System kierowania ogniem

System kierowania ogniem (SKO; ang. fire-control system, FCS) – zespół wzajemnie powiązanych urządzeń i/lub przyrządów kierowania ogniem przeznaczonych do użycia z bronią lub grupą broni[1]. W terminologii NATO fire control oznacza kontrolę wszystkich czynności związanych z użyciem ognia do celu, a SKO/FCS stanowi zestaw środków technicznych realizujących te czynności dla danego uzbrojenia[1].

Systemy tego typu są elementem uzbrojenia (np. na czołgach lub w artylerii) i mogą automatyzować m.in. określanie położenia i orientacji nosiciela, obliczanie nastaw do celu, naprowadzanie uzbrojenia, wnoszenie korekt oraz monitorowanie stanu podzespołów; w zautomatyzowanych rozwiązaniach przewiduje się także łączność foniczną i cyfrową z nadrzędnymi systemami dowodzenia[2].

W praktyce SKO wykorzystują sensory do obserwacji i śledzenia celu (np. kamerę termalną i dalmierz laserowy)[3]. W systemach, w których źródłem danych o celu jest radiolokacja, stosuje się m.in. fire-control radar (radar kierowania ogniem) dostarczający dane wejściowe do systemu kierowania ogniem uzbrojenia[1].

W opracowaniach dotyczących modernizacji uzbrojenia Wojsk Lądowych jako przykłady wskazywano m.in. instalację SKO-1M Drawa oraz SKO-1T Drawa-T (z celownikiem wyposażonym w kamerę termowizyjną) w czołgach PT-91 Twardy, a także sukcesywne wprowadzanie zautomatyzowanego systemu kierowania ogniem Topaz w polskiej artylerii[4].

Przykłady systemów

Przypisy

  1. 1 2 3 AAP-06(2020) NATO Glossary of Terms and Definitions (English and French) [online], NATO Standardization Office, 2020, s. 78 [dostęp 2026-02-18].
  2. ↑ Jan Figurski, Eugeniusz Milewski, Koncepcja systemu informatycznego w zakresie dowodzenia i kierowania ogniem modułu rakietowego dalekiego zasięgu [online], BazTech (Yadda ICM), s. 6–7 [dostęp 2026-02-18].
  3. ↑ Bartosz Różański, Rak, [w:] Przegląd Sił Zbrojnych nr 6/2017 [online], listopad 2017, s. 5 [dostęp 2026-02-18].
  4. ↑ Gaweł Wiśniewski, Podstawowe problemy modernizacji technicznej Wojsk Lądowych Sił Zbrojnych RP w perspektywie 2022 roku (w warunkach realizacji Planu Modernizacji Technicznej Sił Zbrojnych RP w latach 2017–2022), Warszawa: Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, 2018, s. 57–58, 127, ISBN 978-83-60846-29-2 [dostęp 2026-02-18].
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.