnóża cechują się słabo maczugowatymi lub niemal walcowatymi udami. Odwłok ma rudobrązowe ubarwienie. Odcień odnóży i odwłoka jest znacznie jaśniejszy niż u podobnego S. litigiosus^[3].

Larwy przechodzą rozwój w łyku i drewnie kryptomerii japońskiej i cyprysika tępołuskowego^[3].

Gatunek palearktyczny, wschodnioazjatycki, podawany z chińskiego Zhejiangu, Japonii i Tajwanu^[3][2]. Znany jest pojedynczy przypadek jego zawleczenia do Kolumbii Brytyjskiej w Nearktyce^[3][4].