Solomon II

Solomon II

Król Imeretii
Okres	od 1789 do 1790
Poprzednik	Dawid II
Następca	Dawid II
Okres	od 1790 do marca 1810
Poprzednik	Dawid II
Następca	Królestwo Imeretii zostało wcielone do Rosji
Dane biograficzne
Dynastia	Bagratydzi
Data urodzenia	1773
Data i miejsce śmierci	7 lutego 1815 Trabzon
Przyczyna śmierci	Infekcja klatki piersiowej
Miejsce spoczynku	Monastyr Gelati
Ojciec	Arczil
Matka	Helena Batoniszwili
Rodzeństwo	Barbara, Maja[1]
Małżeństwo	Mariam Dadiani

Solomon II (urodzony jako Dawid; gruz. სოლომონ II solomon II; ur. 1773^[1], zm. 7 lutego 1815 w Trabzonie) – król Imeretii w latach 1789–1810.

Po śmierci króla Imeretii, Solomona I, w 1784, władzę przejął Dawid II (król Imeretii). Herakliusz II, król Kartlii i Kachetii, poprosił go, by jego wnuk, również Dawid, po ukończeniu pełnoletności w 1789, sam został królem Imeretii^[2]. Wtedy, Dawid II został pokonany i uciekł do Ejaletu Çıldır^[3]. Dawid, teraz znany jako Solomon II, wraz z Herakliuszem uzgodnił pakt o współpracy. W tym samym roku rada Herakliusza II zagłosowała za zjednoczeniem Królestwa Kartlii i Kachetii z Królestwem Imeretii, do czego jednak nie doszło^[4]. W 1790 Dawid, wraz z tureckim wojskiem^[5], walczył z królem o władzę. Usunął on Solomona, samemu ogłaszając się królem. Solomon, po porwaniu żony i syna Dawida, wymógł na nim posłuszeństwo^[3]. Zgodził się również na otrzymanie tytułu księcia koronnego^[6]. W 1795 Solomon, wraz z Herakliuszem, po otrzymaniu ultimatum od Agha Mohammada Chana Kadżara, zaatakowali Iran. W trakcie tej wojny spalono Tbilisi^[7]. W 1804 Pawieł Cycyanow wysłał do Imeretii rosyjską armię. 25 kwietnia Cycyanow nalegał, by Solomon przestrzegał rozkazów wydawanych przez Rosjan. Imeretia była wtedy otoczona przez rosyjskich wasali^[8]. Solomon reagował na tę sytuację, wysyłając skargi do Imperium Osmańskiego, paktując z Chanatem Gandży, atakując Megrelię, mordując wysłanników rodu Dadiani czy żądając 120 tysięcy rubli, które miał być mu winien Herakliusz II. Nalegał, by żadne rosyjskie siły nie weszły do Kutaisi^[9]. Kilka lat później Rosjanie oskarżyli go o paktowanie z Turcją, Iranem i Dagestanem. W lutym 1809 zaproponował chanowi Erywaniu, Hosseinowi Sardarowi, przejęcie Tbilisi i zjednoczenie Gruzji^[10]. W styczniu 1810 Aleksandr Tormasow zmusił imeretyńską szlachtę do złożenia przysięgi wierności wobec cara i dał Solomonowi trzy dni na poddanie się. W marcu Rosjanie usunęli Solomona z tronu. 18 marca został on schwytany w wąwozie Chani i przewieziony do Tbilisi, gdzie został uwięziony. Miesiąc później, w przebraniu służącego, król uciekł w stronę Achalciche. Po tej ucieczce krewnych Solomona uwięziono w Kutaisi. Na wygnaniu król próbował przekonać do siebie różnych wrogów Rosji^[11]. Solomon II zmarł 7 lutego 1815 w Trabzonie. Początkowo pochowano go w kościele św. Grzegorza, ale w 1990 przeniesiono go do monastyru Gelati^[12].

• Donald Rayfield: Edge of Empires. A History of Georgia. Reaktion Books, 2012. ISBN 978-1-78023-030-6.