Stosunki Polski z Regionem Kurdystanu

Stosunki między Polską a autonomicznym regionem irackiego Kurdystanu obejmują kontakty polityczne, współpracę w sferze gospodarki, edukacji, nauki i kultury oraz pomoc humanitarną.

W 2004 roku rozpoczęło działalność przedstawicielstwo Regionu Kurdystanu w Polsce, zaś od 2012 roku w Irbilu funkcjonuje polski konsulat.

W 2005 roku miała miejsce wizyta premiera Marka Belki w Irbilu, gdzie spotkał się z władzami Regionu Kurdystanu^[1]. Iracki Kurdystan odwiedzili także minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski (2012)^[2], minister pomocy humanitarnej Beata Kempa (2018)^[3] i wiceminister spraw zagranicznych Maciej Lang (2019)^[4]. W lutym 2023 na marginesie Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa doszło do rozmowy premiera Mateusza Morawieckiego z prezydentem Regionu Kurdystanu^[5].

Jednym z filarów stosunków polsko-kurdyjskich jest współpraca na szczeblu samorządowym. W 2011 roku podpisano umowę o współpracy między Regionem Kurdystanu a województwem małopolskim^[1].

W 2019 roku miała miejsce polska misja gospodarcza do Regionu Kurdystanu organizowana przez Krajową Izbę Gospodarczą. W ramach misji polscy przedsiębiorcy odbyli szereg spotkań z przedstawicielami kurdyjskich władz i środowisk biznesowych^[6].

Współpraca polsko-kurdyjska odnosi się także do obszaru nauki. W 2004 roku trzy uniwersytety kurdyjskie w Irbilu (Uniwersytet Saladyna), Sulejmani i Dahuk zawarły umowę o współpracy i wymianie naukowej z Uniwersytetem Jagiellońskim. W 2007 roku Uniwersytet Adama Mickiewicza zawarł umowy z Uniwersytetem Saladyna i Uniwersytetem As-Sulajmanijja, a w 2012 podpisano umowę o współpracy Politechniki Poznańskiej i Uniwersytetu w Duhok^[1]. Z uczelniami kurdyjskimi nawiązały współpracę także Uniwersytet Śląski^[7] i Akademia Mazowiecka w Płocku^[8]. Na terenie irackiego Kurdystanu badania z zakresu archeologii prowadzi m.in. profesor Rafał Koliński z UAM^[9].

Od 2015 roku w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej realizowane są działania z zakresu pomocy humanitarnej (m.in. zaopatrzenie w żywność, wsparcie uchodźców, ochrona zdrowia i edukacja)^[10].