Starostowie sanoccy

Starostowie sanoccy od czasu rozbiorów pod koniec XVIII wieku pełniący urzędy na ziemi sanockiej. W artykule wypisano osoby ze wszystkich wspomnianych kategorii jednostek administracyjnych, w celu dostarczenia pełnej informacji historycznej w jednym miejscu.

Lista starostów sanockich rozpoczyna się od 1352 r., gdy istniał oddzielny starosta ziemi sanockiej.

Epitafium starosty sanockiego Sebastiana Lubomirskiego z kościoła pw. św. Michała (1558) w Sanoku
Zwierzchnicy cyrkułu (obwodu) sanockiego
Urząd określany jako Sanoker Kreisamt, stanowisko jako Kreishauptmann
Urząd określany jako Sanoker Kreisbehörde, stanowisko jako Kreisvorsteher
Naczelnicy okręgu sanockiego w ramach cyrkułu sanockiego
Urząd określany jako Bezirk, stanowisko jako Bezirksvorsteher
Starostowie powiatu sanockiego

II Rzeczpospolita (1918-1939)

Starostowie w czasie istnienia powiatu sanockiego II Rzeczypospolitej.

Wicestarostowie
  • dr Albert Schaar (23 września 1939 – 1 czerwca 1942)[90]
  • dr Class (do 5 stycznia 1943)
  • dr Johann Anton Hoffstetler (od 5 stycznia do końca okupacji w 1944)[91]

Polska Ludowa (1944-1989)

III Rzeczpospolita

Starostowie po reformie samorządowej z 1998
  • Edward Olejko (1998-2002)
  • Bogdan Struś (2002-2006)
  • Wacław Krawczyk (2006-2010)
  • Sebastian Niżnik (2010-2014)
  • Roman Konieczny (2014-2018)
  • Stanisław Chęć (2018-2024)
  • Robert Pieszczoch (2024-)
Wicestarostowie po reformie samorządowej z 1998

