Tadeusz Kacerz
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||
| Klub |
Cracovia (1935-1947) | ||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||
| |||||||||||||
| Odznaczenia | |||||||||||||
 | |||||||||||||
Tadeusz Kacerz (ur. 29 kwietnia 1920 w Krakowie, zm. 11 lipca 1999 tamże[1]) – polski lekkoatleta, sprinter i średniodystansowiec.
Życiorys
Był synem Wincentego[2]. Miał średnie wykształcenie ekonomiczne i dwa lata Studium Spółdzielczego przy Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem Zgrupowania „Żelbet” Armii Krajowej[1].
Na pierwszych powojennych mistrzostwach Polski w 1945 zwyciężył w biegu na 400 metrów oraz zdobył srebrne medale w biegu na 800 metrów i w sztafecie 4 × 400 metrów[3].
Rekordy życiowe[1]:
| Konkurencja | Data i miejsce | Wynik |
|---|---|---|
| bieg na 200 metrów | 9 września 1945, Kraków | 24,4 |
| bieg na 400 metrów | 15 sierpnia 1945, Kraków | 54,0 |
| bieg na 800 metrów | 29 września 1945, Łódź | 2:06,7 |
Był zawodnikiem Cracovii (1935-1947). Później był sędzią i działaczem lekkoatletycznym[1].
Odznaczenia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1997, za wybitne zasługi w działalności na rzecz rozwoju kultury fizycznej i sportu)[2]
Przypisy
- 1 2 3 4 Henryk Kurzyński: Polska lekkoatletyka w latach 1945-1960. T. 1. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, październik 2014, s. 265. ISBN 978-83-64544-06-4.
- 1 2 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 października 1997 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1998 r. Nr 5, poz. 58 (ISAP)).
- ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 30, 40 i 259. ISBN 978-83-61233-20-6.
