Sieci

Sieci (do 30 lipca 2017 „W Sieci”) – polski tygodnik^[a] społeczno-polityczny^[2] o profilu konserwatywnym, tworzony w większości przez byłych dziennikarzy „Uważam Rze” i „Rzeczpospolitej”, wydawany od 26 listopada 2012 w Warszawie. Redaktorem naczelnym jest Jacek Karnowski. Pismo tworzone jest we współpracy z portalem wPolityce.pl oraz wNas.pl, wGospodarce.pl, wSumie.pl, stefczyk.info, gazetabankowa.pl i tygodnikpodlaski.pl oraz telewizją wPolsce24 (dawniej wPolsce.pl).

Pomysł powstania tygodnika „W Sieci” zrodził się po zwolnieniu z redakcji gazety „Rzeczpospolita” jej redaktora naczelnego Tomasza Wróblewskiego, szefa działu krajowego Mariusza Staniszewskiego^[3][4][5] oraz dziennikarzy Łukasza Warzechy i Cezarego Gmyza, w związku z opublikowaniem artykułu tego ostatniego Trotyl na wraku tupolewa^[6]. Niedługo po ukazaniu się pierwszego numeru „wSieci” z redakcji pisma „Uważam Rze” usunięto jego redaktora naczelnego Pawła Lisickiego i jego zastępcę Michała Karnowskiego za udzielenie poparcia dziennikarzom zwolnionym przez wydawcę „Rzeczpospolitej”^[7]. Na znak protestu z tygodnika odeszła większość publicystów i dziennikarzy, z których część przeszła do „wSieci”^[8].

Pierwszy numer pisma ukazał się 26 listopada 2012 roku, w formie dwutygodnika^[9]. Natomiast od 31 grudnia 2012 pismo ukazuje się jako tygodnik^[10]. 29 listopada 2012 spółka Fratria wydająca „wSieci” poinformowała o konieczności dodruku pierwszego numeru z powodu dużego zainteresowania czytelników i sprzedania całego nakładu wynoszącego 150 tys. egzemplarzy^[11]. Wraz z upływem czasu nakład ustabilizował się na wyżej wymienionym poziomie^[12]. W 2015 roku odpowiedzialna za wydanie pisma Fratria odnotowała 31,3 mln zł przychodu, a w 2016 roku – 34 mln zł oraz 2,9 mln zł zysku netto^[9].

Nazwę pisma Jacek Karnowski uzasadniał następująco^[13]:

5 marca 2013 Sąd Okręgowy w Warszawie na wniosek Grzegorza Hajdarowicza, właściciela wydawcy „Rzeczpospolitej” i „Uważam Rze”, wydał zakaz wydawcy tygodnika „W sieci” używania tego tytułu. Uzasadnieniem wniosku jest fakt, że w wersji internetowej dziennika „Rzeczpospolita” znajduje się rubryka o nazwie „W sieci opinii”. Od tego dnia czasopismo zmieniło swą nazwę na „Sieci”^[14]. Na przełomie lipca i sierpnia 2013 sąd oddalił wniosek Grzegorza Hajdarowicza, po czym tygodnik powrócił do pierwotnej nazwy „wSieci”^[15].

Od maja 2013 równolegle z pismem jest wydawany miesięcznik historyczny „W Sieci Historii” (do sierpnia analogicznie do tygodnika, pod tytułem Sieci Historii z uwagi na kwestie prawne), którego redaktorem naczelnym jest prof. Jan Żaryn^[16]. Od września 2013 do tygodnika dodawany jest dodatek „W Sieci Kultury”, zawierający informacje kulturalne oraz program telewizyjny^[17].

W czerwcu 2016 „W Sieci” zajął czwarte miejsce na liście tygodników opinii o najwyższej sprzedaży (wyżej był „Gość Niedzielny”, „Polityka” i „Newsweek”) – średnia sprzedaż wyniosła około 70 tysięcy egzemplarzy na tydzień i była blisko 14% mniejsza niż w roku poprzednim^[12]. W pierwszym kwartale 2016 „W Sieci” osiągnęło również największe wpływy z reklam spółek Skarbu Państwa w kategorii magazyny (ponad 1 000 000 PLN – wg Kantar Media)^[18].

W 2021 wpływy z reklam spółek skarbu państwa stanowiły 40 proc. przychodów z reklam tygodnika „Sieci”^[19].

„Sieci” jest tygodnikiem o profilu konserwatywnym, którego intencją na początku powstania było stworzenie alternatywy wobec uznawanych wówczas za prorządowe mediów liberalnych takich jak „Gazeta Wyborcza” oraz „Newsweek”^[20]. Redakcja pisma krytykowała antysocjalną politykę III Rzeczypospolitej^[21], zdaniem redakcji przynależących do „przemysłu pogardy”^[22]. Jakkolwiek bracia Karnowscy stanowczo twierdzili, że nie popierają żadnej konkretnej partii politycznej^[23], szczególnym zainteresowaniem darzyli polityków Prawa i Sprawiedliwości, z którymi od roku 2013 przeprowadzali liczne wywiady^[24]. Jak twierdził Tomasz Mielczarek, „wSieci” w wyborach prezydenckich w 2015 roku opowiedziało się za Andrzejem Dudą, o czym miał świadczyć wywiad z prezydentem elektem pod tytułem Udał nam się Duda oraz wydany dzień przed wyborami numer specjalny z tytułem Dam radę i wizerunkiem Dudy w tle^[25]. Na łamach pisma pojawiały się jednak również rozmowy z politykami Sojuszu Lewicy Demokratycznej – Leszkiem Millerem oraz Magdaleną Ogórek^[26].

