Sven Vandenbroeck

Jego pierwszym klubem w karierze seniorskiej był KV Mechelen^[1]. Zadebiutował tam 22 lutego 1997 roku w meczu Eerste klasse przeciwko KRC Genk, wygranym 1:0^[3]. Wystąpił w całym spotkaniu^[4]. Pierwszą bramkę strzelił 21 września 1997 roku w meczu przeciwko KFC Dessel Sport, zwyciężonym 2:0^[5]. Do bramki rywali trafił w 74. minucie^[6]. Pierwszą asystę zaliczył 12 października 1997 roku w spotkaniu przeciwko KSV Waregem, wygranym 1:0^[5]. Dokonał tej sztuki w 76. minucie przy bramce Rogera Lukaku^[7]. W sumie w Mechelen zagrał 110 meczów (105 ligowych), w których strzelił 9 bramek i miał 6 asyst^[8].

1 lipca 2000 roku przeszedł do Rody JC Kerkrade^[1]. Debiut w holenderskim zespole zaliczył 13 sierpnia 2000 roku w meczu o Superpuchar Holandii przeciwko PSV Eindhoven, przegrany 0:2^[9]. Vandenbroeck grał pierwsze 65 minut, zmienił go Igor Tomašić^[10]. Pierwszą asystę zaliczył 6 września 2000 roku w spotkaniu przeciwko NAC Breda, zremisowanym 1:1^[11]. Asystował przy trafieniu Toma Soetaersa z 52. minuty^[12]. Pierwszą bramkę strzelił 6 lutego 2002 roku w spotkaniu ligowym przeciwko FC Utrecht, wygranym 1:0^[13]. Do siatki trafił w 73. minucie^[14]. W sumie w barwach Rody zagrał 62 mecze, z czego 55 w Eredivisie, strzelił dwa gole i miał tyle samo asyst^[15].

1 grudnia 2004 roku podpisał kontrakt z De Graafschap^[16]. W tym zespole debiut zaliczył 4 grudnia 2004 roku w meczu przeciwko PSV Eindhoven, przegranym 0:4^[17]. Wystąpił w całym spotkaniu^[18]. W sumie w tym zespole zagrał 23 spotkania^[19].

1 sierpnia 2005 roku został graczem APO Akratitos^[16]. Zagrał tam po raz pierwszy 11 września 2005 roku w spotkaniu przeciwko AO Egaleo, przegranym 0:1^[20]. Na boisku pojawił się w 88. minucie, zmieniając Edu Salesa^[21]. W Grecji w sumie zagrał jedno spotkanie^[22].

1 stycznia 2006 roku powrócił do ojczyzny, podpisując kontrakt z Lierse SK^[16]. Pierwszy raz wystąpił w barwach tego zespołu 11 marca 2006 roku w meczu przeciwko KAA Gent, przegranym 1:3^[23]. Zagrał całe spotkanie^[24]. Łącznie w Lierse zagrał 29 ligowych spotkań^[25].

1 lipca 2007 roku został graczem CS Visé^[1].

Ostatnim klubem w karierze piłkarskiej Vandenbroecka był norweski Løv-Ham, do którego przeszedł 1 stycznia 2009 roku^[1]. Zadebiutował tam 19 kwietnia 2009 roku w spotkaniu 1. divisjon przeciwko Kongsvinger IL, przegranym 1:3^[26]. Zagrał cały mecz^[27]. Pierwszą asystę zaliczył 26 marca 2009 roku w spotkaniu przeciwko Sogndal IL, wygranym 3:1^[26]. Zaliczył ostatnie podanie przy bramce Jesse Ohene, która padła w 33. minucie^[28]. W Norwegii łącznie wystąpił w 4 meczach i zaliczył jedną asystę^[29].

Jego pierwszą pracą po zakończeniu kariery była posada asystenta trenera w Niki Wolos, którą objął 1 lipca 2014 roku^[2]. Niedługo później, gdyż 14 września tego samego roku, został tymczasowym trenerem greckiej drużyny^[2]. Poprowadził ten klub w trzech spotkaniach – wszystkich przegranych^[32]. Zakończył pracę 1 października 2014 roku^[2].

