Tadeusz Pikulski
 major uzbrojenia | |
| Data i miejsce urodzenia |
2/4 marca 1894 |
|---|---|
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914–1947 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
Legion Wschodni |
| Stanowiska |
kwatermistrz pułku |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
       | |
Tadeusz Kazimierz Pikulski (ur. 2 lub 4 marca 1894 w Jaworowie, zm. 1963) – major uzbrojenia Wojska Polskiego.
Życiorys
Urodził się drugiego lub czwartego marca 1894 w Jaworowie (powiat jaworowski) jako syn Wiktora i Józefy z Berwidów[1]. Naukę pobierał w Jaworowie, Jarosławiu, Drohobyczu i Stryju, gdzie w 1914 r. w Filii C. K. Gimnazjum w Stryju zdał egzamin dojrzałości[1][2]. Należał do Polskich Drużyn Strzeleckich[1].
2 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu został wcielony do C.K. Armii, gdzie w 1916 roku został podporucznikiem[1]. 20 października 1918 roku wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej[1]. Jako dowódca kompanii Okręgowego Pułku Piotrkowskiego brał udział w rozbrajaniu oddziałów niemieckich i austro-węgierskich w Piotrkowie Trybunalskim i Koluszkach[1].
Jako porucznik 26 Pułku Piechoty brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Następnie był oficerem służby stałej jako kapitan[1]. Na przełomie 1932 i 1933 roku został przeniesiony do Korpusu Oficerów Uzbrojenia. 1 stycznia 1936 r. mianowany majorem[1].
Od marca do 15 sierpnia 1939 roku pełnił funkcję zarządcy Składnicy Uzbrojenia nr 9 w Brześciu[1]. Następnie od 15 sierpnia pełnił funkcję szefa Uzbrojenia OK IX, a od 11 września do 6 października szefa uzbrojenia Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”[1][3]. 6 października wraz z kapitulacją SGO „Polesie” dostał się do niewoli niemieckiej[1]. Do sierpnia 1945 roku przebywał w Oflagu VII A Murnau[1].
29 sierpnia 1945 roku został powołany do II Korpusu Polskiego, gdzie po przejściu kursu materiałowego zaczął pełnić obowiązki inspektora kontroli wyposażenia materiałowego, a od 1 lutego 1946 roku szefa służby materiałowej 7 Dywizji Piechoty[1]. 7 maja 1947 roku powrócił do Polski[1], gdzie zmarł w 1963 roku i został pochowany na cmentarzu parafii św. Rocha w Jazgarzewie[4].
Życie prywatne
Żonaty z Alfredą Stanisławą z Bodanków (1899–1982)[1][4]. Miał córkę Halinę (ur. 1923) i syna Ryszarda (1927–1995)[1][4]. Jego bratem był Wiktor Konstanty Pikulski (1896–1940), major piechoty WP, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej[5].
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Zasoby Archiwalne: sygn. II.56.13444. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-07-10]. (pol.).
- ↑ Sprawozdanie Kierownictwa Filii C. K. Gimnazyum w Stryju za rok szkolny 1914. Stryj: 1914, s. 44, 56-57.
- ↑ Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939., 1986 [dostęp 2026-07-10] (pol.), s. 374. Z kolei na stronie 235 jako szef służby uzbrojenia wymieniony jest podpułkownik Józef Mara-Meÿer.
- 1 2 3 Cmentarz parafialny w Jazgarzewie [online], jazgarzew.grobonet.com [dostęp 2026-07-10].
- ↑ Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari: sygn. I.482.74-6980. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-07-10]. (pol.).
- ↑ Pikulski Tadeusz Kazimierz | Fundacja 100 [online], fundacja100.pl [dostęp 2026-07-11].
Bibliografia
- Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939. Wyd. 2. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1986. ISBN 83-222-0377-2.