Skurdo

Skurdo, Skardo – książę Jaćwingów, panujący w drugiej połowie XIII wieku[1].

Ostatni książę Jaćwingów, który najdłużej opierał się krzyżakom. Według Kroniki Piotra z Dusburga, po poddaniu się Skomanda, w 1283 roku jaćwieski możny Jedetus wraz z 1500 ludźmi przybył do krzyżaków i nawrócił się wraz z nimi na chrześcijaństwo. Skurdo, który wówczas dowodził drugą połową Jaćwingów, ze swoimi ludźmi przekroczył Niemen i udał się na Litwę[2]. Liczbę Jaćwingów, którzy zbiegli na Litwę, szacuje się na około 1500-2000 osób; po tym wydarzeniu krzyżacki podbój Sudowii się zakończył, a w regionie pozostało niewielu rdzennych Jaćwingów[3].

Według Eduarda Heinela[4] i Teodora Narbutta[5] miał zabić brata Friedricha von Holle, dowódcę oddziału krzyżackiego pustoszącego Jaćwież. Kronika Piotra z Dusburga podaje, że von Holle zginął z ręki Jaćwingów, jednak nie precyzuje, kto konkretnie go zabił[2].

Bohater utworu Kierszawcy z Sudawii r. 1284 za Witenesa, wchodzącego w skład Śpiewek o dawnych Litwinach do roku 1434 autorstwa Jana Czeczota[6].

Przypisy

  1. ↑ jotvingiai - MLE [online], www.mle.lt [dostęp 2025-11-01].
  2. 1 2 Piotr z Dusburga, 218. O śmierci Fryderyka Holle i trzydziestu mężów 219. O nawróceniu pewnego męża szlachetnego rodu oraz tysiąca pięciuset Sudowów i o wyludnieniu ich ziemi [online], s. 162-163.
  3. ↑ Skurda [online], www.vle.lt [dostęp 2025-11-01] (lit.).
  4. ↑ Heinel, Geschichte des Preussischen Staates und Volkes, 1835 [dostęp 2025-11-01] (niem.).
  5. ↑ Pawet: DZIEJE STAROŻYTNE NARODU LITEWSKIEGO. Tom czwarty [online], pawet.net [dostęp 2025-11-01].
  6. ↑ Jan Czeczot, Śpiewki o dawnych Litwinach do roku 1434, wyd. 1, Wilno, s. 64-66.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.