Starzec bagienny

Starzec bagienny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

astrowce

Rodzina

astrowate

Podrodzina

Asteroideae

Plemię

Senecioneae

Rodzaj

Jacobaea / starzec

Gatunek

starzec bagienny

Nazwa systematyczna
Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb.
Oekon. Fl. Wetterau 3(1): 211 (1801)[3]
Synonimy
  • Senecio paludosus (L.) Oekon. Fl. Wetterau 3(1): 211. 1801
  • Cineraria serratifolia Gray Nat. Arr. Brit. Pl. ii. 469.
  • Doria paludosa Fourr. Ann. Soc. Linn. Lyon sér. 2, 16: 404. 1868
  • Senecio bohemicus Tausch Syll. Pl. Nov. ii. (1828) 253.
  • Senecio riparius Wallr. Sched. Crit. 482. 1822

Starzec bagienny (Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., syn. Senecio paludosus L.[4][3][5]) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych.

Rozmieszczenie geograficzne

Występuje w dużej części Europy, bez północnych, zachodnich i południowych krańców. Na wschodzie sięga po zachodnią Syberię i Kazachstan[3]. W Polsce rośnie głównie w dolinach rzek na niżu, poza tym na rozproszonych stanowiskach w pasie pojezierzy i na wyżynach[6].

Morfologia i biologia

Pokrój
Kwiatostany
Pokrój
Łodygi wzniesione, sztywne, wysokość od 50 do 180 cm, bruzdowane, puste, ulistnione na całej długości. Wyrastają z walcowatego, skośnego kłącza, z licznymi korzeniami[7].
Liście
Dolne krótkoogonkowe, środkowe i górne siedzące. Osiągają do 20 cm długości i do 2 cm szerokości. Blaszki są wąsko lancetowate, zaostrzone, głęboko i ostro piłkowane z zębami skierowanymi do przodu, z wierzchu nagie i błyszczące, od spodu początkowo pajęczynowato owłosione, z czasem łysiejące[7].
Kwiaty
Zebrane w koszyczki średnicy 3–4 cm, te z kolei zebrane w luźny podbaldach. Okrywa jest dzwonkowata z 21 listkami o długości ok. 6 mm i szerokości ok. 1,5 mm, wąskoeliptycznymi, na brzegu obłonionymi, z wierzchu pajęczynowato owłosionymi. Kwiaty języczkowate żółte, długości do 17 mm i szerokości do 2,5 mm[7].
Owoce
Niełupki o długości 3–4 mm, nagie lub krótko owłosione. Puch kielichowy biały lub żółtawy, 2–3 razy dłuższy od niełupek[7].
Gatunki podobne
Starzec nadrzeczny Senecio fluviatilis ≡ S. sarracenicus rosnący w podobnych siedliskach ma mniej listków okrywy (8–13) i mniej kwiatów języczkowatych (8), liście ma wąsko eliptyczne i szersze (2–4 cm), z obu stron nagie[7].

Biologia i ekologia

Bylina. Kwitnie w lipcu i sierpniu[7].

Występuje na brzegach wód, w wilgotnych zaroślach[7].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2010-03-24] (ang.).
  3. 1 2 3 Jacobaea paludosa (L.) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-09-21].
  4. ↑ Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105.
  5. ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN)
  6. ↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 516. ISBN 978-83-61191-72-8.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 Irena Kucowa, Senecio L., Starzec, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. Tom XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 335-336.