Siudait
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Na8(Mn2+2Na)Ca6Fe3+3Zr3NbSi25O74(OH)2Cl·5H2O |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4,5[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
ziarnisty |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
2,96 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta, żółtopomarańczowa, wiśniowa[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,626–1,635 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,009[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.CO.10[1] |
Siudait – wyjątkowo rzadki minerał z klasy krzemianów[1]. Nazwa pochodzi od nazwiska dr Rafała Siudy, pracownika Instytutu Geochemii, Mineralogii i Petrologii Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Występuje w formie anhedralnych ziaren[2]. Jest minerałem kruchym[1]. Posiada szklisty połysk i białą rysę[1].
Występowanie
Jest produktem hydrotermalnej przemiany pierwotnego minerału z grupy eudialitu w pegmatycie peralkalicznym[2][1]. Towarzyszą mu zwykle egiryn, albit, mikroklin, nefelin, loparyt oraz eudialit[2][1]. Występuje jedynie w Rosji (Obwód murmański)[1].