Sonia Lewin
 Sonia Lewin (1927) | |||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data śmierci | |||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||
Sonia Lewin-Szmukler (ur. 1910, zm. 1987) – polsko-żydowska lekkoatletka.
Życiorys
Urodziła się w 1910[1]. Pochodziła z kupieckiej rodziny żydowskiej z Suwałk. Wraz z rodzicami przeprowadziła się do Wilna, gdzie ukończyła Gimnazjum Humanistyczne Stowarzyszenia Rozpowszechniania Wiedzy.
Około 1925 trafiła do wileńskiego klubu ŻTGS Makkabi, gdzie zaczęła uprawiać gimnastykę i lekkoatletykę oraz gry sportowe. W 1927 zadebiutowała w lekkoatletycznych mistrzostwach Wilna. Uprawiała wówczas rzut oszczepem i pchnięcie kulą (w drugiej z tych dyscyplin mając 16 lat przekroczyła 9 m)[2]. Dwukrotnie ustanawiała rekordy Polski w pchnięciu kulą (11.07 w 1929 i 11.46 w 1930)[1]. Była mistrzynią kraju w tej konkurencji (1930). Dwa razy reprezentowała Polskę w meczach międzypaństwowych.
W 1935 wyjechała na stałe do Palestyny i do 1936 reprezentowała klub Hapoel Tel Awiw. Czwarta w finale Światowych Igrzysk Kobiet w Pradze (1930) z wynikiem 11.41. Dwukrotna wicemistrzyni Międzynarodowych Igrzysk Żydowskich (Tel Awiw-Jafa 1935). Rekord życiowy w pchnięciu kulą - 12.21 ustanowiła w 1937. Nie był pobity w Izraelu przez następne 22 lata. Startowała do końca lat czterdziestych, zdobywając swój ostatni medal (srebrny) w 1948.
Syn Szymon odziedziczył po rodzicach talent sportowy. Był znakomitym koszykarzem, olimpijczykiem, a później także trenerem. Wnuk Szmuklerów – Amir, był piłkarzem[3].
Odznaczenie
- Brązowy Krzyż Zasługi (19 marca 1931)[4]
Przypisy
- 1 2 Historia 2019 ↓, s. 292.
- ↑ Thorwald Norling. Sezon kobiecy lekkiej atletyki. „Stadjon”. Nr 48, s. 9, 29 listopada 1927.
- ↑ Waldemar Wołkanowski, Kobiety sportsmenki w przedwojennym Wilnie | Wilnoteka [online], www.wilnoteka.lt [dostęp 2018-03-20] (pol.).
- ↑ M.P. z 1931 r. Nr 64, poz. 106 (ISAP) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Bibliografia
- Henryk Kurzyński, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha, Tadeusz Wołejko: Historia polskiej kobiecej lekkoatletyki w okresie międzywojennym. 2008 (2019), s. 307. [dostęp 2024-10-28].
