Sonja Nef

Sonja Nef
Data i miejsce urodzenia

19 kwietnia 1972
Heiden

Klub

SC Grub-Eggersriet

Wzrost

164 cm

Debiut w PŚ

20.03 1993, Vemdalen
(22. miejsce – gigant)

Pierwsze punkty w PŚ

20.03 1993, Vemdalen
(22. miejsce – gigant)

Pierwsze podium w PŚ

6.01 1996, Maribor (2. miejsce – gigant)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwajcaria
Igrzyska olimpijskie
brązSalt Lake City 2002narciarstwo alpejskie
(slalom gigant)
Mistrzostwa świata
złotoSt. Anton 2001slalom gigant
Puchar Świata
3. miejsce
2001/2002
Puchar Świata (Slalom)
2. miejsce
2000/2001
Puchar Świata (Gigant)
Mała Kryształowa Kula
2000/2001
Mała Kryształowa Kula
2001/2002
2. miejsce
1999/2000
Strona internetowa

Sonja Nef (ur. 19 kwietnia 1972 w Heiden) – szwajcarska narciarka alpejska, brązowa medalistka olimpijska, mistrzyni świata oraz dwukrotna zdobywczyni Małej Kryształowej Kuli Pucharu Świata.

Kariera

W zawodach Pucharu Świata Sonja Nef zadebiutowała 20 marca 1993 roku w Vemdalen, zajmując 22. miejsce w gigancie. Tym samym już w swoim debiucie zdobyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwsze miejsce na podium wywalczyła 6 stycznia 1996 roku w Mariborze, gdzie była druga w gigancie. W zawodach tych rozdzieliła na podium dwie Niemki: Katję Seizinger i Martinę Ertl. W kolejnych latach wielokrotnie stawała na podium, odnosząc przy tym piętnaście zwycięstw. Dwukrotnie triumfowała w slalomie: 26 stycznia 1996 roku w Sestriere i 10 marca 2001 roku w Åre. Ponadto trzynaście razy była najlepsza w gigancie: 31 października 1999 roku w Tignes, 17 lutego w Åre, 11 marca w Sestriere, 16 listopada w Park City, 19 grudnia w Sestriere, 30 grudnia 2000 roku w Semmering, 6 stycznia w Mariborze, 21 stycznia w Cortina d’Ampezzo, 11 marca w Åre, 16 grudnia 2001 roku w Val d’Isère, 4 stycznia 2002 roku w Mariborze, 9 marca 2002 roku we Flachau oraz 4 stycznia 2003 roku w Bormio. Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów tego cyklu znalazła się 29 listopada 2003 roku w Park City, zajmując drugie miejsce w slalomie.

Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 2001/2002, który ukończyła na trzeciej pozycji, ulegając tylko Austriaczkom: Michaeli Dorfmeister i Renate Götschl. Szwajcarka dwukrotnie zwyciężała w klasyfikacji końcowej giganta, zdobywając Małą Kryształową Kulę w sezonach 2000/2001 i 2001/2002. W tej samej konkurencji była druga w sezonie 1999/2000, a w sezonie 2000/2001 drugie miejsce zajęła także w klasyfikacji slalomu. Najwięcej punktów, 1060, zgromadziła w sezonie 2000/2001, jednak w klasyfikacji generalnej była wtedy czwarta.

W lutym 1996 roku wystartowała w gigancie i slalomie na mistrzostwach świata w Sierra Nevada, jednak obu konkurencji nie ukończyła. Wystąpiła także na pięciu kolejnych edycjach tej imprezy, największy sukces osiągając podczas mistrzostw świata w St. Anton w 2001 roku, gdzie zwyciężyła w gigancie. Wyprzedziła tam Włoszkę Karen Putzer o 1,10 sekundy oraz Szwedkę Anję Pärson o 1,51 sekundy. Na tych samych mistrzostwach zajęła także siódme miejsce w slalomie. Była też między innymi szósta w slalomie i ósma w gigancie na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Sankt Moritz oraz ósma w gigancie podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku.

Brała również udział w rozgrywanych w 1998 roku igrzyskach olimpijskich w Nagano, jednak udział w obu konkurencjach technicznych zakończyła w pierwszych przejazdach. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk olimpijskich w Salt Lake City Nef zdobyła brązowy medal w gigancie. Po pierwszym przejeździe zajmowała szóste miejsce, tracąc do prowadzącej Janicy Kostelić z Chorwacji 0,94 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała trzeci wynik, co dało jej trzeci łączny czas i miejsce na najniższym stopniu podium. Ostatecznie straciła 1,66 sekundy do Kostelić i 0,34 sekundy do drugiej na mecie Pärson. Dwa dni wcześniej wystartowała także w slalomie, w którym po pierwszym przejeździe była szósta. W drugim przejeździe Szwajcarka wypadła z trasy i ostatecznie nie była klasyfikowana.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Szwajcarii, w tym siedem złotych: w slalomie w latach 2000, 2001 i 2004 oraz gigancie w latach 1993, 2000, 2001 i 2002. W 2001 roku została wybrana sportsmenką roku w Szwajcarii[1]. W lutym 2006 roku ogłosiła zakończenie kariery. Przyczyną tej decyzji były kłopoty z biodrem oraz przewlekła kontuzja kolana[2].

