Stanisław Bodaszewski
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
5 września 1900 |
| Data śmierci |
1 listopada 1978 |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1 października 1950 |
| Prodziekan | |
| Wydział |
Mechaniczny Politechniki Śląskiej |
| Okres spraw. |
1962–1964 |
| Odznaczenia | |
   | |
Stanisław Bodaszewski (ur. 5 września 1900 w Wiedniu, zm. 1 listopada 1978)[1] – polski inżynier, konstruktor, profesor nadzwyczajny Politechniki Śląskiej.
Życiorys
Syn Łukasza[2]. W 1917 r. ukończył szkołę średnią we Lwowie. W latach 1918–1921 służył w Wojsku Polskim. Ukończył w 1926 r. studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej, dyplom otrzymał w roku 1930. W czasie studiów był młodszym asystentem w Katedrze Matematyki. Od 1927 r. pracował jako konstruktor na PKP we Lwowie, a następnie w Toruniu. W 1939 r. powrócił do Lwowa i pracował w Biurze Budowy i Remontów Zarządu Miejskiego. W 1944 r. został zatrudniony u prof. Włodzimierza Burzyńskiego w oddziale mechanicznym Państwowych Technicznych Kursów Zawodowych we Lwowie[3].
Po repatriacji do kraju w roku akademickim 1945/46 podjął pracę w Politechnice Śląskiej w Gliwicach jako adiunkt Katedry Mechaniki Technicznej na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym (później Mechanicznym) oraz w Politechnice Wrocławskiej na stanowisku zastępcy profesora (pracę na PWr zakończył w sierpniu 1952 r.). W 1950 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. O niesymetrycznym stanie napięcia i o jego roli w ocenie wytężenia metali ciągliwych[4]. Objął kierownictwo Katedry Mechaniki Technicznej. Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Mechanicznego (1962[5]–1964).
Wykładał mechanikę I, hydromechanikę i hydraulikę. Jego zainteresowania naukowe dotyczyły przede wszystkim teorii wytrzymałości materiałów w nietypowych stanach obciążeń i hipotez wytężeniowych. Był promotorem prac doktorskich, m.in. Walerego Szuścika (1962), Antoniego Jakubowicza (1962), Jerzego Pakleza (1963) i Adama Kwaśnickiego (1966).
Z dniem 1 października 1970 r. przeszedł na emeryturę.
Zmarł w 1978 r., pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor C4-1-25)[1].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970)[6]
- Złoty Krzyż Zasługi (1955)[2]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[7]
- Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej wraz z Dyplomem Uznania (1970)[8][6]
Nagrody
- Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna II stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, organizacji procesu dydaktycznego lub prace związane z kształceniem młodej kadry naukowej (1970)[6]
Przypisy
- 1 2 Cmentarze komunalne w Gliwicach [online], gliwice.grobonet.com [dostęp 2026-07-22].
- 1 2 M.P. z 1955 r. Nr 117, poz. 1543 (ISAP) „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie szkolnictwa wyższego”.
- ↑ Stanisław Bodaszewski | Instytut Materiałoznawstwa i Mechaniki Technicznej [online] [dostęp 2026-07-22].
- ↑ Program Politechniki Śląskiej na rok akademicki 1950/51. Gliwice: Politechnika Śląska, 1951, s. 158. [dostęp 2026-07-22].
- ↑ Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1962/63 i 1963/64. Gliwice: Politechnika Śląska, 1963, s. 436. [dostęp 2026-07-22].
- 1 2 3 Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970-1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 5–6, 412. [dostęp 2026-07-22].
- ↑ M.P. z 1955 r. Nr 101, poz. 1400 (ISAP) Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.
- ↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1970–1971. Gliwice: Politechnika Śląska, 1971, s. 412. [dostęp 2026-07-22].