Od 29 grudnia 2014 roku do 27 listopada 2015 roku był asystentem Jacky'ego Mathijssena w OH Leuven^[2].

21 lutego 2016 roku został asystentem trenera w reprezentacji Kamerunu^[2]. Pracował u boku Hugo Broosa przy zwycięstwie Kamerunu w Pucharze Narodów Afryki 2017^[33]. Pracę zakończył 28 lutego 2018 roku^[2].

10 lipca 2018 roku został zatrudniony jako pierwszy trener reprezentacji Zambii^[2]. W tej roli zadebiutował 8 września 2018 roku w meczu eliminacyjnym do Pucharu Narodów Afryki 2019, zremisowanym z Namibią 1:1^[34]. Po nieudanej próbie zakwalifikowania się na ten turniej, Zambia zdecydowała nie przedłużać kontraktu z Belgiem^[35]. W sumie poprowadził tę reprezentację w czterech spotkaniach^[2][34].

12 grudnia 2019 roku został trenerem Simba SC^[2]. Tanzański zespół prowadził w rundach eliminacyjnych do Ligi Mistrzów CAF^[36]. 7 stycznia 2021 roku zakończył tam pracę^[2].

Dwa dni po odejściu z Simby, Vandenbroeck został ogłoszony trenerem FAR Rabat, zastępując Abderrahima Taliba^[2][37]. Na tym stanowisku zadebiutował 17 lutego 2021 roku w meczu przeciwko Raja Casablanca, zremisowanym 1:1^[38]. Przyczynił się do zwycięstwa w pucharze Maroka w sezonie 2020/2021^[39]. Zakończył pracę 16 lipca 2022 roku^[2], prowadząc stołeczny klub w 64 spotkaniach^[2][38].

Tego samego dnia, kiedy zakończył pracę w Rabacie, został zatrudniony w Abha Club^[2]. Debiut w roli trenera zaliczył tam 27 sierpnia 2022 roku w meczu przeciwko Al-Raed FC, wygranym 2:1^[40]. 8 października 2022 został zwolniony po porażce 0:3 z Al-Nassr^[41]. W sumie był trenerem przez 6 spotkań^[40].

5 maja 2023 roku powrócił do Maroka, tym razem zostając trenerem Wydadu Casablanca^[2]. Zadebiutował dzień później w spotkaniu ligowym przeciwko Chababowi Mohammédia, wygranym 3:1^[42]. Prowadził zespół w dwumeczu finałowym Ligi Mistrzów CAF przeciwko Al-Ahly Kair, zakończonymi porażką 1:2 i remisem 1:1^[43][44]. Był menadżerem tego zespołu do 10 lipca 2023 roku, prowadząc go w 14 spotkaniach^[2][42].

18 lipca 2023 roku został zatrudniony w CR Belouizdad^[2]. W algierskim zespole w jako trener debiut zaliczył 17 września 2023 roku w meczu Ligi Mistrzów CAF z Bo Rangers FC, wygranym 3:1^[45]. 8 października 2023 roku klub rozwiązał z nim kontrakt za porozumieniem stron po porażce 2:3 z USM Khenchela^[46]. W sumie Vandenbroeck poprowadził klub z Algierii w czterech spotkaniach^[2][45].

24 lutego 2024 roku został trenerem Lierse SK^[2]. W klubie, w którym grał wcześniej jako piłkarz, w roli trenera zadebiutował 2 marca 2024 roku w meczu przeciwko Royal Francs Borains, wygranym 3:1^[47]. W sumie do poprowadził ten zespół w siedmiu meczach^[2][47].

15 czerwca 2024 roku został trenerem Zulte Waregem^[48]. W tej roli zadebiutował 18 sierpnia 2024 roku w meczu Challenger Pro League z Lierse SK, przegranym 0:1^[49]. 9 marca 2026 roku został zwolniony po serii porażek, które doprowadziły do tego, że Zulte miało jeden punkt przewagi nad miejscem skutkującym barażami o utrzymanie w Jupiler Pro League^[50]. W sumie poprowadził ten zespół w 62 spotkaniach^[2][49].