Starzec bagienny
![]() | |||
| Systematyka[1][2] | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Podkrólestwo | |||
| Nadgromada | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadklasa | |||
| Klasa | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Senecioneae | ||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
starzec bagienny | ||
| Nazwa systematyczna | |||
| Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb. Oekon. Fl. Wetterau 3(1): 211 (1801)[3] | |||
| Synonimy | |||
| |||
Starzec bagienny (Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., syn. Senecio paludosus L.[4][3][5]) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych.
Rozmieszczenie geograficzne
Występuje w dużej części Europy, bez północnych, zachodnich i południowych krańców. Na wschodzie sięga po zachodnią Syberię i Kazachstan[3]. W Polsce rośnie głównie w dolinach rzek na niżu, poza tym na rozproszonych stanowiskach w pasie pojezierzy i na wyżynach[6].
Morfologia i biologia


- Pokrój
- Łodygi wzniesione, sztywne, wysokość od 50 do 180 cm, bruzdowane, puste, ulistnione na całej długości. Wyrastają z walcowatego, skośnego kłącza, z licznymi korzeniami[7].
- Liście
- Dolne krótkoogonkowe, środkowe i górne siedzące. Osiągają do 20 cm długości i do 2 cm szerokości. Blaszki są wąsko lancetowate, zaostrzone, głęboko i ostro piłkowane z zębami skierowanymi do przodu, z wierzchu nagie i błyszczące, od spodu początkowo pajęczynowato owłosione, z czasem łysiejące[7].
- Kwiaty
- Zebrane w koszyczki średnicy 3–4 cm, te z kolei zebrane w luźny podbaldach. Okrywa jest dzwonkowata z 21 listkami o długości ok. 6 mm i szerokości ok. 1,5 mm, wąskoeliptycznymi, na brzegu obłonionymi, z wierzchu pajęczynowato owłosionymi. Kwiaty języczkowate żółte, długości do 17 mm i szerokości do 2,5 mm[7].
- Owoce
- Niełupki o długości 3–4 mm, nagie lub krótko owłosione. Puch kielichowy biały lub żółtawy, 2–3 razy dłuższy od niełupek[7].
- Gatunki podobne
- Starzec nadrzeczny Senecio fluviatilis ≡ S. sarracenicus rosnący w podobnych siedliskach ma mniej listków okrywy (8–13) i mniej kwiatów języczkowatych (8), liście ma wąsko eliptyczne i szersze (2–4 cm), z obu stron nagie[7].
Biologia i ekologia
Bylina. Kwitnie w lipcu i sierpniu[7].
Występuje na brzegach wód, w wilgotnych zaroślach[7].
Przypisy
- ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-24] (ang.).
- 1 2 3 Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-09-21].
- ↑ Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105.
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN)
- ↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 516. ISBN 978-83-61191-72-8.
- 1 2 3 4 5 6 7 Irena Kucowa, Senecio L., Starzec, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. Tom XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 335-336.
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
