Semanotus litigiosus

Semanotus litigiosus
(Casey, 1891)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

kózkowate

Podrodzina

kózkowe

Plemię

Callidiini

Rodzaj

tomanek

Gatunek

Semanotus litigiosus

Synonimy
  • Hylotrupes litigiosus Casey, 1891

Semanotus litigiosus – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych.

Taksonomia i ewolucja

Kladogram tomanków Ameryki Północnej wg Hammonda i Williamsa (2013)



S. amethystinus



S. juniperi





S. ligneus




S. conformis




S. amplus




S. australis




S. litigiosus



S. terminatus







Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1891 roku przez Thomasa Lincolna Caseya na łamach „Annals of the New York Academy of Science” pod nazwą Hylotrupes litigiosus[1].

Według wyników analizy filogenetycznej północnoamerykańskich tomanków opublikowanych w 2013 roku przez Jamesa Hammonda i Daryla J. Williamsa S. litigiosus zajmuje pozycję siostrzaną dla S. terminatus, tworząc z nim klad siostrzany dla S. australis[2].

Morfologia

Głowa jest ciemnobrązowa do czarnej, rzadko z jasnobrązowo rozjaśnionymi członami czułków od czwartego wzwyż. Szeroka i krótka warga górna ma prostokątny kształt. Żuwaczki zaopatrzone są w duży ząb pośrodkowy na powierzchni molarnej, a ich zewnętrzne krawędzie tworzą przy nasadzie prawie proste kąty. Czułki są przynajmniej tak długie jak pokrywy. U samca człony od ósmego do ostatniego są długie i cienkie, od ósmego do dziesiątego ponadtrzykrotnie do prawie czterokrotnie dłuższych niż szerszych, a ostatni około pięciokrotnie dłuższy niż szerszy[2].

Ciemnobrązowe do czarnego przedplecze nie jest u nasady szypułkowato przewężone. Pokrywy mogą być jednolicie ciemnobrązowe do czarnych albo posiadać jasnożółty wzór w postaci poprzecznie owalnych kropek lub szerokich przepasek. Stosunek długości do szerokości pokryw wynosi między 2 a 2,2. Wzdłuż szwu od podstawy pokryw aż po okolicę samego ich wierzchołka biegnie jeden lub więcej szeregów gęstych, złocistych, półwzniesionych do sterczących szczecinek. Odnóża są dość krótkie, o udzie tak długim jak goleń. Przednie i środkowe golenie są u szczytu rozszerzone, kulistawo-trójkątne, u samicy zaopatrzone w gęste, długie, srebrzyste szczecinki przysłaniające nasady ostróg[2].

Ubarwienie odwłoka jest czarne. Samcze genitalia cechują się walcowatą, nieco spłaszczoną apofizą tegmenu[2].

Ekologia i występowanie

Larwy przechodzą rozwój w łyku i drewnie jodły kalifornijskiej, jodły olbrzymiej i daglezji zielonej. Osobniki dorosłe spotykano także na sosnach i świerkach[2].

Gatunek nearktyczny, rozmieszczony wzdłuż pacyficznego wybrzeża Ameryki Północnej od Kolumbii Brytyjskiej na północy przez Waszyngton i Oregon po południową Kalifornię na południu. Na wschodzie nie przekracza Gór Skalistych[2].

Przypisy

  1. ↑ T.L. Casey. Coleopterological notices III. „Annals of the New York Academy of Science”. 6, s. 9-214, 1891. DOI: 10.1111/j.1749-6632.1892.tb55403.x.
  2. 1 2 3 4 5 6 Hammond, H.E.J.; Williams, D.J.. Casey’s conundrum, a review of the genus Semanotus Mulsant (Coleoptera: Cerambycidae: Cerambycinae: Callidiini) in North America. „Zootaxa”. 3670 (2), s. 101–136, 2013.