Sledi za soboj

Sledi za soboj (ros. Следи за собой) – utwór autorstwa radzieckiego zespołu Kino z 1986 roku. Początkowo miał znaleźć się na albumie Zwiezda po imieni Sołnce, ostatecznie jednak został wydany na Czornym albomie. Oficjalna premiera utworu miała miejsce w czerwcu 1987 roku na V Festiwalu Leningradzkiego Rock Klubu.

Utwór Sledi za soboj został po raz pierwszy odegrany 25 grudnia 1986 roku w jednym z radzieckich klubów muzycznych, gdzie świętowano urodziny lidera Alisy Konstantina Kinczewa. Oficjalna premiera odbyła się podczas V Festiwalu Leningradzkiego Rock Klubu, który miał miejsce w czerwcu 1987 roku. Chociaż utwór nie był jeszcze wydany, to docierał na szczyty krajowych list przebojów w notowaniach z lat 1988–1989^[1].

Docelowo utwór miał znaleźć się na albumie o nazwie Zwiezda po imieni Sołnce, w związku z czym piosenkę nagrywano w profesjonalnych studiach; plany te nie doszły jednak do skutku z powodu niewystarczającego miejsca na płycie. Zamierzano także wydać Sledi za soboj jako singel (za czym był muzyk Kina Gieorgij Gurjanow), jednak jego koncepcja nie była wówczas znana w Związku Radzieckim. Ostatecznie utwór zamieszczono na ósmej i zarazem ostatniej pozycji Czornego albomu, który został wydany już po śmierci Wiktora Coja. Ze względu na pozycję opinia publiczna uznała Sledi za soboj za piosenkę pożegnalną^[1].

W 2020 roku nakładem wytwórni Maschina Records został wydany album kompilacyjny o nazwie Lubow´ – eto nie szutka (ros. Любовь – это не шутка). Kolekcjonerska wersja na płyty winylowe zawierała najwcześniejsze wersje utworu Sledi za soboj^[2]. Piosenka ta została także umieszczona na wydanym dwa lata później albumie 12 22^[3].

Utwór został wykorzystany w ścieżce dźwiękowej filmu Poslednij gieroj reżyserii Aleksieja Uczitiela^[4].

W 2000 roku cover w wykonaniu Korola i Szuta został umieszczony w poświęconym Wiktorowi Cojowi tribute albumie o nazwie KINOproby. Ich wersja została pozytywnie oceniona przez Michaiła Kozyriewa^[5].