Semanotus litigiosus
| Semanotus litigiosus | |||
| (Casey, 1891) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
kózkowe | ||
| Plemię |
Callidiini | ||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
Semanotus litigiosus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Semanotus litigiosus – gatunek chrząszcza z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych.
Taksonomia i ewolucja
Kladogram tomanków Ameryki Północnej wg Hammonda i Williamsa (2013)
|
Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1891 roku przez Thomasa Lincolna Caseya na łamach „Annals of the New York Academy of Science” pod nazwą Hylotrupes litigiosus[1].
Według wyników analizy filogenetycznej północnoamerykańskich tomanków opublikowanych w 2013 roku przez Jamesa Hammonda i Daryla J. Williamsa S. litigiosus zajmuje pozycję siostrzaną dla S. terminatus, tworząc z nim klad siostrzany dla S. australis[2].
Morfologia
Głowa jest ciemnobrązowa do czarnej, rzadko z jasnobrązowo rozjaśnionymi członami czułków od czwartego wzwyż. Szeroka i krótka warga górna ma prostokątny kształt. Żuwaczki zaopatrzone są w duży ząb pośrodkowy na powierzchni molarnej, a ich zewnętrzne krawędzie tworzą przy nasadzie prawie proste kąty. Czułki są przynajmniej tak długie jak pokrywy. U samca człony od ósmego do ostatniego są długie i cienkie, od ósmego do dziesiątego ponadtrzykrotnie do prawie czterokrotnie dłuższych niż szerszych, a ostatni około pięciokrotnie dłuższy niż szerszy[2].
Ciemnobrązowe do czarnego przedplecze nie jest u nasady szypułkowato przewężone. Pokrywy mogą być jednolicie ciemnobrązowe do czarnych albo posiadać jasnożółty wzór w postaci poprzecznie owalnych kropek lub szerokich przepasek. Stosunek długości do szerokości pokryw wynosi między 2 a 2,2. Wzdłuż szwu od podstawy pokryw aż po okolicę samego ich wierzchołka biegnie jeden lub więcej szeregów gęstych, złocistych, półwzniesionych do sterczących szczecinek. Odnóża są dość krótkie, o udzie tak długim jak goleń. Przednie i środkowe golenie są u szczytu rozszerzone, kulistawo-trójkątne, u samicy zaopatrzone w gęste, długie, srebrzyste szczecinki przysłaniające nasady ostróg[2].
Ubarwienie odwłoka jest czarne. Samcze genitalia cechują się walcowatą, nieco spłaszczoną apofizą tegmenu[2].
Ekologia i występowanie
Larwy przechodzą rozwój w łyku i drewnie jodły kalifornijskiej, jodły olbrzymiej i daglezji zielonej. Osobniki dorosłe spotykano także na sosnach i świerkach[2].
Gatunek nearktyczny, rozmieszczony wzdłuż pacyficznego wybrzeża Ameryki Północnej od Kolumbii Brytyjskiej na północy przez Waszyngton i Oregon po południową Kalifornię na południu. Na wschodzie nie przekracza Gór Skalistych[2].
Przypisy
- ↑ T.L. Casey. Coleopterological notices III. „Annals of the New York Academy of Science”. 6, s. 9-214, 1891. DOI: 10.1111/j.1749-6632.1892.tb55403.x.
- 1 2 3 4 5 6 Hammond, H.E.J.; Williams, D.J.. Casey’s conundrum, a review of the genus Semanotus Mulsant (Coleoptera: Cerambycidae: Cerambycinae: Callidiini) in North America. „Zootaxa”. 3670 (2), s. 101–136, 2013.