Steffen Möller

Steffen Möller
Ilustracja
Steffen Möller (2020)
Data i miejsce urodzenia

22 stycznia 1969[1] lub 1971[2]
Wolfhagen

Zawód

aktor, kabareciarz

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi RFN Odznaka Honorowa „Bene Merito”
Strona internetowa

Steffen Möller [ˈʃtɛfən ˈmœlɐ]ⓘ (ur. 22 stycznia 1969[1] w Wolfhagen[3]) – niemiecki aktor, pisarz, kabareciarz i osobowość telewizyjna.

Życiorys

Jest synem pastora[4] i profesora teologii Christiana oraz nauczycielki religii Sigrun. Ma dwóch młodszych braci, Tilmana i Juliana. Dzieciństwo spędził w Wuppertalu[5], gdzie uczęszczał do gimnazjum humanistycznego Wilhelm-Dörpfeld-Gymnasium. W okresie szkolnym udzielał się w kabarecie. Po zdaniu matury odbył służbę cywilną, a następnie podjął studia teologiczne i filozoficzne na Wolnym Uniwersytecie Berlińskim. Na kurs języka polskiego pojechał do Krakowa. Po ukończeniu studiów w 1994 wrócił do Polski, gdzie pracował jako nauczyciel języka niemieckiego w Liceum im. Królowej Jadwigi w Warszawie i Uniwersytecie Warszawskim (m.in. w Instytucie Lingwistyki Stosowanej).

Największą rozpoznawalność w Polsce zyskał dzięki roli Stefana Müllera w serialu M jak miłość (2002–2007, od 2026) i występowaniu w talk-show TVP2 Europa da się lubić (2003–2008), w którym opowiadał o kulturze i obyczajowości Niemiec. W 2005 poprowadził także pierwszą edycję programu Załóż się w TVP2.

Wydał dwie płyty ze swoimi występami kabaretowymi: „Niemiec na Młocinach” i „E, tam, Unia!”, a także napisał książkę „Polska da się lubić”, wydana również po niemiecku pt. „Viva Polonia”. W październiku 2010 wyszło polskie tłumaczenie jego książki o muzyce poważnej pt. „Moja klasyczna paranoja”. W 2025 występował w Niemczech z programem kabaretowym Prezydent Polschlandu, w którym porównywał cechy Polaków i Niemców[6].

Życie prywatne

Mieszka w Heidelbergu[7].

Nagrody i odznaczenia

Publikacje

  • 2006: Polska da się lubić. Mój prywatny przewodnik po Polsce i Polakach, Wydawnictwo Publicat, ISBN 83-245-1062-1.
  • 2009: Viva Polonia. Als deutscher Gastarbeiter in Polen, Fischer Taschenbuch Vlg., ISBN 978-3-86610-558-4.
  • 2010: Moja klasyczna paranoja, Wydawnictwo W.A.B., ISBN 978-83-7414-845-0.
  • 2012: Expedition zu den Polen: Eine Reise mit dem Berlin-Warszawa-Express, Malik Verlag, ISBN 978-3-89029-399-8.
  • 2015: Viva Warszawa – Polen für Fortgeschrittene, ISBN 978-3-89029-459-9.

Filmografia

  • 2000: Słoneczna włócznia (film fantastyczny dla dzieci i młodzieży) – tłumaczenie (literackie)
  • 2002–2007, 2009, 2026: M jak miłość (serial telewizyjny) jako Stefan Müller
  • 2003: Kasia i Tomek (serial telewizyjny) jako Niemiec (odc. 9)
  • 2003: Koniec wojny jako Tramer
  • 2003–2008: Europa da się lubić
  • 2005–2006: Załóż się
  • 2010: Polen für Anfänger (Polska dla początkujących) (Film drogi, reż. Katrin Rothe; z Kurtem Krömerem)

Dyskografia

  • 2003: Niemiec na Młocinach
  • 2004: E, tam Unia!
  • 2006: „Wakacje w Niemczech”
  • 2008: „Najpiękniejsze baśnie Braci Grimm”. Axel Springer Polska, Warszawa
  • 2008: Viva Polonia. Steffen Möller (Audio-CD). Argon Verlag, Berlin, ISBN 978-3-86610-558-4 (w języku niemieckim)
  • 2009: Vita Classica. Steffen Möller (Audio-CD). Argon Verlag, Berlin, ISBN 978-3-86610-844-8 (w języku niemieckim)
  • 2012: Expedition zu den Polen: Eine Reise mit dem Berlin-Warszawa-Express (Audio-CD), Osterwoldaudio Verlag, ISBN 978-3-86952-113-8 (w języku niemieckim)

Zobacz też

  • stand-up – gatunek komediowy uprawiany przez Steffena Möllera

Przypisy

  1. 1 2 Möller, Steffen Deutsche Nationalbibliothek.
  2. ↑ https://www.filmpolski.pl/fp/index.php?osoba=1134184
  3. ↑ Steffen Möller: „Berlin - Warszawa - Express”. Poznań: Wydawnictwo Publicat S.A., 2013.
  4. ↑ Monika Richardson: Moja Europa da się lubić. Publicat, 2008, s. 64. ISBN 978-83-245-1571-4.
  5. ↑ Barbara Cöllen: Steffen Möller: Wszystko zawdzięczam Polsce. dw.com, 2015-04-05. [dostęp 2025-10-18]. (pol.).
  6. ↑ Nie wie, co to nuda, „Tele Tydzień” (15/2025), 7 kwietnia 2025, s. 4.
  7. ↑ Steffen Möller: „W Niemczech raczej nikt mnie nie zna” [online], dziendobry.tvn.pl [dostęp 2017-11-12] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-13].
  8. ↑ Warszawa. Krzyż Zasługi dla Steffena Möllera. e-teatr.pl, 3 czerwca 2005.
  9. ↑ Wręczenie przez ministra Radosława Sikorskiego odznaki Bene Merito. msz.gov.pl, 14 listopada 2009. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-05)].
  10. ↑ Dostałem order „Bene Merito”. steffen.pl, 17 grudnia 2009. [dostęp 2010-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (1 marca 2010)].
  11. ↑ Złote Sowy Polonii 2013.

Linki zewnętrzne