Tabulatura oliwska

Tabulatura oliwska albo tabulatura braniewska (Braunsberg tabulature) – zbiór 329 wielogłosowych kompozycji organowych lub wokalnych (motety, madrygały, pieśni religijne i świeckie) transkrybowanych na organy, pochodzący z opactwa cystersów w Oliwie[1].

Tabulatura typu nowoniemieckiego, tworzona w latach 1610–1619. Powstawała w dwóch ośrodkach muzycznych – w kolegium jezuickim w Braniewie oraz opactwie cystersów w Oliwie. Jej pierwszym skryptorem był pobierający nauki u jezuitów w Braniewie Jacob Apfell, mnich solidacji mariańskiej, który przed 1619 przeniósł się do klasztoru cystersów w Oliwie[2]. Jako kompozytorów transkrybowanych utworów zidentyfikowano dalej m.in. organistę elbląsko-gdańskiego Piotra Drusińskiego (domniemanego ucznia Antonia Scandellego) i Andrzeja Hakenbergera. Stanowi najobszerniejsze zachowane źródło muzyki klawiszowej bezpośrednio związane z Gdańskiem[1].

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Mariusz Wrona: Zarys historii budownictwa organowego i twórczości organowej w Polsce. www.culture.pl. [dostęp 2010-11-15]. (pol.).
  2. ↑ Maksym Zajączkiewicz Muzyka klawesynowa w Gdańsku do 1700 roku. Próba rekonstrukcji repertuaru oraz oceny jego wartości wyrazowych, rozprawa doktorska przygotowana w ramach postępowania w sprawie nadania stopnia doktora w dziedzinie sztuki, w dyscyplinie artystycznej: sztuki muzyczne, Gdańsk 2023
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.