W latach 2012–2015 przedmiotem krytyki pisma byli przedstawiciele partii Platforma Obywatelska, między innymi Donald Tusk^[27][28][29] oraz Bronisław Komorowski^[29], a także osobowości medialne takie jak Adam Michnik^[30][29] oraz Tomasz Lis^[31][29]. Po 2015 roku pismo publikowało również artykuły sprzeciwiające się „ideologii gender” i napływowi uchodźców do Europy w związku z kryzysem imigracyjnym^[32]. Badanie przeprowadzone przez Mielczarka w 2018 roku wskazywało, że zawartość tygodnika składa się zarówno z „tekstów złożonych i niekiedy wyrafinowanych adresowanych do elit”, jak i „materiałów właściwych dla tabloidów”^[33].

Redaktorem naczelnym został Jacek Karnowski. W zespole redakcyjnym pisma znaleźli się stali komentatorzy, publicyści, felietoniści, m.in.: Michał Karnowski, Dorota Łosiewicz, Łukasz Warzecha (do listopada 2016^[34]), Marzena Nykiel, Marek Pyza, Marcin Wikło, Maciej Goniszewski, Jerzy Jachowicz, Piotr Zaremba, Witold Gadowski (do 28 marca 2020^[35]), Krzysztof Feusette, Krzysztof Czabański, Grzegorz Górny, Robert Mazurek, Igor Zalewski, Wiktor Świetlik, Leszek Długosz, Maciej Pawlicki, Ryszard Makowski, Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, Krzysztof Masłoń, Piotr Cywiński, Maja Narbutt, Paweł Burdzy, Marcin Fijołek (do końca maja 2020^[36]), Stanisław Żaryn, Łukasz Adamski, Andrzej Rafał Potocki, Marek Król, Waldemar Łysiak^[37][38], Stanisław Janecki^[39], Marta Kaczyńska (od lipca 2014)^[40].

Z pismem współpracują graficy i rysownicy: Andrzej Krauze, Bartosz Sztybor, Rafał Zawistowski, Michał Korsun, Marek Oleksicki, Emil Goska, Jakub Kulawczuk i Robert Dziaman (MrDonk i DrFish).

Ponadto współpracownikami pisma zostali: Krzysztof Ziemiec, Roman Graczyk, prof. Andrzej Nowak^[41], Kamila Łapicka^[42], Janusz Rewiński (zmarł 1 czerwca 2024^[43])^[44].

Pod koniec września 2013 do redakcji tygodnika dołączyli: Katarzyna Łaniewska (zmarła 7 grudnia 2020^[45]), Jan Pietrzak i Tomasz Łysiak, a w grudniu tego samego roku Jan Maria Rokita^[46], który publikował do lipca 2026^[47].

W sierpniu 2013 redakcja ogłosiła wśród czytelników plebiscyt^[48]. Laureatami nagrody Człowiek Wolności tygodnika „W Sieci” zostali wybrani:

W czerwcu 2017 roku, w siódmą rocznicę powstania portalu wPolityce.pl, redakcja we współpracy z dziennikarzami portalu wPolityce.pl uruchomili telewizje internetową wPolsce.pl. Stworzenie kanału zainaugurowano wywiadem z ówczesną premier Beatą Szydło. Studio wPolsce.pl zbudowano w newsroomie „W Sieci” i wPolityce.pl^[60][61][62]. 2 września 2024 roku telewizja zmieniła nazwę z wPolsce.pl na wPolsce24^[63][64].

W październiku 2013 tygodnik zamieścił okładkę przedstawiającą dziennikarza Tomasza Lisa w mundurze SS-mana z zakrwawionym różańcem w ręku, opatrzoną podpisem Prawie jak Goebbels. Lis pozwał redakcję tygodnika, a do samego pozwu przychylił się Sąd Okręgowy w Warszawie, nakazując redakcji tygodnika wypłatę 20 tysięcy złotych na cele społeczne oraz przeprosiny na łamach pisma. Redakcja nie złożyła apelacji od wyroku^[65]. Za ten sam numer, w którym tekst artykułu poświęconego atakom dziennikarzy na Kościół katolicki zilustrowany zdjęciem Moniki Olejnik, ona również złożyła pozew. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z lutego 2016 uznano rację Olejnik, a tygodnik „W Sieci” został ukarany koniecznością złożenia przeprosin na łamach pisma oraz wypłaty 25 tysięcy złotych na cele społeczne^[66]. W grudniu 2015 roku na okładce tygodnika ówczesny redaktor naczelny programu „Wiadomości” TVP1 Piotr Kraśko został przedstawiony w mundurze oraz tytułem „Medialny zamach stanu” i w ten sposób pismo porównało ówczesnego szefa programu do reżimowych dziennikarzy „Dziennika Telewizyjnego” z czasów stanu wojennego w Polsce^[67][68]. 1 lipca 2019 tygodnik Sieci wydał okładkę z Pawłem Adamowiczem, Aleksandrą Dulkiewicz i Donaldem Tuskiem i podpisem Czy Gdańsk chce do Niemiec?, w związku z czym Aleksandra Dulkiewicz złożyła pozew do sądu przeciw tygodnikowi^[69]. W trakcie inwazji Rosji na Ukrainę rozpoczętej 24 lutego 2022, część mediów, dziennikarzy oraz użytkowników internetu zarzucała tygodnikowi „Sieci” promowanie poglądów prorosyjskich i antyukraińskich z powodu publikujacji wywiadu z ambasadorem Rosji w Polsce w latach 2014–2025 Siergiejem Andriejewem^[70].

• Do Rzeczy
• Gazeta Polska (tygodnik)

• Strona oficjalna
• wSieci na YouTube