Stanisław Prek
| kapitan | |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne |
Armia Księstwa Warszawskiego, |
| Stanowiska |
adiutant polowy generała brygady |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Stanisław Roman Prek herbu własnego (ur. 24 sierpnia 1794, zm. 31 maja 1869 w Pantalowicach) – polski oficer, uczestnik powstania listopadowego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Stanisław Roman Prek urodził się 24 sierpnia 1794[1]. Był synem Tadeusza (1778-1833) i Amalii z domu Bukowskiej[1]. Był bratem Michała Antoniego (1792-), Izabelę Pelagię (1797-), Franciszka Ksawerego Aleksandra (1801-1863, pamiętnikarz), Ludwikę (1811-).[1].
W szeregach Armii Księstwa Warszawskiego brał udział w kampanii napoleońskiej 1812. Potem był oficerem Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, pełniąc funkcję adiutanta polowego przy generale brygady Janie Krukowieckim[2]. Rozkazem księcia Konstantego z dnia 4 maja/16 czerwca 1816 otrzymał żądaną dymisję dla interesów familijnych[2]. Na początku 1831 wyjechał z domu w Nozdrzcu i przystąpił do powstania listopadowego[3]. Był wtedy oficerem w stopniu kapitana w randze adiutanta polowego[4].
Był właścicielem dóbr[5]. Był sygnatariuszem listu właścicieli ziemskich do cesarza z 18 marca 1848 wyrażającego wolę zniesienia pańszczyzny[6]. Jego żona, Karolina Prek, z domu Rucka, była właścicielką dóbr tabularnych Zagórze (lata 50.)[7] (według stanu z 1868 tymi dobrami władali już jej spadkobiercy[8.1]). Ponadto posiadała dobra Pantalowice; w latach 50. i 60 wraz z Zofią Szumanczowską[7][8.2], a według stanu z 1870 jako samodzielna właścicielka[9]. Po niej dobra objął syn Stefan Prek: w Pantalowicach[10] i w Zagórzu[11].
Ich synem był Stefan Prek[1], a wnukiem Lucjan Borek-Prek (ur. 1872)[1]. Zmarł 31 maja 1869 w Pantalowicach[5]. Jego pogrzeb odbył się tamże 3 czerwca 1869.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari (za wojnę 1831)[4]
- Legia Honorowa – Cesarstwo Francuskie
- Medal Świętej Heleny – Cesarstwo Francuskie
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Stanisław Roman Prek. geni.com. [dostęp 2021-09-04].
- 1 2 Rozkaz dzienny do woyska polskiego w kwaterze główney w Warszawie dnia 4 maja/16 czerwca 1816 / (podpisano) naczelny wódz Konstanty W. X. R., zgodno z oryginałem generał, szef sztabu głównego Toliński. Warszawa: 1916, s. 1.
- ↑ Ksawery Prek: (Relacja). W: Mieczysław Gębarowicz: Wizerunki znakomitych ludzi w Polszcze. Lwów: 1928, s. 27-28.
- 1 2 Stanisław Tarnowski: Xsięga pamiątkowa w 50-letnią rocznicę powstania roku 1830 zawierająca spis imienny dowódzców i sztabs-oficerów, tudzież oficerów, podoficerów i żołnierzy Armii Polskiej w tymż roku Krzyżem Wojskowym „Virtuti Militari” ozdobionych. Lwów: 1881, s. 57.
- 1 2 Stanisław Prek. „Kurier Warszawski”. Nr 120, s. 6, 5 czerwca 1869.
- ↑ Przystąpili do adresu z dnia 18 marca r.b.. „Dziennik Narodowy”. Nr 11, s. 46, 5 kwietnia 1848.
- 1 2 Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 253.
- Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w Królestwie Galicyi i Lodomeryi wraz z Wielkiem Księstwem Krakowskiem. Lwów: 1868.
- ↑ Wykaz. „Gazeta Lwowska”. Nr 125, s. 764, 2 czerwca 1870.
- ↑ Konrad Orzechowski: Przewodnik statystyczno topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeższych skazówek urzędowych. Kraków: 1872, s. 59.
- ↑ Jan Bigo: Najnowszy skorowidz wszystkich miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi, Wielk. Księstwie Krakowskiem i Księs. Bukowińskiem z uwzględnieniem wszystkich dotąd zaszłych zmian terytoryalnych kraju. Złoczów: 1886, s. 223.