Stefan Ruzowitzky
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód |
reżyser, scenarzysta |
| Współmałżonek |
Birgit Sturm |
| Lata aktywności |
od 1998 |
Stefan Ruzowitzky (ur. 25 grudnia 1961 w Wiedniu) – austriacki reżyser i scenarzysta filmowy.
Wczesne życie
Ruzowitzky urodził się w Wiedniu. Studiował dramat i historię na Uniwersytecie Wiedeńskim i zaczął reżyserować teledyski (m.in. dla N Sync) oraz reklamy.
Kariera filmowa
W 1996 Ruzowitzky przedstawił swój pierwszy film fabularny Tempo, dotyczący grupy młodych ludzi mieszkających w Wiedniu. Następnie otrzymał nagrodę Max Ophüls Preis. Jego kolejny film fabularny Die Siebtelbauern, który powstał w wiejskiej miejscowości Mühlviertel w Górnej Austrii, ukazał się w 1998 i otrzymał nagrodę za najlepszy film na festiwalu w Rotterdamie oraz na Festiwalu Filmowym we Flandrii. Otrzymał również nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Valladolid.
W 2000 wyreżyserował niemiecki horror - Anatomia z Franka Potente, a w 2003 roku równie dobrze przyjęty sequel Anatomia 2. Pomiędzy tymi dwoma produkcjami wziął udział międzynarodowej ko-produkcji Szpiedzy tacy jak oni z 2001 jednak Matt LeBlanc i Eddie Izzard słabo ocenili ten film, tak jak widzowie.
Fałszerze (2007) mieli swoją premierę w konkursie głównym na 57. MFF w Berlinie[1]. Film oparty był na wspomnieniach ocalałego z Holocaustu Adolfa Burgera, zaangażowanego w operację Bernhard[2]. Obraz był pierwszym filmem w historii austriackiego kina, który zdobył Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego podczas 80. ceremonii wręczenia Oscarów[3].
W 2013 wyreżyserował 90-minutowy dramat Das radikal Böse, który za pomocą autentycznych wywiadów z psychologami, wojskowymi i historycznymi ekspertami dąży do wyjaśnienia mentalności „zwyczajnych” członków załogi Einsatzgruppen i Wehrmachtu, którzy przeprowadzili Holocaust, oparty głównie na książce Christophera Browninga, zwanej Ordinary Men, która wyznacza skuteczność niemieckich maszyn zabijających do społecznych mechanizmów konformizmu i presji rówieśniczej niż nienawiści rasowej.
Obecnie pracuje nad filmem horrorem o wampirach Ostatnia podróż Demeter, oparta na opowieści Brama Stroker'a „Drakula”[4] i thrillerze psychologicznym Braincopy[5].
W 2018 na ekrany wyszedł wyreżyserowany przez niego film katastroficzny Patient Zero, oparty na oryginalnym scenariuszu, który napisał Mike Le. Gwiazdy filmu to Matt Smith i Natalie Dormer.
Filmografia
Reżyseria
- 1996: Tempo
- 1998: Die Siebtelbauern
- 2000: Anatomia (Anatomy)
- 2001: Szpiedzy tacy jak oni (All the Queen's Men)
- 2003: Anatomia 2 (Anatomy 2)
- 2007: Fałszerze (The Counterfeiters)
- 2009: Czarodziejka Lili: Smok i magiczna księga (Lilly the Witch: The Dragon and the Magic Book)
- 2012: Deadfall. W potrzasku (Deadfall)
- 2013: Istota zła (Radical Evil)
- 2017: Piekło (Die Hölle)
- 2018: Pacjent zero (Patient Zero)
- 2019: Osiem dni (8 Tage)
- 2020: Narcyz i Złotousty (Narziss und Goldmund)
- 2021: Miasto wyklętych (Hinterland)
- 2025: Ice Fall
Scenariusz
- 1996: Tempo
- 1998: Die Siebtelbauern
- 2000: Anatomia (Anatomy)
- 2003: Anatomia 2 (Anatomy 2)
- 2007: Fałszerze (The Counterfeiters)
- 2009: Czarodziejka Lili: Smok i magiczna księga (Lilly the Witch: The Dragon and the Magic Book)
Oscar
2008 – Fałszerze za najlepszy film obcojęzyczny.
Opera
W 2010 r. Ruzowitzky wyreżyserował swoją pierwszą operę Der Freischütz dla Theater an der Wien. W obsadzie znaleźli się jego faworyci Karl Markovics, w nie śpiewającej roli Samiel, produkcja została przeprowadzona przez Bertrand de Billy.
Linki zewnętrzne
- Stefan Ruzowitzky w bazie IMDb (ang.)
Przypisy
- ↑ 'The Demeter' Finally to Set Sail With Dracula Aboard? - Bloody Disgusting! [online], bloody-disgusting.com [dostęp 2017-06-04] (ang.).
- ↑ Burger, Adolf, 1917-2016., Des Teufels Werkstatt : die grösste Geldfälscheraktion der Weltgeschichte, Hentrich & Hentrich, 2005, ISBN 978-3-933471-80-2, OCLC 60561627.
- ↑ http://awardsdatabase.oscars.org/ampas_awards/DisplayMain.jsp?curTime=1204399645031
- ↑ 'Counterfeiters' helmer eyes 'Demeter', „The Hollywood Reporter” [dostęp 2017-06-04] [zarchiwizowane z adresu 2010-03-23] (ang.).
- ↑ Bloody Cuts Anthology Gets Deep in Dead Man’s Lake - Dread Central, „Dread Central”, 18 września 2012 [dostęp 2017-06-04] (ang.).