W 2011 roku wyszła za mąż za Hansa Flatschera, z którym ma trójkę dzieci[3].

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF1 19 lutego 1998 Japonia Nagano Slalom 1:32,40 - Niemcy Hilde Gerg
DNF1 20 lutego 1998 Japonia Nagano Gigant 2:50,59 - Włochy Deborah Compagnoni
DNF2 20 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Slalom 1:46,10 - Chorwacja Janica Kostelić
3. 22 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Gigant 2:30,01 +1,66 Chorwacja Janica Kostelić

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
DNF2 22 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Gigant 2:10,74 - Włochy Deborah Compagnoni
DNF1 24 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Slalom 1:31,46 - Szwecja Pernilla Wiberg
DNF1 5 lutego 1997 Włochy Sestriere Slalom 1:43,88 - Włochy Deborah Compagnoni
8. 9 lutego 1997 Włochy Sestriere Gigant 2:39,19 +2,45 Włochy Deborah Compagnoni
11. 11 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Gigant 2:08,54 +1,79 Austria Alexandra Meissnitzer
DNF2 13 lutego 1999 Stany Zjednoczone Vail Slalom 1:33,97 - Australia Zali Steggall
7. 7 lutego 2001 Austria St. Anton Slalom 1:32,95 +2,24 Szwecja Anja Pärson
1. 9 lutego 2001 Austria St. Anton Gigant 2:19,01 - -
8. 13 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Gigant 2:30,97 +2,31 Szwecja Anja Pärson
6. 15 lutego 2003 Szwajcaria Sankt Moritz Slalom 1:39,55 +1,51 Chorwacja Janica Kostelić
DNF2 8 lutego 2005 Włochy Bormio Gigant 2:13,63 - Szwecja Anja Pärson
DNF1 11 lutego 2005 Włochy Bormio Slalom 1:47,98 - Chorwacja Janica Kostelić

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata

  1. Włochy Sestriere – 26 stycznia 1996 (slalom)
  2. Francja Tignes – 31 października 1999 (gigant)
  3. Szwecja Åre – 17 lutego 2000 (gigant)
  4. Włochy Sestriere – 11 marca 2000 (gigant)
  5. Stany Zjednoczone Park City – 16 listopada 2000 (gigant)
  6. Włochy Sestriere – 19 grudnia 2000 (gigant)
  7. Austria Semmering – 30 grudnia 2000 (gigant)
  8. Słowenia Maribor – 6 stycznia 2001 (gigant)
  9. Włochy Cortina d’Ampezzo – 21 stycznia 2001 (gigant)
  10. Szwecja Åre – 10 marca 2001 (slalom)
  11. Szwecja Åre – 11 marca 2001 (gigant)
  12. Francja Val d’Isère – 16 grudnia 2001 (gigant)
  13. Słowenia Maribor – 4 stycznia 2002 (gigant)
  14. Austria Flachau – 9 marca 2002 (gigant)
  15. Włochy Bormio – 4 stycznia 2003 (gigant)

15 zwycięstw (13 gigantów i 2 slalomy)

Pozostałe miejsca na podium

  1. Słowenia Maribor – 6 stycznia 1996 (gigant) – 2. miejsce
  2. Włochy Cortina d’Ampezzo – 26 stycznia 1997 (gigant) – 3. miejsce
  3. Szwecja Åre – 28 stycznia 1998 (gigant) – 2. miejsce
  4. Słowenia Maribor – 2 stycznia 1999 (gigant) – 2. miejsce
  5. Szwecja Åre – 24 lutego 1999 (gigant) – 3. miejsce
  6. Słowenia Maribor – 5 stycznia 2000 (gigant) – 2. miejsce
  7. Włochy Sestriere – 9 grudnia 2000 (gigant) – 3. miejsce
  8. Austria Semmering – 28 grudnia 2000 (slalom) – 2. miejsce
  9. Niemcy Ofterschwang – 26 stycznia 2001 (slalom) – 3. miejsce
  10. Austria Sölden – 27 października 2001 (gigant) – 2. miejsce
  11. Stany Zjednoczone Copper Mountain – 21 listopada 2001 (gigant) – 3. miejsce
  12. Włochy Sestriere – 9 grudnia 2001 (slalom) – 3. miejsce
  13. Słowenia Maribor – 6 stycznia 2002 (slalom) – 3. miejsce
  14. Austria Saalbach-Hinterglemm – 13 stycznia 2002 (slalom) – 2. miejsce
  15. Szwecja Åre – 31 stycznia 2002 (gigant) – 3. miejsce
  16. Francja Val d’Isère – 12 grudnia 2002 (gigant) – 2. miejsce
  17. Stany Zjednoczone Park City – 29 listopada 2003 (slalom) – 2. miejsce

Bibliografia

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.