SuperLiga (2013)

SuperLiga 2013

2012 2014
Szczegóły turnieju
Gospodarz	Rumunia
Termin	23 marca – 5 października 2013
Liczba drużyn	7
Stadiony	9 (w 5 miastach)
I miejsce	RCM Timișoara
II miejsce	CSM Universitatea Baia Mare
III miejsce	Steaua Bukareszt
Statystyki turnieju
Liczba meczów	64
Strona internetowa

SuperLiga (2013) (od nazwy głównego sponsora SuperLiga CEC Bank) – trzecia edycja zreformowanej najwyższej klasy rozgrywkowej w rugby union w Rumunii, a jednocześnie dziewięćdziesiąte siódme mistrzostwa kraju. Zawody odbywały się w dniach 23 marca – 5 października 2013 roku, a tytułu broniła drużyna RCM Timișoara, która w powtórce finału sprzed roku pokonała zespół CSM Universitatea Baia Mare.

Zgodnie z przedsezonowymi zapowiedziami w finale spotkały się te same zespoły co rok wcześniej – dla CSM Universitatea Baia Mare był to piąty finał z rzędu, jednak obrońcy tytułu, RCM Timișoara, mieli nad nimi psychologiczną przewagę wskutek korzystnego bilansu wygranych w tym sezonie^[1][2][3]. Końcowa kolejność czołowej czwórki okazała się identyczna jak rok wcześniej, drugi tytuł zdobyli bowiem zawodnicy z Timișoary^[4], w meczu o trzecie miejsce od zespołu RCJ Farul Constanța lepsza okazała się stołeczna Steaua^[5].

Spadków w tej edycji rozgrywek nie przewidziano, zaś stawkę uczestników SuperLigi w kolejnym sezonie miał uzupełnić triumfator Divizia Națională, Stejarul Buzău^[6], pod koniec lutego 2014 roku ogłosił on jednak, iż nie przystąpi do rywalizacji^[7].

Oficjalnym partnerem medialnym SuperLigi była stacja TVR2, która w każdej kolejce transmitowała jedno ze spotkań, pozostałe zaś były dostępne w internecie^[8]. Mecze były rozgrywane piłkami firmy Gilbert^[9].

W maju 2010 roku Federațiă Română de Rugby ogłosiła nowy system rozgrywek^[10]. Jego wprowadzenie, związane ze zmniejszeniem liczby uczestniczących drużyn z dwunastu do ośmiu, argumentowane było chęcią podniesienia jakości rumuńskiego rugby^[11].

Rozgrywki ligowe, według zasad obowiązujących w latach 2012–2014, prowadzone miały być w pierwszej fazie systemem kołowym według modelu dwurundowego w okresie wiosna-jesień. Po jej zakończeniu drużyny miały zostały rozdzielone na dwie czterozespołowe grupy, w ramach których rozegrały między sobą mecze systemem kołowym, bez uwzględniania punktów zdobytych w pierwszej fazie rozgrywek: czołowe cztery drużyny rywalizować miały o rozstawienie przed spotkaniami o mistrzostwo kraju (play-off), natomiast zespoły z dolnej połowy tabeli o utrzymanie w najwyższej klasie rozgrywkowej (play-out). Następnie miała się odbyć właściwa faza pucharowa. Półfinały, zarówno play-off, jak i play-out zaplanowane zostały na stadionie drużyny, która po rundzie zasadniczej była wyżej sklasyfikowana. Do drugiej klasy rozgrywkowej bezpośrednio spaść miała ósma drużyna zawodów, natomiast siódma miała rozegrać baraż o utrzymanie z zespołem z drugiego miejsca tej edycji Divizia Națională^[12][13][14].

W związku z wycofaniem się skupiającego się na szkoleniu juniorów zespołu CSO Pantelimon^[15], który zyskał awans zwyciężając w poprzedniej edycji Divizia Națională^[16], i odmową powrotu do najwyższej klasy rozgrywkowej spadkowicza z poprzedniego sezonu, CS Poli Agro Iași^[17][18], pozostało w niej siedem drużyn^[19].

Pociągnęło to za sobą zmianę systemu rozgrywek. Obydwie fazy grupowe odbyły się zgodnie z pierwotnymi założeniami, z uwzględnieniem jednej pauzującej drużyny w każdej kolejce, grupa play-out składała się jednak z trzech zespołów. Rozegrano tylko fazę pucharową dla zespołów z grupy play-off z meczami o medale na stadionie Arcul de Triumf w Bukareszcie, w przypadku pozostałych trzech zespołów kolejność końcowa była ustalona na podstawie wyników drugiej fazy rozgrywek^[20][21][22].

Mecz w Timișoarze został przeniesiony na Stadionul CFR z uwagi na zły stan podmokłej murawy na Stadionul Gheorghe Rășcanu^[53].

• Program & Rezultate. super-liga.ro @ web.archive.org. [dostęp 2013-12-09]. (rum.).
• Clasament. super-liga.ro @ web.archive.org. [dostęp 2013-12-09]. (rum.).

• Oficjalna strona (rum.)