Tadeusz Aziewicz

Tadeusz Aziewicz

Data i miejsce urodzenia	31 października 1960 Sopot
Zawód, zajęcie	polityk, ekonomista
Alma Mater	Uniwersytet Gdański
Stanowisko	prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (1998–2001), poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji (2005–2023)
Partia	KLD (1990–1994) UW (1994–2001) PO (2002–2025) KO (od 2025)
Odznaczenia

Tadeusz Aziewicz (ur. 31 października 1960 w Sopocie) – polski polityk, ekonomista, działacz samorządowy, poseł na Sejm V, VI, VII, VIII i IX kadencji.

Ukończył IV Liceum Ogólnokształcące w Gdyni^[1]. W latach 80. uczestniczył w ruchu opozycyjnym. W 1986 ukończył studia z zakresu ekonomiki transportu lądowego na Wydziale Ekonomiki Transportu Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1987–1989 pracował w firmie konsultingowej Doradca Jana Krzysztofa Bieleckiego. Wspólnie z Donaldem Tuskiem brał udział w tworzeniu trójmiejskiego środowiska liberałów, na przełomie lat 80. i 90. zakładał gdański Kongres Liberałów. Od 1987 do 1995 był pracownikiem naukowym Instytutu Teorii Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego. W latach 1989–1990 był redaktorem działu ekonomicznego „Tygodnika Gdańskiego”. Jest autorem publikacji z dziedziny ekonomii.

W 1990 zaangażował się w działalność samorządową. Od 1990 do 1998 przez dwie kadencje zasiadał w radzie miasta Gdyni. W latach 1990–1991 był członkiem zarządu miasta. W radzie miasta kierował Komisją Strategii i Finansów. W tym okresie był też przedstawicielem miasta w Komunalnym Związku Gmin „Dolina Redy i Chylonki”. W latach 1994–1998 był wiceprzewodniczącym Sejmiku Samorządowego województwa gdańskiego. Reprezentował województwo gdańskie w Krajowym Sejmiku Samorządu Terytorialnego.

W latach 1991–1998 był pracownikiem naukowym Instytutu Badań nad Gospodarką Rynkową, w którym kierował Zakładem Gospodarki Komunalnej. Zasiadał w radach nadzorczych wielu przedsiębiorstw i fundacji (m.in. Nordea Bank Polska SA w latach 2002–2005, przewodniczący RN Agencji Rozwoju Pomorza SA w latach 2003–2005). W latach 1998–2001 pełnił funkcję prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów^[2].

Od 1990 należał kolejno do Kongresu Liberalno-Demokratycznego, Unii Wolności i Platformy Obywatelskiej^[1]. Zasiadał we władzach regionalnych i krajowych PO. W 2026, po jej przekształceniu w partię Koalicja Obywatelska, został wiceprzewodniczącym gdyńskich struktur ugrupowania^[3].

W wyborach parlamentarnych w 1991 z listy KLD i w wyborach w 2001 z listy PO bez powodzenia kandydował do Sejmu, a w wyborach w 2005 został wybrany na posła V kadencji w okręgu gdyńsko-słupskim. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 17 275 głosów. Trzeci raz został wybrany liczbą 14 013 głosów w wyborach w 2011. Również w 2015 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (dostał 6625 głosów)^[4]. W wyborach w 2019 został wybrany na kolejną kadencję z ramienia KO, otrzymując 9385 głosów^[5]. W wyborach w 2023 nie uzyskał poselskiej reelekcji^[6].

W trakcie pracy w parlamencie był zaangażowany w działalność na rzecz stosunków polsko-litewskich^[7]. Stał na czele Polsko-Litewskiej Grupy Parlamentarnej^[8]. Był także członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Sejmu i Senatu RP i Sejmu Republiki Litewskiej^[9].

Jest synem Mieczysława i Anny^[10]. Żonaty z Romaną Barbarą (ur. 1960, działaczką organizacji pozarządowych), ojciec Dominika (pracownika UG, od 2024 radnego Gdyni)^[1].

W 2001 został wyróżniony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego odznaką Zasłużony Działacz Kultury w uznaniu zasług dla rozwoju niezależnej kultury polskiej.

• Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2026-06-13].
• Encyklopedia Gdyni. Gdynia: Verbi Causa, 2006, s. 36. ISBN 83-921571-8-4.