Zobacz też

Uwagi

Przypisy

  1. ↑ Wiadomości kraiowe. „Gazeta Lwowska”. Nr 7, s. 1, 25 stycznia 1814.
  2. ↑ Beförderungen, Versetzungen, Pensionirungen, Auszeichnungen. „Österreichisches Bürgerblatt für Verstand, Herz und gute Laune”. Nr 11, s. 2, 6 lutego 1826. (niem.).
  3. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1832. Lwów: 1832, s. 30.
  4. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1833. Lwów: 1833, s. 50.
  5. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1834. Lwów: 1834, s. 44.
  6. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1835. Lwów: 1835, s. 40.
  7. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1836. Lwów: 1836, s. 42.
  8. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1837. Lwów: 1837, s. 41.
  9. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1838. Lwów: 1838, s. 43.
  10. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1839. Lwów: 1839, s. 46.
  11. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1840. Lwów: 1840, s. 46.
  12. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1841. Lwów: 1841, s. 47.
  13. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1843. Lwów: 1843, s. 54.
  14. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1844. Lwów: 1844, s. 61.
  15. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1845. Lwów: 1845, s. 54.
  16. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1846. Lwów: 1846, s. 52.
  17. ↑ Stadtleben und Nationalität. 2006.; „Ostermann, kk Gubernial – Secretär in Galizien, zum Kreishauptmanne in Sanok”, [w:] Zeitschrift für österreichische Rechtsgelehrsamkeit und politische Gesetzkunde. Vincenz August Wagner.
  18. ↑ Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 340–341.
  19. ↑ Wien. „Österreichischer Beobachter”. Nr 320, s. 1268, 16 listopada 1846. (niem.).
  20. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1847. Lwów: 1847, s. 56.
  21. ↑ Schematismus der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1848. Lwów: 1848, s. 64.
  22. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1849. Lwów: 1849, s. 27.
  23. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1850. Lwów: 1850, s. 29.
  24. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1851. Lwów: 1851, s. 29.
  25. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1852. Lwów: 1852, s. 28.
  26. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1853. Lwów: 1853, s. 28.
  27. ↑ Provinzial Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das Jahr 1854. Lwów: 1854, s. 29.
  28. ↑ Amtlicher Theil. „Wiener Zeitung”. Nr 62, s. 684, 14 marca 1854. (niem.).
  29. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1855. Lwów: 1855, s. 11.
  30. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856. Lwów: 1856, s. 42–43.
  31. ↑ Księga zmarłych 1855–1878 Sanok. Sanok: Parafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku, s. 11 (poz. 49).
  32. ↑ Mianowany pod koniec 1856. Inländische Nachrichten. Lemberg. „Neue Zeit”. Nr 298, s. 1, 25 grudnia 1856. (niem.).
  33. ↑ Urząd objął w lutym 1857. Nadesłane. Sanok, 20 sierpnia. „Czas”. Nr 206, s. 4, 11 września 1857.
  34. 1 2 Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1857. Lwów: 1857, s. 35.
  35. 1 2 Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1858. Lwów: 1858, s. 25.
  36. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 30.
  37. 1 2 Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1860. Lwów: 1860, s. 30.
  38. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861. Lwów: 1861, s. 22.
  39. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 33.
  40. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 33.
  41. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 35.
  42. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 36.
  43. 1 2 Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1866. Lwów: 1866, s. 36.
  44. ↑ Tomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 341.
  45. ↑ Handbuch des Lemberger Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1856. Lwów: 1856, s. 43.
  46. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1859. Lwów: 1859, s. 31.
  47. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1861. Lwów: 1861, s. 22–23.
  48. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1862. Lwów: 1862, s. 33–34.
  49. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1863. Lwów: 1863, s. 33–34.
  50. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1864. Lwów: 1864, s. 36.
  51. ↑ Handbuch des Statthalterei-Gebietes in Galizien für das Jahr 1865. Lwów: 1865, s. 37.
  52. ↑ Handbuch der politischen Behörden in Galizien für das Jahr 1867. Lwów: 1867, s. 43.
  53. ↑ Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 67.
  54. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 61.
  55. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 64–65.
  56. ↑ Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 350.
  57. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1871. Lwów: 1871, s. 54.
  58. ↑ Kronika. „Gazeta Sanocka”, s. 3, nr 74 z 30 sierpnia 1896.
  59. 1 2 3 Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 351.
  60. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1900. Lwów: 1900, s. 42.
  61. ↑ Alojzy Zielecki podał tożsamość Antoni Pragłowski.
  62. ↑ Kronika. Mianowania i przeniesienia. „Nowa Reforma”, s. 2, nr 468 z 13 października 1911.
  63. ↑ Pod koniec 1911 posada starosty była opróżniona. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1912. Lwów: 1912, s. 51.
  64. ↑ Kronika. Mianowania i przeniesienia. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 2, nr 41 z 13 października 1912.
  65. ↑ Kronika. „Tygodnik Ziemi Sanockiej”, s. 3, nr 47 z 24 listopada 1912.
  66. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1913. Lwów: 1913, s. 50.
  67. ↑ Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1914. Lwów: 1914, s. 50.
  68. ↑ Hof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie für das Jahr 1918. Wiedeń: 1918, s. 1002.
  69. 1 2 3 Sprawy osobowe urzędników starostwa 1919-1936 (zespół 23, sygn. 3, nr mikr. 160746). Archiwum Państwowe w Przemyślu.
  70. ↑ II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 63, 66. ISBN 978-83-933657-8-4.
  71. ↑ II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 66–67. ISBN 978-83-933657-8-4.
  72. ↑ Stanisław Piekarski: Domy Żołnierza Polskiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1997, s. 80. ISBN 83-85389-15-6.
  73. ↑ II. W ziemi sanockiej 1920–1930. W: Stanisław Proń: Szukałem człowieka. Wspomnienia. Kraków: Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016, s. 76. ISBN 978-83-933657-8-4.
  74. ↑ Okólnik. „Dziennik Urzędowy Powiatu Sanockiego”, s. 3, nr 28 z 15 maja 1928.
  75. ↑ Ruch służbowy. Przeniesieni. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.”, s. 30, nr 3 z 15 marca 1929.
  76. ↑ Część urzędowa. Ruch służbowy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 90 z 18 kwietnia 1929.
  77. ↑ Wielkie przenosiny w województwach i powiatach.
  78. ↑ Stanisław Piekarski: Domy Żołnierza Polskiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1997, s. 82. ISBN 83-85389-15-6.
  79. ↑ Księga adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa. Warszawa: 1928, s. 798.
  80. ↑ Przemyski Meysztowicz. „Ziemia Przemyska”. 2, s. 2, 12 stycznia 1929.
  81. ↑ Dr Klimow – starostą w Sanoku. „Chwila”. Nr 3617, s. 1, 19 kwietnia 1929. [zarchiwizowane z adresu 2021-12-14].
  82. ↑ Zbiory NAC on-line [online], www.audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  83. ↑ Wojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 531.
  84. ↑ Marek Drwięga. Nr 8: Samorząd Gminy Miasta Sanoka 1867–1990. Samorząd miejski Sanoka w latach 1918–1939. „Zeszyty Archiwum Ziemi Sanockiej”, s. 40, 41, Sanok: 2008. Fundacja „Archiwum Ziemi Sanockiej”. ISSN 1731-870X.
  85. ↑ Nowy starosta grodzki we Lwowie. „Gazeta Lwowska”, s. 3, nr 77 z 5 kwietnia 1932.
  86. ↑ Kronika miejska. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 16 z 22 stycznia 1936.
  87. ↑ Zmiany personalne na terenie województw lwowskiego i tarnopolskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 2, nr 139 z 23 czerwca 1939.
  88. ↑ Edward Zając. Józef Trznadel – wicestarosta sanocki (I). „Zasłużył na chwalebne uznanie”. „Gazeta Bieszczadzka”, s. 8, nr 15 (321) z 23 lipca 2004.
  89. ↑ Edward Zając. Józef Trznadel – wicestarosta sanocki (I). „Cieszył się szacunkiem mieszkańców”. „Gazeta Bieszczadzka”, s. 8, nr 16 (322) z 6 sierpnia 2004.
  90. ↑ Z dziejów Sanoka 1939–1944. W: Jan Łuczyński, Edward Zając: Księga pamiątkowa (obchodów 100-lecia Gimnazjum oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku). Sanok: 1980, s. 43–44.
  91. ↑ Andrzej Brygidyn: Kryptonim „San”. Żołnierze sanockiego Obwodu Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej 1939-1944. Sanok: Społeczny Komitet Wydawniczy „San”, 1992, s. 28.
  92. 1 2 Jan Łuczyński, Edward Zając: Zarys dziejów Sanoka w latach 1944–1978. W: Księga pamiątkowa (obchodów 100-lecia Gimnazjum oraz I Liceum Ogólnokształcącego w Sanoku). Sanok: 1980, s. 65.

Bibliografia