Sphenomorphini

Sphenomorphini
Welch, 1982[1]
Ilustracja
Sphenomorphus cyanolaemus
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Rząd

łuskonośne

Infrarząd

Scincomorpha

Rodzina

scynkowate

Podrodzina

Lygosominae

Plemię

Sphenomorphini

Typ nomenklatoryczny

Sphenomorphus Fitzinger, 1843

Synonimy
  • Rhodonidae[a] Gray, 1839[2]
  • Ablephari[b] Fitzinger, 1843[3]
  • Ophiopses[c] Fitzinger 1843[3]
  • Tropidophorina[d] Gray 1845[4]
  • Sphenomorphidae – Hedges & Conn, 2012[5]
  • Sphenomorphinae – Hitchmough, Patterson & Chapple, 2016[6]
Rodzaje

43 rodzaje – zobacz opis w tekście

Sphenomorphini – plemię jaszczurek z podrodziny Lygosominae w obrębie rodziny scynkowatych (Scincidae).

Zasięg występowania

Plemię obejmuje gatunki występujące w południowej i południowo-wschodniej Azji, Australazji i Ameryce Północnej[7][8].

Podział systematyczny

Do plemienia należą następujące rodzaje[7]:

  • Alpinoscincus Slavenko, Tamar, Tallowin, Kraus, Allison, Carranza & Meiri, 2021
  • Anomalopus Duméril, 1851
  • Calorodius Torkkola, Worthington Wilmer, Hutchinson, Couper & Oliver, 2022 – jedynym przedstawicielem jest Calorodius thorntonensis (Greer, 1983)
  • Calyptotis De Vis, 1886
  • Coeranoscincus Wells & Wellington, 1985
  • Coggeria Couper, Covacevich, Masterson & Shea, 1996 – jedynym przedstawicielem jest Coggeria naufragus Couper, Covacevich, Masterson & Shea, 1996
  • Concinnia Wells & Wellington, 1984
  • Ctenotus Storr, 1964
  • Eremiascincus Greer, 1979
  • Eulamprus Fitzinger, 1843
  • Fojia Greer & Simon, 1982 – jedynym przedstawicielem jest Fojia bumui Greer & Simon, 1982
  • Glaphyromorphus Wells & Wellington, 1984
  • Gnypetoscincus Wells & Wellington, 1984 – jedynym przedstawicielem jest Gnypetoscincus queenslandiae (De Vis, 1890)
  • Hemiergis Wagler, 1830
  • Insulasaurus Taylor, 1925
  • Isopachys Lönnberg, 1916
  • Kaestlea Eremchenko & Das, 2004
  • Larutia Böhme, 1981
  • Leptoseps Greer, 1997
  • Lerista Bell, 1833
  • Lipinia Gray, 1845
  • Lobulia Greer, 1974
  • Nangura Couper, Covacevich & James, 1993 – jedynym przedstawicielem jest Nangura spinosa Couper, Covacevich & James, 1993
  • Neopalaia Deshmukh, 2024 – jedynym przedstawicielem jest Neopalaia pulchra (Boulenger, 1903)
  • Notoscincus Fuhn, 1969
  • Nubeoscincus Slavenko, Tamar, Tallowin, Kraus, Allison, Carranza & Meiri, 2021
  • Ophioscincus Peters, 1873
  • Ornithuroscincus Slavenko, Tamar, Tallowin, Kraus, Allison, Carranza & Meiri, 2021
  • Otosaurus Gray, 1845 – jedynym przedstawicielem jest Otosaurus cumingii Gray, 1845
  • Papuascincus Allison & Greer, 1986
  • Parvoscincus Ferner, Brown & Greer, 1997
  • Pinoyscincus Linkem, Diesmos & Brown, 2011
  • Praeteropus Hutchinson, Couper, Amey & Wilmer, 2021
  • Prasinohaema Greer, 1974
  • Protoblepharus Mirza, Bragin, Bhosale, Gowande, Patel & Poyarkov, 2022
  • Saiphos Gray, 1831 – jedynym przedstawicielem jest Saiphos equalis (Gray, 1825)
  • Scincella Mittleman, 1950
  • Silvascincus Skinner, Hutchinson & Lee, 2013
  • Sphenomorphus Fitzinger, 1843
  • Suppressascincus Wells & Wellington, 1988 – jedynym przedstawicielem jest Suppressascincus pluto (Ingram, 1977)
  • Tropidophorus Duméril & Bibron, 1839
  • Tumbunascincus Skinner, Hutchinson & Lee, 2013 – jedynym przedstawicielem jest Tumbunascincus luteilateralis (Covacevich & McDonald, 1980)
  • Tytthoscincus Linkem, Diesmos & Brown, 2011

Uwagi

  1. ↑ Typ nomenklatoryczny: Rhodona Gray, 1839; nomen oblitum.
  2. ↑ Typ nomenklatoryczny: Ablepharus Fitzinger, 1824; nomen oblitum.
  3. ↑ Typ nomenklatoryczny: Ophiopsis Fitzinger, 1843 (= Lerista Bell, 1833); nomen oblitum.
  4. ↑ Typ nomenklatoryczny: Tropidophorus Duméril & Bibron, 1839; nomen oblitum.

Przypisy

  1. ↑ K.R.G. Welch. Herpetology of the Old World 2. Preliminary comments on the classification of skinks (family Scincidae) with specific reference to those genera found in Africa, Europe and southwest Asia. „Herptile”. 7 (4), s. 26, 1982. (ang.).
  2. ↑ J.E. Gray. Catalogue of the slender-tongued saurians, with descriptions of many new genera and species. „Annals of natural history”. 2 (11), s. 335, 1839. (ang.).
  3. 1 2 L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 23. (łac.).
  4. ↑ J.E. Gray: Catalogue of the Specimens of lizards in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1845, s. 100. (ang.).
  5. ↑ S.B. Hedges & C.E. Conn. A new skink fauna from Caribbean islands (Squamata, Mabuyidae, Mabuyinae). „Zootaxa”. 3288 (1), s. 28, 2012. DOI: 10.11646/zootaxa.3288.1.1. (ang.).
  6. ↑ R.A. Hitchmough, G.B. Patterson & D.G. Chapple: Putting a name to diversity: taxonomy of the New Zealand lizard fauna. W: D.G. Chapple (red.): New Zealand Lizards. Cham: Springer, 2016, s. 94. ISBN 978-3-319-41672-4. (ang.).
  7. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Higher taxa: Sphenomorphini. The Reptile Database. [dostęp 2025-07-28]. (ang.).
  8. ↑ R. Midtgaard: Family Scincidae. RepFocus. [dostęp 2024-01-15]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.