Skotniczka

Skotniczka
Scotocerca inquieta[1]
(Cretzschmar, 1830)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

wierzbówkowate

Podrodzina

Scotocercinae
Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012

Rodzaj

Scotocerca[2]
Sundevall, 1872

Gatunek

skotniczka

Synonimy
  • Malurus inquietus Cretzschmar, 1830[3]
Podgatunki
  • S. i. theresae R. Meinertzhagen, 1939
  • S. i. saharae (Loche, 1858)
  • S. i. inquieta (Cretzschmar, 1830)
  • S. i. grisea Bates, 1936
  • S. i. buryi Ogilvie-Grant, 1902
  • S. i. montana Stepanyan, 1970
  • S. i. platyura (Severtsov, 1873)
  • S. i. striata (W.E. Brooks, 1872)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]

Skotniczka[5] (Scotocerca inquieta) – gatunek małego ptaka z rodziny wierzbówkowatych (Cettiidae). Jedyny przedstawiciel podrodziny skotniczek (Scotocercinae)[5]. Występuje od północnej Afryki przez Bliski Wschód po Azję Środkową i Pakistan[4]. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Pozycja taksonomiczna Scotocerca inquieta jest przedmiotem badań. Jest umieszczana w rodzinie wierzbówkowatych (Cettidae)[6] lub chwastówek (Cisticolidae)[7]. Barhoum i Burns (2002) błędnie zaliczyli ją do raniuszków (Acrocephalidae)[6]. Fregin i inni (2012) na podstawie badań markerów molekularnych zasugerowali umieszczenie S. inquieta w monotypowej rodzinie Scotocercidae, która jest blisko spokrewniona z wierzbówkami[8]; później jednak obniżono rangę tego taksonu do podrodziny (Scotocercinae) w obrębie wierzbówkowatych[5][6].

Wyróżniono osiem podgatunków S. inquieta[9][3]:

  • Scotocerca inquieta theresae R. Meinertzhagen, 1939 – Mauretania, południowo-zachodnie i środkowe Maroko.
  • Scotocerca inquieta saharae (Loche, 1858) – skotniczka blada[5] – wschodnie Maroko do Libii.
  • Scotocerca inquieta inquieta (Cretzschmar, 1830) – skotniczka smugowana[5] – północno-wschodnia Libia do północno-zachodniej Arabii.
  • Scotocerca inquieta grisea Bates, 1936 – zachodnia Arabia Saudyjska, wschodni Jemen i Oman.
  • Scotocerca inquieta buryi Ogilvie-Grant, 1902 – południowa Arabia Saudyjska i zachodni Jemen.
  • Scotocerca inquieta montana Stepanyan, 1970 – Iran, południowy Turkmenistan, południowy Tadżykistan i Afganistan.
  • Scotocerca inquieta platyura (Severtsov, 1873) – Kazachstan, Uzbekistan, północny Turkmenistan i południowo-zachodni Tadżykistan.
  • Scotocerca inquieta striata (W.E. Brooks, 1872) – południowo-środkowy Irak, południowy Iran, południowy Afganistan i Pakistan.

Shirihai i Svensson (2018) zaproponowali, by takson saharae (wraz z podgatunkiem theresae) uznać za odrębny gatunek[5][9].

Morfologia

Długość ciała 10 cm; masa ciała 6–10 g[7]. Obie płcie są do siebie podobne[7].

Status zagrożenia

IUCN uznaje skotniczkę za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako od rzadkiego po lokalnie pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy[4].

Przypisy

  1. ↑ Scotocerca inquieta, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ Scotocerca, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2012-11-04] (ang.).
  3. 1 2 Streaked Scrub-warbler (Scotocerca inquieta). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-19)]. (ang.).
  4. 1 2 3 BirdLife International, Scotocerca inquieta, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2018, wersja 2025-2 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  5. 1 2 3 4 5 6 P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Scotocercinae Fregin, Haase, Olsson & Alström, 2012 - skotniczki (wersja: 2024-06-23). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-13].
  6. 1 2 3 J.H. Boyd III: Cettiidae: Cettid Warblers. [w:] Taxonomy in Flux: Version 3.50 [on-line]. John Boyd's Home Page. [dostęp 2026-06-13]. (ang.).
  7. 1 2 3 P. Ryan, R. Dean, S. Madge, D. Pearson: Family Cisticolidae (Cisticolas & allies). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie (red.): Handbook of the Birds of the World. Cz. 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2006, s. 465. ISBN 84-96553-06-X. (ang.).
  8. ↑ S. Fregin, M. Haase, U. Olsson, P. Alström. New insights into family relationships within the avian superfamily Sylvioidea (Passeriformes) based on seven molecular markers. „BMC Evolutionary Biology”. 12, s. 157, 2012. DOI: 10.1186/1471-2148-12-157. (ang.).
  9. 1 2 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-13] (ang.).

Linki zewnętrzne